Druckschrift 
Capnion, seu De verbo mirifico : Mit Beigabe des Conradus Leontorius
Seite
230v
Einzelbild herunterladen
 

DE VERBO MIRIFICeſt hoc ſalutare dei: & Ipſi audient. Sed permanebo in idiomate ſancto: & ita tūfacilius: tum etiam manifeſtius ſacratiſſimū nomen hebraicū explicabo eiuſdēlinguæ/ modo ac proprietate. Obtinuit nāqꝫ Baruchias diſputando ut ipſe de ſegloriatur: eum ſermonem: ſacris eſſe congruetiorē. Agite: uultis ipſam nunccōſonantem litteram ad amuſſim explorare: cauendum prius eſt ne obliuiſca-ymini uocaliū quæ in huius nominis compoſitionē ingrediunt̉. Sunt autem qua-tuor ſolæ: IHVH: quibꝰ Tetragrāmaton ineffabile conſtat: & quæ diuinā naturam proprijſſime cōmonſtrant: ut heri ab hoc conſorte noſtro late admodū: acmaxime interdum memorabiliter oſtenſum eſt. Quæ cum dici humania & uo-ce & facultate nequeāt: opportune quidē decebat incarnandū deū: præter easalium cum carne aſſumere characterem: quo in enūciabilis ſonus: ac tunc inuiſi-bilis dei: inenarrabilis nota: inter humanos nūc poſſet dentes ſtridere aliquādo& ſic effabiliter uocari: quatenus ante inuocabile: modo ſentiatur uocabile. Ap-pellant uero eam hebræi conſonantē Sin: quod dentes: Hieronymꝰ preſbytetinterpretat̉: ad Paulam Vrbicā ſic ſcribens. Septima cōnexio quæ eſt extremaquo & in ipſo quoqꝫ ſeptenario numero ſit myſticus intellectus: Coph: Res: Sin:Thaſ: id eſt uocatio capitis dentiū ſigna. Per dētes articulata uox promit̉: & inhis ſignis ad caput omniū qui eſt chriſtus pernenit̉: per quē & uenit̉ ad regnūcælorū. Oro te quid hoc ſacratius ſacramēto: quid huiꝰ ſacramēti uoluptate io-cūdius: qui cibi: quæ mella ſunt dulciora ꝗͣ dei ſcire prudētiam: & in abdita eiusintrare: & ſenſum creatoris inſpicere: & ſermones domini dei tui ꝗ ab huius mū-di ſapiētibus derident̉: pleniꝰ diſcere ſapiētia ſpiritali? Hæc non mea ſed Hiero-nymi uerba ſunt: tantæ autoritatis uiri: ne uidear aliquibus figmentū cōmenta-ri uelle. Dentes igitur cū ſint inſtrumēta fandi potentiſſima: de quibꝰ Sin littera celebrior eſſe dicit̉: quid mirum ſi cuncti aſſentiant̉ mihi nobiliores cæterisgrāmatici: taceo ipſos theologos: ad pronūciationem ineffabilis nominis illud& nō aliud elementū fuiſſe accerſitum ꝗͣ cōmodiſſime? Neſcio quo certe pactoillius uenerandi uel potius adorādi nominis recta inſtitutio a nemine: neqꝫ unoaut altero doctorū hominū & diuinæ philoſophiæ magiſtrorū probabiliter ha-ctenus animaduerſa eſt: quorū utentes inuentionibꝰ ad hanc noſtrā orationemnon paruo meditādi onere poſſemus leuari. Sed funt tamē apta quædam huicoperi adiumēta & ſubſidia: quæ in illorū uoluminibꝰ reperiunt̉ abſcondita: qui-bus nō magis ad cauſæ inuentionē ꝗͣ inuētæ confirmationē diligēter oporteatinnitī. Quale illud extat egregiū qd̓ nos pridē de Hieronymi Epiſtola expiſca-ti ſumꝰ. Cerno affectꝰ animi ueſtros cōcepiſſe nō nihil delectationis in hoc noīeIub diſcutiendo: adiungā aliquid læticiæ ut magis oblectemini: & hilariori meuultu audiatis. Ratione mathematica compertū eſt: corpus in multitudinis cō-poſitione quæri oportere: ſpiritū in ſimplicitate unitatū: ut quanto ad unitatēres quælibet accedat propius: tanto ſit ſpiritualior & a materiæ appēdicijs de-fæcatior. Habemus uerbi dei illā oīm ſpirituū ſimpliciſſimā diuinitatē: quæ uni-tate ipſa deſignat̉: cuius tamē nota: ex hebræis diſciplinis Tetragrāmati nomīsquatuor iſtos uocales charactares continere diſcitur: Reſtat quærendū corpusincarnati: eiuſqꝫ characterem. Ad multitudinē igit̉ reſpiciamꝰ: & ad tempus in-carnationis: ut ex ſigni proportiōe ad ſignatum: perſpicaciores euadere liceat.Primū ꝗ ꝓpter mūdi ſalute in mundū uenit: qua ætate mūdi corpus aſſumpſit?Recteqꝫ mihi cōſentiente Apoſtolo reſpōdebitis: In ultimis ſiue nouiſſimis die-bus. Nos enim hi ſumus in quos fines ſæculorū deuenerūt. De mūdi uero ætati-bus diuerſi uaria tradiderūt. Ouidiꝰ & turba poetaꝝ: quatuor eſſe mūdi ætatesaffirmant. Heſiodus quinqꝫ: inſtar Danielicæ ſtatuæ. Cæteri ſex iuxta hexaeme-ron quo deus cuncta creauit. Reliqui ſeptem: ut & mea extat opinio: ſed eas nō