LIBERIIIEIVSEM IOANNIS REVCHLIN PHORCENSISIN LIBRVM TERTIVM CANVEL DE VERBO MIRIFICO PRAEFATIO.Am tertius illuceſcit dies uenerāde Antiſtes: in quo poſt ueterū philoſo-phorū græce gentis & hebræoꝝ expoſita ſacra nomina: opus fit ut Capnionis natione Phorcenſis profeſſione chriſtiani: audiat̉ perpetua tandēdeclamatio: Ante cuius tamen exordium iterum Sidonius ingenti perueſtigā-dæ diſciplinæ ardore æffectus: prior cæteris ita incipit:VNIS REVCHLIN PHORCENSIS CAPNION VELDE VERBO MIRIFICO LIBER TFRTIV. S.QVERE MIHI uiſa ſunt mi Capnion hoc noctis cubiculū totūSidonius ait: & ipſos concutere parietes: ea portenta uerborumquæ hic Baruchias heſterna illa oratione ſua nobis audientibus:non tantū iocūdiſſima: uerū etiam maxime admiranda perqͣ do-cte recitauit. Credo qd̓ ex acerrima & attentiſſima cogitatiōe (utfit) cōprehēderit animū ſopori proximū: eiuſcemodi uocabulorū inaudita no-uitas: & in diuerſa traxerit: ut inde parietū quoſdā geſtus imaginatio fabricaret.Vel ſi uerū eſt quod iſte putat & ego nō ualde repello: facile potuit illa diuinita-tis ſymbola: cæleſtiū ingēs chorus ſequi. Nullus enim deoꝝ auſit: iuxta Home-ri uerſus: in ſuis ſedibus permanere moto Ioue. Sed age Capnion: tempus nūceſt de uerbo mirifico ne tu ſpem noſtrā fruſtreris. Hic Ille: Cenſes ne quid herifuiſſe relictum ait ab hoc cōcionatore Baruchia quod ego abſumam hodie: quitanta uarietate nominū plenus: mirū ſi nō omnia effudit irritamēta ſtupendarūfactionū? Et Sidonius: cenſeo uero inquā reſpōdit. Nam ſeſe admodū atteſtatꝰeſt: nihil hactenus horū uerborū ui ac poteſtate ſupra cōmunē naturæ curſumpræualuiſſe: nec uel cæteros etiā ſuos gētiles unꝗͣ potuiſſe. Tū BARVCHII-AS: uera quidē refert Sidonius: quare Capnion quæ nobis es pollicitꝰ uide nūad fidem tuā pertinere arbitraberis: ut & certū illud uerbū quo miracula fiant:& eius ſimul ritum infallibilem explices: neqꝫ nos ultra ſuſpenſos animi teneas.Tum ille: quando inquit tantopere mihi eripitis libertatē recuſandi: faciam nōquantū fortaſſe optatis: ſed quātum ualeo. Vbi nāqꝫ cōſtare uobis iam arbitroraliquod fuiſſe maioribus noſtris ſiue nomen ſeu uerbum: quo portenta miracu-la prodigia feciſſe olim habiti ſint: ibi pauca utiqꝫ reſtabunt quæ uobis negaretanta inter nos amicitia me nō ſinit. Si enim uerbū ipſum nominauero & utēdiritum tradidero: quod poſtulatis officiū iure meo ſatis expleuero. Hæc omniaꝗͣuis in promptu & ad manū futura ſint: tamē antepaulo altius eſſe res ipſa mihipetenda uidet̉. Cogitate cum animis ueſtris & diligenter recordamini diſputationis noſtræ primū diem: quando pro ſingulorū ſententia id conuenerat internos: quo neſciam plane ſi quicꝗͣ aliud omniū noſtrū menti atqꝫ iudicio ꝓfundiusſederit: firmius hæſerit conſtiterit ue ſolidius: ꝗͣ ſiue adſit hominibꝰ nobis quæ-dam ſempiternorū ſapientia: ſiue ſciētia perpetuoꝝ: ſeu cognitio momētaneo-rum: nihilominꝰ qd̓ ſemper illis recta fides ſuperior certiorqꝫ ſit: quippe quæ nōinanibus noſtris cōmentatiōibus: ſed diuinæ reuelationi tota innitit̉: ab hac pe-tendus eſt mūdi ortus: & omnia quæ in mūdum a deo prodeunt: Pauli Tarſen-ſis inſigni teſtimonio: ꝗ ad Hebræos: Fide ait intelligimus aptata eſſe ſæcula uerbo dei: ut ex inuiſibilibus uiſibilia fierēt: Quod regius uates ex reuelatiōe diui-na patefecit mortalibus hoc carmine: Verbo domini cæli creati ſunt: & ſpiritu