PRAEFATIOIOANNIS REVCHLIN PHORCENSIS IN LIBROSCAPNION VEL DE VERBO MIRIFICO PRAEFATIO.Erum arcanarū curioſi quidā exploratores camerarie Dalburgi: anti-ſtes Vangionū ſacratiſſime: quos & recōditæ uerboꝝ uires: & abſtruſæ uocum energiæ: & diuini ſecretorū nominū characteres ſollicitāt:ætate noſtra (quātum uidere mihi recte uideor) nō parum ſecedereab antiquiſſimis principū philoſophoꝝ ueſtigijs deprehendunt̉: & circa mira-bilium effectuum pleniſſimas myſteriorū operationes: ſæpe multumqꝫ aberra-re: hac potiſſimum de cauſa qd̓ uel caduca figurarū obſcuritate oblitterata ueldeprauatione librariorū peruerſa & mendoſa: ea ſacræ illius philoſophiæ ſym-bola: & ueneranda ſuꝑnaturaliū uirtutū ſignacula: nedum intelligi: ſed nec legiqueant. Quare tedio plæriqꝫ ac inerti fruſtra defatigatione affecti: tam lauda-bile cōtemplandi genus: uel horrendo fugiunt: uel negligendo iandiū cœptūdeſerūt. Vnde ductus ego incredibili quodā gratificandi ſtudio: & nimiꝝ amo-re ſingulari: erga omnis bonæ artis columen: egregium Ioannē lapidanū theo-logiæ doctorem: tam monaſtica Carthuſiēſiū uita ꝗ editione libroꝝ inſignem:atqꝫ primū cuius ferulæ manus ſubdiderim in exercitamētis humanioribus in-ſtituēdus. Addam adhuc & utriuſqꝫ iuriſcōſultiſſimū & politioribus litteris or-natiſſimū uirum antiqua mihi obſeruatum amicitia Sebaſtianū Brant argenti-nenſem: Et item ingenio præſtantem & miro characterum artificio nobilem acuarijs diſciplinis eruditum Ioannem Amorbacchiū: Vtroſqꝫ in hominū doctiſſimorum litteraria republica clariſſimos: ut neſcias fama ne geſtorum: an ciuita-te illuſtriores. Sunt enim nō mediocri Baſileæ inter ſummos ciues laude. Tan-torū igitur uirorum motus ingēti amicitiæ uinculo: tantas auſus ſum tenebras& tanī obfuſcata ſacratorum: imo ſecretorum uerboꝝ latibula ingredi: & quaſide adytis oraculorū & uetuſtiſſimæ philoſophiæ penetralibus: exponere no-ſtro ſæculo quātum nobis memoria ſuppetit: Vniuerſa ferme nomina: quibusſuꝑiori ætate ſapientes homines & miraculoſis operationibꝰ præditi utebant̉in ſacris: ſiue pythagorica fuerint & uetuſtiorum philoſophorū ſacramēta: ſiuehebræorum chaldeorūqꝫ barbara memoracula: ſeu chriſtianoꝝ deuota ſuppli-cia: quæ de illorū libris atqꝫ linguis: in hoc opere prompta cernere licet. Quodiccirco nomini tuo dedicauimꝰ: quoniā ſacra ſacris debentur: & maxime ſacer-dotia ſacerdotū principibus: quali tu dignitate cæteris ante ſtas: non ſolum obmagnitudinē ditionis atqꝫ potentiæ: cuius tu cumulatiſſime diues es: uerū etiāpropter inenarrabilem uariarum litterarum peritiā: cuius teſtis eſt bibliothecailla tua: latinis: græcis & hebraicis uoluminibus referta: Vnꝰ germaniæ noſtrætheſaurus quo ſum uti ſolitus ſemper pro animi mei ſententia. Trium igit̉ phi-loſophoꝝ: de Verbo mirifico: diſputationē accipe: quos inter ſe (ut ſectarū cō-trouerſia cogere debuit) altercantes finxi: quo magis eluceſcat occulta ſacroꝝnominū proprietas. De quibus & de tot numero atqꝫ tantis: unum tandem ſu-preme quidem mirificum beatificūqꝫ nobis eligendi facilior præſtet̉ occaſio.Et ut breui argumento rem omnē cognoſcas: Sidonius de ſchola Epicuri pri-mū putatus: deinde inuentus in nullius uerba iuraſſe: omnifariā philoſophus:cupiditate diſcendi peregre proficiſcit̉: poſt ml̓ta ingreſſus Sueuiam: philoſo-phos duos in oppido Phorcen cōuenit: Baruchiam hebræum: & Capnionemchriſtianū: cum quibus de uarijs diſciplinis: atqꝫ mox de ipſa diuinaꝝ & huma-narum rerum ſcientia diſſerit: de opinione: de fide: de miraculis: de uirtutibusuerborum & figuraꝝ: de arcanis oꝑationibus & myſterijs ſignaculorum. Hocmodo uniuerſarū gentium: quæ aliqua excellenti polleant philoſophia: aut nō
Druckschrift
Capnion, seu De verbo mirifico : Mit Beigabe des Conradus Leontorius
Entstehung
Seite
188r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten