MIRIFICODE Iſanguine uaccæ: Cuius ut impoſuit proſecta calētibus aris: Et dijs acceptus pe-netrauit in æthera nidior: Sacra tulere ſuam pars eſt data cætera mēſis. Vult enīqd̓ ſacra ſacrificia ſuam abſumpſerint portionem. Non igitur inficias ibo ſacraseſſe imagines characteres litteras & uerba ſiue nomina ſeu uoces a nobis deodicatas: non modo apud Hebræos: uerūetiam ægyptios & græcos & cæterasnationes: quas quidem res pro uoto humano diuinitati mortales conſecrarunt& deuouerūt. Nec aliud cōmodius afferam huic negocio exemplū ꝗͣ qd̓ apudOrphea illum ueterem ſacerdotem atqꝫ uatem: Hermetis ægyptij ſectatorē &Pythagoricæ philoſophiæ fundatorem abſte Sidoni paulo prius adductū ca-nitur in hymno ad Venerem Lyciam dicto: cum ait: Noſtræ nāqꝫ duces patriædiuina tuentes Oppidulū propter: ſacrum ſtatuere coloſſum. Ꝙͣqͣ hunc hymnū quidā Procli putauerunt: eo qd̓ patriæ ſuæ meminerit. Sed audiamus aliudſine cōtrouerſia Orphei carmē ad aſtra cōpoſitū. Vocibus ergo ſacris iam dæ-mones inuoco puros. Quod igitur uel deus eſt: uel deniqꝫ qd̓ non homines primū: ſed ipſe ſolus optimus maximus ſua præſentia & aſſiſtentia conſecrauit: &uirtutem illi ſuam infudit: Id unum præter cætera uere debet ſacrū appellari &ſanctū quod deus ſanxit: & honori ſuo nō humanis illecebris reſeruauit. Vndeuulgo linguam ſanctā iudæorū dicimus: & ſacras litteras digito dei conſcriptas:& nomina ſacra nō ab hominibꝰ inuenta: ſed ab ipſo deo inſtituta. Si quādo aūtin miraculis gens quælibet ſuis uocibus utitur: præſtygiū potius ꝗͣ miraculū eſſeprobatur: & non dei aſſiſtentia: ſed pactione dæmonioꝝ ſortitur effectū. Quodqͣ periculoſum ſit: heſterno die inter nos copioſe diſputatum fuit. Ad ſummū:qualis eſt diſtantia ſignorū dei a goetia & ueneficio: tantū intereſt ut paucis cō-cludam in ſacris inter uerba hebræorū: & uerba idolatrarū: quod per Moyſendocti ſumus: qui baculum uerbo dei uertebat in ſerpentē. Aegyptij uero male-fici quos ſapientes uocabant: humanæ diſciplinæ incantatis uerbis ſimiles ima-gines obtutibus regijs obfuderunt: quas in reuelationē præſtygij Moſaicus ſeipens deuorauit. Quare mihi non indocte uiſus eſt Romæ nuper quidam nobi-lis philoſophus propoſuiſſe: nulla nomina in Magico licitoqꝫ opere æque uirtutem habere: ſicut hebraica uel inde proxime deriuata: eo qd̓ omniū primū hæcdei uoce formant̉. Illud autem in quo potiſſimū Magicam exercet natura: uoxeſt dei. Nunc Sidoni hæſitare te nō ultra patiar in eo qd̓ merito eſt manifeſtū.Credo enim multas gentes arcanis ſuis uotis aut ſecretis operatiōibꝰ hebraicamiſcuiſſe: non aliā ob cauſam ꝗͣ ut certius optatis potirent̉. Quod & in OrpheoPythagora Platoneqꝫ haud ambigendum arbitror: nihil aliud arcanum eorumtantopere occultatum: tam recluſum fuiſſe: qͣ hebraica diuinæ uirtutis nomina:quæ nulli ſcribēdo patefieri uoluerūt: ut idem Plato: Dionyſio Syracuſano deſeipſo per epiſtolā inſinuat. Poſſem abſte Capnion petere ut rationē edoceas:cur & Euāgeliſtæ & Apoſtoli cum cætera chriſti opera in græcū trāſtulerint ſermonē: nō etiā uerba paucula quibꝰ ipſe miraculorū operator uſus ꝑhibet̉ ſimulquoqꝫ traduxerint: ſed ea penitus non mutata & intacta ꝑmiſerint: græciſqꝫ bar-bara uerba inſeruerint: ut clamātibꝰ ad chriſtū pueris: hoſthiana: id eſt ſalua domine: poſtea illud imperitia ſcriptorū deprauatū eſt: & abuſiue iam dicit̉ O ſan-na. Quod peritior græci ſermonis Lucas præuidēs futurū: cū ſe nouerat ad ho-mines græcos Euāgeliū cōſcribere: qui dictionē hanc ẜm linguæ ꝓprietatē pro-nūciare nequirēt: melius arbitratꝰ eſt tacere: qͣ corruptoribꝰ irridendā præbere.Nā reliqui tres Euāgeliſtæ nihil eius formidātes: Hoſthiana: ꝓpter inſignē illiꝰparticulā: na: qd̓ unū de diuinis nominibꝰ eſſe dicūt: nullatenꝰ omittere decreuerūt. Marcus itē in illo excellēti miraculo qd̓ chriſtꝰ in ſuſcitāda lairi filia cōfe-cit: ipſa etiā uerba chriſti hebraica quibꝰ mortua uitæ luciqꝫ reddita eſt non du-