DE VERBO MIRIFICImos & aptiſſimos ad traducendū pentateuchū: uel potius id uolumen qd̓ noscōpoſito uocabulo Vigintiquatuor appellamꝰ: ſecū Alexādriā cōmigrare: qui-bus uenientibus/ rex ille nō in urbe ipſa: ſed ad Pharū extra pene ſeptē ſtadia:ne tumultu impedirent̉/ iuxta numerū interpretū: ſeptuagintaduas cellulas ex-truxit: Quas Hieronymꝰ ad Deſyderiū ſcribēs/ nō putaſſet fabuloſas: ſi paræneticū Iuſtini martyris accuratius perpendiſſet: qui ſe ueſtigia cellularū adhuc ſtā-tia uidiſſe aſſerit. Ergo tranſlata fuit ægyptio regi Hebræorū ſcriptura in græcorū linguā: ne inter tot uolumina: primis huiꝰ mūdi elemētis cariturus eſſet: neuecū Solone illū cogēte ueritate aliquādo fateri oporteret: neqꝫ ſeipſum neqꝫ aliūgræcorū quēꝗͣ: cognitionē antiquitatis ullā habere: qd̓ nos ſumma ratiōe cōmoneat ad ſecretas oꝑationes nulla de græcis petēda eſſe antiqua diuiniſqꝫ cognata nomina: Sed nec ab ægyptiorū ꝗͣuis uetuſtiore ut putāt diſciplina. Nā ut Socrates in Cratylo Platonis cum Hermogene philoſophat̉: Omnia certe diuinanomīa uel a dijs primū/ uel ab antiquitate cuiꝰ initiū haud facile ſcitur/ uel a bar-baris prodita ſunt. At uero deos ſuos ægyptij proprijs manibus finxere/ patriseorū Hermetis Triſmegiſti teſtimonio: errātes circa rationē diuinitatis/ & nonanimaduertētes ad cultū religionēqꝫ dei, Quid igit̉ quæres diuinū in fictili hūa-no? Quæ tibi ſacra ex inuētionibꝰ tuis: quæ cæleſtia ſubſidia ex operibꝰ manuūtuarū ſperāda ſunt? Quonā modo exuperātiſſimæ ac ſupercæleſtis præſentiæſignacula & ſummarū poteſtatū demeacula ex dæmonibꝰ diſces: quos ægypti-orū proaui peccātes cōtra diuinitatē & errātes fecere? Cæteri enim dij ſuperniquorū opifex æternus eſt/ ſumma quidē habitāt: iuxta ægyptiorū philoſophiā:& ideo cælites dicunt̉: nec noſtris humanis illecebris cōmiſcent̉. Ergo alteri cūquibꝰ eorū quotidiana in templis fuit cōuerſatio: & qui erāt humana ꝓximitatecōtenti/ nō dij ſed dæmones ſunt: a proauis cōtra dei placitū effecti: poſt homi-nes natos orti: & uel tam fatui ut nō loquant̉ ſed adnuant: uel tam uerſuti ut fa-ctoribus ſuis ægyptijs cūcta blādiant̉: dicētes quæcūqꝫ aures demulceāt. Vndenihil ſtabile: nihil firmū: nihil cōſtans: nihil deo gratum haurire poſſis/ cui & ip̄aillorū diſplicuit generatio. Hæc argumēta ex eius regionis præſtātioribꝰ philo-ſophis intelligere poteſtis. Sed neqꝫ a primæua quidē antiquitate nationi huicdiuinitatis ſacra nomīa affluxere: quāqͣ de multis annis gloriant̉ apud Platonē:quādo præ ſe ferūt res ſuas geſtas lr̄is annoꝝ nouē milibꝰ cōtineri: tamen omnihunc numerū ego quātū de mūdi exordio credere ꝑſuaſus ſum/ fabulis plenūexiſtimo. At ſi hæc ipſi nō falſa putant: ab illis quoqꝫ repeto ut ea libēter etiamadmittant quæ de Babylonijs & Chaldæis. M. Tullius Cicero cōmemorat: quiquadringēta ſeptuaginta milia annoꝝ: ut ipſi dicūt: monumētis cōprehenſa cō-tinent: qui numerus longe maior eſt ægyptiorū numero. Babylonios autē ꝗͣuisilli & Aſſyrij etiā nominati ſint/ tamē ex uetuſtiſſimis litteratoribꝰ cōſtat eoſdēfuiſſe quos olim Syros appellauerūt: qui Babylonē & Ninum regni caput effe-cere: Qd̓ Strabo illuſtrꝭ autor & pleriqꝫ alij haud ignobiles ſcriptores ingēti ue-tuſtatis indagādæ ſtudio quæſitū: poſteritati hoīm tradidere. Syriæ uero nobi-liſſimꝰ eſt ager damaſcenꝰ Perſis uicinꝰ unde Iudæorū gens prima/ Trogo & Iuſtino: & ite pluribꝰ hiſtoricis nō cōtēnēdis atteſtātibꝰ/ origine duxit. Ergo ludæiꝗ & Syri & Aſſyrij fuerūt/ multo uetuſtiora linguæ ſuæ monumēta hoc modopoſſiderēt: etiā ſi externis autoribus credamus ꝗ ægyptij. Quo fieret ut adhuceos ludæi & tꝑe ſuꝑarent & deo. Vnde ſacratiora hebræorū noīa eſſent qͣ ægy-ptiorū: qm̄ & uetuſtiora & ſub unius ac primi dei cultu tradita. Addendū mihiforet & hoc qd̓ ægyptij propter ruditatē ante multis temporibꝰ nondū inuen-tis apud ſe characteribꝰ litteraꝝ/ ſed ipſarū rerū imaginibꝰ ſcripſerūt: quā quideſcripturā hactenus in ſuis ſacris quæ appellant/ unacum nuper excogitatis ele-