LIBERhibentur coram & non per interpretem: facie ad faciem: non per Caſtaliæ riuūnec antrum Trophonij: nec arborem Dodonæ: nec Delphorum Tripodem:ſed ſicut ſolet amicus loqui cū amico. Qd̓ ſi putatis in meorū potius laudē a medictū ꝗͣ qd̓ ita ſentiā: cōparate linguas: & nullā puriorem: nullā inuenietis magispudica. De uetuſtate uero & ordine ſi noſtris hiſtoricis minus confiditis: uel exueſtris diſcite/ neminē omniū ſcriptorū inueniri ꝗ ſit Moyſe antiquior. Nume-rant̉ ab illo uſqꝫ ad captū Iliū/ trecēti & decē anni: Quo tēpore gēti noſtræ præfuit Abeſon: Argiuis Agamemnon. Aegyptijs Vafer: Aſſyrijs Teutamꝰ. Vol-uat interea mihi aliꝗs uolumē aliud: ante troianū excidiū ꝑ lr̄as memoriæ pro-ditū: præter libros Hebreorū. Nā poſt annos centū & quinquaginta/ tandē pri-marij græcorū uates Homerus & Heſiodus Cicerone teſte Troiā ſecuti ſunt:quibꝰ paulo prior Orpheus cū ſuis ſacris fuit. Sed nihil ad noſtrū autorē qualdelongo ante tꝑe ſcriptas leges tulit. Suꝑioribꝰ enim ſæculis reliquit Eupolemꝰ deregibꝰ ludææ græcus hiſtoricꝰ in nobiliſſimis operū ſuorū monumētis Moyſenapprime ſapientē fuiſſe: & grāmaticā lr̄aꝝqꝫ cognitionē Iudæis tradidiſſe: ꝗ̄ eampoſtea phœnicibꝰ ob uiciniā largiti ſint. Phœnices deinde græcorū pueris rati-onē characterū diſtribuiſſe: ꝓpter altorna int̓ ſe cōmercia: Quo Pliniū puto cō-motū ut ſe diceret litteras primordiales ſemꝑ arbitrari Aſſyrias fuiſſe: licet alijapud ægyptios: alij apud Syros reꝑtas uelint: attuliſſe tn̄ in græciā ē phœniciaCadmum ſedecim numero. Varietatē hanc regio tota facit inuicē cōtermina:Et fortaſſis etiā hoc qd̓ nō ualde diligētes quidā rerū ſcriptores Moyſen ægyp-tiū ſacerdotē dixere: ut Strabo cōſmographiæ ſextodecimo. Quodcunqꝫ id ſit:Moyſes cuiꝰ ad nos uſqꝫ ſcriptura ꝑuenit/ antiquior extat: ante quē nulla littera-rū monumēta legunt̉. Eam antiquitatē cōfitent̉ multi græcoꝝ/ ꝗͣuis alius aliter,Noſter quoqꝫ Philon/ & noſter īmo ueſter Fabius loſephus: dū antiquitatē titu-lo prænotat nihil a Moyſe alienū ſcribit. Polæmon item græcaꝝ hiſtoriaꝝ libroprimo: Ducē eum Ogygi & Inachi tēporibꝰ: Appion doctus hō ille PoſſidoniAmoſide in ægypto regnāte principē trāſfugaꝝ fuiſſe/ tā in libro cōtra Iudæos:qͣ etiā ſuo hiſtoriarū quarto: Et Ptolomæus Mēdeſiꝰ/ in ægyptiorū hiſtorijs me-minit. Deniqꝫ ꝗ in cōſcribēdis Atheniēſium rebus clari habent̉ & Hellanicus &Philochorus & Caſtor & Thalus & Alexāder Polyhiſter cognomīatus: & oīmhiſtoricorū facile princeps Diodorus: ꝗ Aſiā & Europā prope uniuerſam diligēter ipſe ſuis oculis ꝑluſtrauit. Hi oēs uetuſtatis ampliſſima inſignia de eo mirifi-co duce & præſtātiſſimo rerū diuinarū autore prædicarūt. Per quæ manifeſtūfit illū cæteris omnibꝰ & ætate tēporis & antiquitate religionis & arcanæ oꝑati-onis admirabili potētia & diſciplina diuinitatis ante ſtare. Fruſtra enim a græcisuerba cælitus demeantia & diuino ſyllabarū cōtenta ſuffragio nomina petierisꝓpter nouiciā dicēdi artē/ & nuperrimā uarietatē loquēdi. Græci nāqꝫ: ut ait lā-blichus Chalcidenſis Porphyrij diſcipulus: natura rerū nouarū ſtudioſi ſunt/ acpræcipites uſqꝫquaqꝫ ferunt̉ inſtar nauis ſaburra carētis nullā habētes ſtabilita-tem. Neqꝫ cōſeruāt qd̓ ab alijs acceperūt: ſed ꝙ hoc cito dimittūt: & oīa ꝓpterinſtabilitatē nouæqꝫ inuētionis elocutionē trāſformare ſolēt. Et iccirco ægyptiquidā ſacerdos recte Soloni apud Platonē in Timæo reſpōdiſſe laudat̉: quādoaiebat: O Solon Solon græci ſemꝑ pueri eſtis: nec eſt quiſꝗͣe græcia ſenex: qui-iuuenis ſemꝑ uobis animꝰ in quo nulla eſt ex uetuſtatis cōmemoratione priſcaopinio: nll̓a tēpore cana diſciplina: Quo forte ductus Ptolomæus ille philadel-phus ī cōquiredis antiꝗtatū libris acerrimo uir ſtudio cū Alexādriæ Bibliothe-cā pene repleſſet uoluminibꝰ ad milia ferme ſeptingēta/ deeſſetqꝫ columē anti-ꝗtatis Moyſes: & primū uetuſtatis monumētū: dicit̉ tunc hieroſolymas regioslegatos miſiſſe qui orarēt curiatim de ſingulis tribubus ſex uiros græce doctiſſi-