DE VERBO MIRIFICOtio alimoniam: Idqꝫ facit quoad nos calore amoris quem concepimus: quoadſe uero proprietate occulta quam ignoramus: ſiue tu eam fœdus nomines ſeutractum inenarrabilem aut alio quouis modo. Suis autem deus hæc omnianullis cauſis intermedijs tanꝗͣ ſolus omnipotēs agere poſſit/ & paucioribus ob-ſeruatis actionū terminis: tamē multas uoluit ſuæ bonitatis participes cōcurre-re: quas alij ſecūdas cauſas appellare: alij uirtutes: nōnulli deos aut angelos autbonos dæmones conſuegere: ſcilicet quicꝗͥd horū effectuū mediū intercedit/ idſe affini cōueniētia ad motorē habet: & ſimul ad rem motam non enormi diſtā-tia. Aeternitatis igit̉ dominꝰ noſtra ſocietate gaudens: ſanctam mentē hominisinter ſuas delitias habet: quaſi uicinā naturæ & origini ſuæ: Illāqꝫ dum cernit obſequētem ſedulo cultu & perpetua religione/ ſemꝑ quaſi ampliſſima uirtus nu-tritiua conat̉ (quātū per imbecillitatē humanā licet) nō amoris ſolū calore: uerūetiā proprietate occulta in ſeipſum digerēdo tranſformare: ut & homo migretin deum & deus habitet in homine. At uero ſicut ea proprietas qua tranſmuta-mur in deum & naturā humanā excedimus: ſecreta nobis & occulta eſt: ita iureoptimo deus ei occulta & ſecreta quoqꝫ nomina dedit: eiſdemqꝫ pacta quædamindidit: quibꝰ obſeruatis mox ad eorū debitā prolationē pro uoto noſtro præ-ſens ipſe accedat. Porro ſicut in naturali digeſtione uirtus caloris eſt quā cognoſcimus: & adhuc uirtus trāſcorporatiōis recondita quā ignoramꝰ: Ita in hoc di-uiniſſimo in deum tranſitu: uerba quædā ſunt quæ cognoſcimꝰ: & quædā quæignoramus. Cōuenit uero utriqꝫ parti hoc uinculū uerborū: Deus enim ſpiritꝰ:uerbū ſpiratio: homo ſpirans. Deus logos dicit̉. Verbū eodem uocabulo nomi-natur: hūana ratio dictione ſimili exprimit̉. Deus mente noſtra concipit̉: & uerbo parturit̉: quare ſicut ipſe mētis ſedē inſenſibilē: ita & uerboꝝ ſenſibilē elegitmanſionē: nō omniū nō fortuitu cadentiū/ ſed quæ nobis diuinitas primū inſtituit: nō humana inuētio cogitauit. Scit enim deus cogitatiōes hominū quoniāuanæ ſunt. Cogitatio aūt dei ſoſpitatrix eſt/ & ſalutifera: ꝑmanēs: inuincibilis &certa: quomodo putat ita erit: quomodo mēte tractat ſic eueniet. Dominꝰ uni-uerſi decreuit: & quis poterit infirmare? Igitur nō omnia uerba numē poſſidēt:ſi me dicentē attente audiuiſtis: ſed quæ ſummꝰ mundi & hominū deus/ uel an-geli perſpicaces iuſſu ꝓuidentiaqꝫ dei/ certo modo cōpoſuerūt: æternitatis har-moniā reſonātia: diuinitatis tenacia: beneficæ diſpenſatiōis compagine ſpirātia:tanꝗͣ inſenſibilis deificatiōis ſenſibilia monumēta quæ litterarū īmobili ſtabilita-te & uocaliū membrorū ſempiterna firmitate nixa: ſimul admittant & alterni-tatem modulatiōis incōcuſſam: & agilitatem pronūciationis non quæſitam autfictā ſed natiuā ſimplicē & uenerandā. Quibus internuncijs fœdus cum homīedeus ꝑcutit: nō quocūqꝫ ſed qui ſanctimonia: pietate: religione: potiſſimū uerocredulitatis fiducia clareſcat. Igitur ſi decretū quoddā loquēdi cōciliare debeathumanā mortalitatē cū dei uirtute: decebit ſacroſancta illa ſiue nomina ſeu uerba mauultis: prima recta & antiqua eſſe: quāꝗͣ ea uos barbara quādoqꝫ propterincultam: id eſt ſimplicem antiquitatē cognominatis. Antiquū quippe acceditæuo: æuū æternitati propinquū eſt: & æternitas deo uicina eſt: qui ſupra æternitatem regnat: Vnde antiquꝰ dierū a priſcis theologis nūcupat̉: eo quod regnopræſidet oīm ſæculoꝝ. Ideoqꝫ barbara diuinitati cognatiora ſūt. Vnde haud abre Toroaſter primꝰ ethnicorū theologus uetat barbara uerba mutari. Barbarauero dicunt̉: hebraica uel ꝓxime inde deriuata. Floſculi nāqꝫ ſermonis & uenūſtas elegantiarū poſt Hebrū & linguarū diſtinctionē a curioſis potius ꝗͣ ſincerishomībꝰ eſt excogitata. Simplex aūt ſermo: purꝰ: incorruptꝰ: ſanctꝰ: breuis & coſtans Hebræorum eſt: quo deus cum homine: & homīes cū angelis locuti per-