LIBEREuripidis ſcriptū: Viuas barbare: cum ſis uetulus inter barbaros. Tamen ut utres eſt: libenter & fortaſſe conſulto miſſa faciam: quæ de patria: de te: de nobiſ-ipſis diſſeruiſti cum hoc refellere noſtri amborum honeſtas: iſtud claritudotua: illud orbis terrarum fama prohibeat: augere autem oratione quæ laudi-bus extuliſti: & non opis ſit noſtræ: ne noctuā Athenas ut eſt græcorū adagiū.Quod uero tantum luminis in corporibus: tot & tam uarijs quolibet momētoexortis ſalo procellæ ac turbini ſubiectis: & materiæ ipſi corruptiōis matri quo-tidianoqꝫ motui & inconſtantiæ cohærentibꝰ: tantū firmitudinis: tantū uerita-tis reperiſti ut de nulla re niſi ſenſibili ſcientiam oriri credas: ualde admiror quinihil æque contrarium exiſtimem ſynceræ perfectæqꝫ ſcientiæ: ꝗͣ hoc ſolumquod tu nominas ſenſibile. Puto autem id quod corpori apparet: quod ut aie-bas ad ſenſuum noſtrorum foramina: quodam fluore permanat: non ſine tenu-iſſimis quibuſdam uelleribus aera tranſmigrantibus: uſqꝫdum ad corpora no-ſtra pertingant. Quis enim poſſet animi radius ſuper ea aera ſic mobili: ut ſuntnaturæ omnes res quas extrinſecus homines ſentiunt: uel tranquille ſtare: uelinconcuſſe reflecti: ut tam illuſtre in nobis diuinæ humanitatis: aut humanæ di-uinitatis opus inde confieret? Non eſſe nego quandam de rebus eiuſmodi do-ctrinam: opinionem: iudicium. Diſcernimus ab aqua glaciem: & iudicamus iſtāfluidam: hanc diuturniorem: tametſi hanc ex iſta nudius ortam: & iſtam poſtri-die in hanc diſſolui paratam. Sed quod cōſtans & perpetua de ijs ſcientia que-at ſubſiſtere: id quidem pernego: non ſolum Pythagora duce: cuius me tu aſſe-clam uoluiſti: quod in partem honoris libenter recipio: cum intelligam a Plato-ne ſummo illo uiro & quaſi philoſophorum deo: Pythagoræ diſcipulos fuiſſetanti eſtimatos: quod ſolius Philoīai Pythagorici libellos: quāꝗͣ pauper: ta-men decem milibus denarium mercari non deſtiterit. Sed annuit etiam Ari-ſtoteles eo nobis in negocio: cuius patricinio fœliciter utimur. In primo nanqꝫpoſterioris reſolutionis uolumine: cum pluribus egiſſet qualis in ſciendo cauſanobis eligenda ſit: & quis ſcire probe: & quis docticulus apparere uideatur: ad-iūxit. Itaque cuius ſimpliciter fit ſcientia: idipſum habere aliter eſt impoſſibile.Quod ne a Platōne quidem alienū extat: qui poſteaꝗͣ mundum in primum in-telligibilem: & ſcd̓m ſenſibilem partitus eſſet: addiderat illum per mentē cumratione iudicari: hunc uero per opinionem non ſine ſenſu. Vide quem tu Epi-curum ſecteris: ex umbratili oratione ſuper puluerē cuncta ædificantem. Egotam magnis patronis facile unicam. Etſi mihi turpe uideri non debet: a te tantouiro: cæteris ingenio: doctrina: integritate: præſtante unici: refelli: coargui: quinoſtrorum ſæpe maiorum edicto: philoſophica (uel ſummotenus ut aiunt) ſumprohibitus attingere: Ac iccirco Germania: quāqͣ religioſos: tamen parum do-ctos Hebræos nutrit: quoniam ſtudioſis potius abhorrendum a philoſophis:qͣ per incuriam aut potius curioſitatem in errores cadendum eſſe perſuadent:quorum eos potiſſimum credunt autores. Sed feci quod ſolent auidi: ut quātodeterrerer amplius: tanto haurirem feruentius: pro circūſtantiarum oportunttate: pro tempore & pro meo captu tamen. Itaque & Ariſtotelem me quan-doqꝫ legiſſe fateor: & Platōnem introſpexiſſe: unde illud quod ante tibi citauiprodijt. Et ſine ijs quoqꝫ: hoc idem me credere feciſſet atqꝫ facit: tanta omniumetiam maximorū uirorū de rebus naturalibus cū īmortali quadā ſui laude ſcri-bentiū diuerſitas: in qͣ uerū conſiſtere nequit. Omniū primū ut a riuulis ad fon-tē pergamꝰ: arbitror te: Capnionēqꝫ hūc noſtrū: nō inficias ituros: uniuerſam reeo mō cognoſci: quo conſtat eſſe. Nā ſin aliter: falleret opinio: quæ ſecꝰ atqꝫ reseēt: eā animi obtutibꝰ referret. At habet uniuerſū: ut ſit: principia ſua etiā Epicuro tuo & Lucretio autoribꝰ: ꝗ ait: Oīa ſint a principijs ſeiūcta neceſſe ē. Et mūdū