166Anno.XV.¶ LiberMūdi Chr̄iAlbertusAmedeꝰ vocatꝰ ē: vir ꝗdē oīuꝫ virtutū claritate ornatꝰ: Qui Ludouico vnico eius ſuꝑſtitefilio educato ī ducēqꝫ ꝯſtituto: ipſe eremiticā vitā ī Sabaudia ad Ripallie locū cū ꝗbuſdānobilibꝰ tāꝙͣ paradiſū ſibi d̓legit: cūqꝫ eo ī ſtatu vitā celibē ī t̓ris agēt: a Baſiliēſi ꝯcilio pōtifex electꝰ fuit. Et rogatus lꝫ iuitꝰ exiſtimās ſe rē gratā deo face̓ potificiuꝫ munꝰ obiuit: inquo ꝙͣta religiōe ꝙͣtaqꝫ cū pietate ⁊ iuſtitia id munꝰ exercuerit dice̓ nō attinet. Cū ab īeū-te etate erga pauꝑes ⁊ egēos cōmiẜatiōe ꝓfuſiſſimus: ⁊ circa diuīa ſꝑ aſſiduus fue̓it hic defūcto Eugēio ſtatiꝫ Nicholao eiꝰ ſucceſſori hūaniſſīe ceſſit: ꝗ ī pr̄ia ſua decreto apl̓ico (confirmatis pͥus oībus ꝑ eū geſtis) delegatus ex latē creatus ē. Deficiēs deniqꝫ ī ſenectute bona: poſt mortē ēt miracul̓ claruit. Dignū ē igit̉ poſt mortē repeter̄ viri huius p̄conia. Fuiteīꝫ hic clariſſimus pͥnceps ⁊ p̄ter clariſſimū genus ⁊ ſue elegātie formā ac regiā digītatē ⁊ꝓmptā eloq̄ntiā q̄ ſt̄ naͣe dotes: moribus īteger: vita ⁊ religiōe ſc̄us ī ſb̓ditos clemēs: ī viciis aſper: ī bello magnanimus: ⁊ ī deuictos benigniſſimus: ac demū ī oēs iuſtiſſimusCōciliū Florētie: hͦ eodē āno ēt ab Eugenio ꝯͣ Baſiliēſe celebrat̉: In quo (vt p̄miſſū ē) Ioānes ꝯſtātinopolitanꝰ īꝑator ⁊ pr̄iarcha eiuſdē vrbis alijqꝫ īnumerabiles ⁊ religioſi tā greciꝙͣ latini ac alie atqꝫ alie natiōes ꝯuener̄t: vbi ſepiꝰ hīto ꝯuētu: diſcuſſaqꝫ grecoꝝ ac latīoꝝꝯtētōe: tādē eo vētū ē: vt greci rōnibꝰ victi: faterēt̉ ſpiritūſcꝫ a pr̄e filioqꝫ ꝓcedē̓: homuſiōqꝫeē: nō a pr̄e tātū: vt ipſi credebāt ꝓuenire. Vtqꝫ ī Acimo ſine fermēto triticeo pane corpuschr̄i ab eis ꝯſecraret̉: ac purgatorij locū crederēt: poſtrēo v̓o vt faterēt̉. Romanū pōtificeꝫveꝝ chr̄i vicariū: Petriqꝫ legiptimū ſucceſſorē pͥmū ī orbe locū tenē̓ ⁊ oportē: cui ⁊ oriētal̓⁊ occidētal̓ eccl̓ia merito pareret. Quibꝰ finitis ⁊ ita ꝯpoſitis: īꝑator ⁊ priarcha cū reliquiſgrecis: eo .ſ. āno. 14 39º. 22. Nouēbris gaudētes ī pr̄iaꝫ rediere. Hoc mō ꝯpoſita. Re. grecorū: Armenij ēt ⁊ Indi cū fide nr̄a ꝯuenere. Sūt tn̄ qui dicāt eo ī ꝯcilio d̓claratū fuiſſe: vtꝗlibet ſacerdos iuxͣ eccl̓ie ſue ꝯſuetudinē pane aūt acimo: aut fermētato celebraret.¶ Uiri diſciplinis excellenteſ.Ambroſius natiōe florētinꝰ: ordīs Gamalduēſiū gn̓alis abbas: vir grece latineqꝫ lingue accurate doctꝰ: ⁊ bonis oībꝰ diſciplinis ornatꝰ: ꝑ hͦ tp̄s ī florētino ꝯcilio ꝙͣmaxie ī precio fuitQui int̓ cetera īgenij ſui monimēta: Diogenē laertiū de moribꝰ ⁊ vita phōꝝ ad Coſmummedicū ē greco latinū fecit aliaqꝫ opuſcula elegātiſſima ꝯfecit.Nicholaus eu boicꝰ ſagūdinus nō minꝰ latinis ꝙ grecis lr̄is eruditꝰ ī eo frequēti ꝯcilio me-dius aſſiſtēs: pl̓ibꝰ viris audiētibꝰ diſputātiū v̓ba atqꝫ ſnīas: tū grece tū latine ꝓlatas: adeoaccōmodate r̄ferebat. vt mira celeritate vltro citroqꝫ ī vtrāqꝫ linguā ſūmo ornatu reddēt.Ioānes tortellius aretinꝰ romāi pōtificis ſb̓diaconꝰ ⁊ cubiculariꝰ: ac Nicholai poſtmōꝫ pō-tificis ꝯtub̓nal̓ ⁊ ſtudioꝝ ſuoꝝ intimꝰ comes grecis latīſqꝫ lr̄is ac theologicis nō mediocriter doctꝰ hiſdē tꝑibꝰ floruit: vir ſingl̓ariſſime hūanitatis ac reuerētie. Qui inter cetera ſtudioꝝ ſuoꝝ monumēta. De ſcribēdi rōne opꝰ p̄claꝝ edidit. In quo pͥmū de lr̄aꝝ inuētōnenumero ⁊ figura ꝑtractat. In. 2º. āt: cuiuſcūqꝫ lr̄e ptātē: ⁊ ī alias lr̄as tā ī dictiōibꝰ grecis adnos ꝑtinētibꝰ ꝙͣ latīs ꝯmutatiōem explicat: pꝰ hec de ordīatiōe lr̄aꝝ īuicē tā vocaliū ꝙͣ cōſonātiū dicit. Vltīo ꝑticulariū dictionū orthographiā ſuis lr̄is ordīat. In dialetica ēt ꝯmē-tarios ꝯpoſuit. Athanaſij quoqꝫ vitā ad Eugeniū papā ī latinū trāſtulit: ⁊ Appianum hiſtoricū ad verbum interpretatus eſt.Laurētiꝰ vallēẜ: nō minꝰ phūs ⁊ theologꝰ: ꝙͣ rhetor ⁊ grāmaticꝰ: hͦ ip̄o tꝑe ad Ioāneꝫ tortel-liū amiciſſimū ſuū: Elegātiaꝝ libros. 6. ex Neapoli dedit: ꝗbꝰ certe nr̄o ſecl̓o nil vtiliuſ excogitari potuiſſꝫ: ꝓ ꝗbꝰ eū oībꝰ grāmaticis ꝗ ſint aut vnꝙͣ fuerit magna audacia p̄pone̓ nōformidamꝰ. Scripſit ⁊ ī dialeticā ⁊ ī Quītilianū ꝯmentarios digniſſīos. Epl̓as Pauli ſuomō ī latinū ꝯuertit: Homeꝝ quoqꝫ ⁊ Herodotū ac Tucidē grecos: latīe loꝗ docuit. nōnll̓aēt alia acri cura ⁊ diligētia ꝑſcripſit: ī ꝗbꝰ nō ſolū altiſſimū ſui ſenſū on̄dit: ⁊ vocabl̓a queqꝫexplanat: ac n̄ mō alt̓iꝰ cꝰ vis opionis aſꝑ exactor ⁊ corrector ē: ſꝫ ēt aliqn̄ latrator exiſtit.Blōdus flauius foroliuiēẜ: vir doctiſſimꝰ ac dicendi gr̄a grauiſſimꝰ. Eugenijqꝫ pōtificis ſe-cretarius digniſſimꝰ: hiſdē tꝑibus eas obres multo ī precio fuit: ꝗ p̄ter or̄ones atqꝫ epl̓asīnumerabiles a ſe editas: maxīam gl̓iam italie ꝯtulit ꝙ p̄ ceteris latentē ſupra mille annoshiſtoriā tāta attingit diligētia: vt duobus ⁊ triginta libris eandem diffuſe oſtēderit. Namoēm ne dum Italie: ſed totius olim romani īperij: ꝓuinciaꝝ: regionūqꝫ ſtatum ꝑpulchredeſcripſit. Scripſit ⁊ de Roma triumphāte libros. x. ⁊ de Roma īſtaurata libros. 3. Ac deItalia illuſtrata libros quaſi. 13. deniqꝫ de geſtis venetoꝝ librum vnum: ⁊ alia multa: e quibus multa ēt ad verbū excerpſimus. Quinqꝫ ⁊ enim poſt ſe reliquit filios lr̄aruꝫ feraciſſimos nec patri inferiores.