AnnoMūdi ChriPapa. 217.CI101
¶ Liber.XY.SigiſmūduſFr̄is Iacobiphilippi bergomēſiſ: ordīſ fratrū eremitaꝝ diui Aug. ī oīmoda hiſtoria nouiſ-ronicaꝝ ſupplemētū appellata: liber quintuſdecimꝰ q ⁊ vltimꝰ felicit̓ īcipitſime ꝯgeſtaAartinus eius nominis quintus. papapatria ro. ex illuſtri colūnēſiū familia natꝰ: hͦ anno ī celebritate ſc̄i Martiniex dyacono cardīali: ī ꝯſtātiēſi ꝯcilio oīuꝫ nationū ⁊ cardīaliū ꝯſenſu pōtifexcreatꝰ: ſedit āniſ. 14. ⁊ mēẜ. z. iuriſ pōtificij ꝑitiſſimꝰ: ⁊ ī oī vita certe integer-ob cuiꝰ ītegritatē ⁊ doctrinā ac bonitatē ⁊ moderatiōem ex trigītatribꝰ cardinalibꝰ p̄electꝰ fuit. Qui ī pōtificatu ꝯſtitutꝰ: nō ſōno ⁊ ocio: ſꝫ negocio ⁊ ſolicitudini deditu-oīa ad rē ꝑtinētia miro ꝑfec̄ mō. Cuiꝰ ẜmo breuiſ erat: ſꝫ ſnijs plenꝰ: veꝝ ī rebꝰ agēdiſ adeoꝓmptꝰ: vt reſ fc̄aſ pͥuſ hoīeſ cernerēt: ꝙͣ ab eo excogitataſ putarēt. Tali nāqꝫ potifice īdigebat eccl̓ia dei: ꝗ Petri nauiculā ſciſmatiſ ⁊ ſeditionū fluctibꝰ diu qͣſſatā redigere ī portū ſa-lutiſ ſciret ⁊ poſſꝫ. Hic itaqꝫ pōtifex creatꝰ: ēt ꝑ ānū ī ꝯſtātiēſi ꝯcilio ꝑ̄ſtitit: reipu. chriāe cōponēde cā. Sꝫ rebꝰ oībꝰ optīe diſpoſitiſ: abſolutoqꝫ ꝯcilio ī Italiā ꝑ Sabaudiā venit. Duꝫāt Italiā petiſſet: ꝓuanoꝝ vetuſtā ⁊ clariſſimā pedemōtiū familia ī colūnēſiū familiā ꝯiuxit: ac ſue domꝰ īſigne eidē familie ob eiꝰ bn̄merita gerēdū ꝯceſſit. Inde abiēſ Mediolanūꝑuenit: vbi a Philippo duce ppl̓oqꝫ mediolanēſi ꝑbenigne ⁊ magnificētiſſime exceptꝰ eſt:Brixiāqꝫ vadēſ a Padulpho malateſta nō īferiori gl̓ia ſuſceptꝰ ē: vbi int̓ ducē ⁊ Pādl̓phūhac lege pacē ꝯpoſuit: vt Pādulphꝰ ſingul̓ āniſ tributo ꝑſoluto taꝫ diu Brixia potiret̉: quoad ei viue lice̓t: quā tn̄ pacē Pādulphꝰ haud ml̓topoſt diſturbauit. Inde digrediēſ: ꝑ fineſmātuanoꝝ ferrariēſiū ac rauēnatū: Florētiā ꝑuenit: vbi biēnio reſidēſ oēm eccl̓ie rē tā ī tēporalibꝰ ꝙͣ ſpūalibꝰ ꝯpoſuit. Ꝙꝛ eccl̓ia ipſa ꝑꝑ lōgū ſciſma oēꝫ tꝑalē pene ditiōeꝫ ꝑdideratquā ibi ꝯmorāte Martīo ī ſuā ptātē reduxit. Cōpoſitiſqꝫ ex ſnīa r̄bꝰ: Martinꝰ cū bōa flo-rētinoꝝ gr̄a diſceſſurꝰ ciuitatē metropolitāo honore exhornauit: eiqꝫ Volateranā: piſtoriēſeꝫ: ⁊ feſulanā eccl̓iam ſubiciēſ: Abiēſ itaqꝫ Florētia: Romā tādē ꝑuenit: effuſa obuiaꝫ vniuerſa ciuitate: ꝗ hoīeꝫ nō ſecꝰ ac pr̄ie parētē expectarēt. vrbē ſuā romanā adeo diruptā ⁊ vaſtatā īuēit: ꝙ nullā ciuitatiſ faciē hr̄e vide̓t̉. Nā collapſe domꝰ collapſaqꝫ tpl̓a cernebāt̉: oīadeturpata: oīaqꝫ lacerata ⁊ diſſipata erāt: nō mō tpl̓a: domꝰ: vici: platee: ⁊ reliqͣ vrb̓ menia:ſꝫ ⁊ ciuiū moreſs atqꝫ oē vrbanitatiſ ornamētū ī ea deꝑditū videbat̉. Quaꝫ obcāꝫ pōtifex ꝑ-motꝰ ad eā exornādā: ꝯponēdoſqꝫ mores ita aīuꝫ adiecit: vt breui ꝯualeſcēſ meliorē faciē ꝑſe tulerit. Quāobrē ciuitas ipſa nō mō cū ciuē ſuū ⁊ ſūmū pōtificē: ſꝫ ⁊ optimū pr̄ie pr̄eꝫ appellauit. In ea. n. Martinꝰ ipſe porticū ſc̄i Petri collabēte reſtituit: ⁊ pauimentū lateranēẜbaſilice oꝑe v̓micl̓ato ꝑfec̄: ⁊ teſtitudinē ligurā ſuꝑīduxit. Edeſ p̄terea ad. i2. apl̓oſ vetuſtate collabēteſ reſtituit. Idip̄m ⁊ cardīaleſ ī ſuis titul̓ certatī fece̓. Demū ſb̓latiſ penitꝰ ſciſmaticiſ: ſr̄atoqꝫ ⁊ extīcto apd̓ Aꝗlā Brachio mōtono alijſqꝫ tyrāniſ: ⁊ viaꝝ latronibꝰ: ⁊ ꝙͣmaxīe Tartallia lanello. Bohemiſ īſuꝑ hr̄ticis ſedatiſ: creatiſ ēt ml̓tiſ cardīalibꝰ grauiſſimiſ viriſ: ⁊ vndiqꝫ pacata eccl̓ia: pōtificatꝰ ſui: 14º. āno mēſe. 3º. etatiſ v̓o ſue. 63º Rome apoplexiamorit̉: ⁊ ī cōſtātiana eccl̓ia ſepellit̉: an̄ capita apl̓oꝝ: ſepulchro eneo vniuerſo cetu romāocomitāte ⁊ flente. Quo mortuo ſedeſ vacauit dieſ duodecim.Haſtor vicecomes Bernabouiſ ꝯdā ex filio nepoſ: hͦ āno apd̓ Modoetiā dū ꝯͣ Mathiaꝫ ⁊Crimignolā Philippi duciſ īꝑatoreſ id caſtrū oppugnāteſ: int̓ pͥmoſ pugnatores virilit̓ defēſādo agēt: ab hoſte vulneratꝰ īterijt. Int̓fecto .n. Ioānemaria duce: hic a ꝯiuratiſ ſuiſ ſtatim ī Mediolanū receptꝰ fuit: ſꝫ poſtea a Philippo duce pulſuſ cū amiciſ ⁊ Modoeciā ſerecepit: vbi ⁊ validiſſio p̄ſidio ꝯͣ Philippū pn̄tatiſſīo aīo vſqꝫ ī id tp̄ſ ſe ꝯtinuit. Erat autēHaſtor ip̄e eo corꝑiſ robore: vt cū Galeacio gōzaga viro fortiſſio ꝗ bucicalē gallicū ſr̄auēatꝑſepe pugnāſ victoriā r̄tulerit: ſepeqꝫ ꝯͣ p̄dc̄oſ copiaꝝ duceſ: ea ī obſidiōe gliaꝫ r̄portaueritSphorcia flamineꝰ e gēte Attēdula ī Cōtignola oppido natꝰ: a quo Sphortioꝝ fluxit familia ī Italia nūc potētiſſima: ī trāſitu flumīſ piſcarie īterijt: vir vtiqꝫ rei militariſ ſcīa p̄ſtan-tiſſimꝰ: q̄ reſ īgēteſ ⁊ īnumeraſ glorioſiſſime geſſit Iſ pͥmū ſb̓ Albrico Cunij comite mili-tāſ ꝑ oēſ militie gradꝰ: ab īfimiſ ordībus ad ſūmū militare decuſ: ꝑꝑ eiꝰ pn̄tiam ⁊ aī v̓tutempoſtea ꝑuenit. Inter hunc .n. ⁊ Bracciū montonum ꝗ ſub eodem Albrico ēt militauerat:tādiu amicitia fuit: ꝙͣdiu vterqꝫ ī minoribꝰ extitit. Auctoſ v̓o potenteſqꝫ factoſ ꝑnicioſiſſima emulatio ⁊ cōtentio ſubītrauit. vn̄ ⁊ prelia nōnūꝙͣ comiſere cruenta. Tandē hoc anno(poſtēaꝙͣ Othonē tertiū parmēſem tyranū apud Ruberā oppidū doloſe īterfeciſſꝫ) cū addimicādū irritati eēt Sphortia hic ī trāſitu piſcarie flumīſ (relictiſ īnumeriſ ex pellice filiiſ it̓ijt: Quoꝝ d̓ nūero Frāciſchꝰ poſtea mediolanēſiū dux vnꝰ fuit: alt̓ Alexāder piſauri