Anno.X.V.¶ LiberChri OūdiSigiſmūdusp̄fectꝰ cepit: ⁊ Mediolanū ad Philippū ducē vīctos oēs ꝑduxit. At Philippus vt erat aīogl̓ioſo vir eos nō vt captiuos ⁊ genuēſiuꝫ hoſtes ſuſcepit: ſꝫ vt reges ⁊ pͥncipes atqꝫ aīcosoēs hūit: quos ēt paulopoſt liberaliſſīe cū mūeribꝰ dimiſit. Alphoſus āt ī regnū reuerſus:ſtati Caietā obtīuit: qͣſobres genuēſes īdignati ꝙ Alphōſū hoſtē: quē cū tāto ꝑicl̓o captūtā leuit̉ dimiſiſſꝫ: Frāciſco ſpinola ⁊ Thoma fregoſo auctoribꝰ a Philippo diſceſſere ceſoqꝫ ī vrbe Obicīo dictator: ī lib̓tatēqꝫ reuertēs Ludouicū fregoſū ſuū ducē creauerunt.Ludouicꝰ itaqꝫ fregoſus: hͦ āno Obicīo Alcate dictatore crudeliſſīo obtrūcato: ⁊ Philippiducis p̄ſidio ē Genua pulſo: oīuꝫ ꝯſenſu: Genuēſiū dux creatꝰ: ducauit ānis. io. vir certe ī 1436gēti p̄ditꝰ hūanitate: ꝗ nil geſſit: aut qͣſi cogitauit ꝙ nō eēt ſꝑ pietati ⁊ honeſtati ꝯueniēs: ꝯͣhūc Philippus ſtatim Guidonē torellū cuꝫ copijs miſit: que paulopoſt auxiliātibꝰ florentinis ꝗ eidē anonā miniſtrabāt: e finibꝰ ſuis eiecit. hic mr̄em clariſſimā noīe Catherinā ha-buit: ⁊ fuit e gēte p̄clara Ordelaphoꝝ foroliuienſiuꝫ: q̄ ſic̄ natiuitate: ita ⁊ p̄clariſſimis moribꝰ tū diuīs tū humanis ſꝑ fuit: hic ēt duos poſt reliquit filios. Thomā .ſ. ⁊ Pauluꝫ vrbispoſtea archiep̄m: ⁊ nūc ſancte Romāe eccl̓ie cardinalem ambo duces.Truſardꝰ nobiliſſimꝰ bergomēſiū ciuis: ⁊ Calepij comes: hͦ āno ꝑꝑ aī ſui magnitudīeꝫ ac fi-dei ꝯſtātiā a ſenatu veneto ī p̄cio hītꝰ totiꝰ vallis Calepij dominio celebri puilegio dona/ 1437tus eſt. Id .n. pͥuilegiū hāc obrē ꝓmeruit: ꝙ dū Ioānes Frāciſcus gōzaga venetoꝝ exercitus īꝑator: apud Coſtā agri bergomēſis oppidulū a Picenino eſſꝫ ſuꝑatus: ⁊ ī brixianumvſqꝫ p̄fligatꝰ. ipſe preter ſpem ⁊ expectatiōem oīum: (ꝙͣꝙͣ de re veneta actū exiſtimaret) vterat aīo fideliſſimus: ī caſtello ſuo Calepienſi imperterritꝰ oēs picenini hoſtis ſuſtinuit ī-petus. Id eīm caſtelluꝫ ſuuꝫ naͣ munitiſſimum erat ⁊ eſt: in loco editiore apd̓ Uadū Olijfluminis: vn̄ Piceninus trāſitū cum exercitu ī brixiāos hr̄e ꝯſtituerat. Et ꝙͣꝙͣ vt diximꝰʸde re veneta actū videret̉. Ipſe tn̄ vnꝙ deditiōem face̓ noluit: ſꝫ de ſuꝑiori loco ſaxa precipitare: ſagittiſqꝫ ac tormētis trāſitū ꝓhibē cepit: atqꝫ ita ſtatiua caſtra apd̓ eū caſtelluꝫ qͣſivigīti diebꝰ ſuſtinuit. Quo ī tꝑis ſpacio milites veneti tuta ſibi ꝓfugia q̄ſiere. Ioāneſfrāciſcꝰ āt marchio dū Calepiū expugnaret̉: cū militibꝰ ad hoſtē ꝓfugit: qͣ ꝓfectiōe ſpē hoſtibꝰ.dedit: venetꝭ āt abſtulit. nō d̓ſtitit itaqꝫ Piceninꝰ caſtellū expugnare donec oīo ſolo eqͣuit.Truſardꝰ āt ob fidelitatē ⁊ Cōſtātiā caſtello ⁊ facultatibꝰ nudatꝰ. ad ſenatuꝫ ſubſidij ſpe ſeꝯtulit: ꝗ cognita hoīs v̓tute ac īcōcuſſa fidelitate poſt Uallis pͥuilegiū amplū ſibi hūaniſ-ſime collatu: ēt ex totius ſenatuſcōſulto ciuitatis Bergomi capitaneꝰ ꝑ triēiū declaratꝰ ē.Ad āt pͥuilegiū īcipit. Illuſtriſſimꝰ pͥnceps. d. d. Frāciſcus foſcari: ſuperuixit poſtmodumTruſardus ānis. 15. Et āno dn̄i. 14. 52. egrifudīe ⁊ ſenectute ꝯfectꝰ dormiuit cū pr̄ibus ſuiſ.Relicto poſt ſe Nicholino milite vnico filio ⁊ herede multaꝝ virtutum ornato. Cuiꝰ pru-dētia ⁊ hūanitate pl̓imum ciuitas nr̄a decorat̉.Albertus.Tbertꝰ Auſtrie dux: ⁊ Sigiſmūdi īꝑatorꝭ gener: necnō ⁊ Bohemie ac Ungarierex: hͦ āno decimaſeptīa mēẜ Martij die. vigeſimuſſextꝰ germāoꝝ īꝑator creatꝰ1 667ꝑauit ānis. 2. vir qd̓ optimꝰ ⁊ oī v̓tute plenꝰ: ꝗ apud Frācofordiā oīum ſuffragijsea opionē ⁊ vtute electꝰ fuit: vt eiꝰ īꝑio ⁊ pͥncipatu orbis felix diceret̉. Cuiꝰ reꝝ bn̄geſtaruꝫmagnitudīe celo ⁊ īmortalitate dignꝰ erat. Sꝫ āno īꝑij ſui ſcd̓o veneno epoto finē vite fec̄vnico ſuꝑſtite gnato. Huiꝰ īꝑij pͥncipio: multa ī celo fuere ꝓdigia. Tres .n. ſoles eo āno viſ-ſt̓: ſignificātes triplex eccl̓ie regimē: Eugenij vꝫ ⁊ Cōcilij atqꝫ Felicis: ꝓ quibus multi timultꝰ ī eccl̓ia dei euenere: quo ēt āno vehemēs vētus vbiqꝫ flauit: ſternens arbores: domoſeuertēs: naues demergēs: cum alijs infinitis ꝓpe malisCōciliū Baſilee: hͦ āno ex Martini pape decreto ꝯgregat̉: lēte tn̄ ⁊ ꝑua ad modū freq̄ntiaauctoritateqꝫ Martini pͥus nutritu. In quo Hyſpanie: Gallie: Germanie: ac Panōie pͥncipes ꝯcurere: ꝗ ⁊ Philippi Mediolāi ducꝭ ſuggeſtiōibꝰ cōeꝫ reipu. cāꝫ ī arbitrio ꝯcilij (vtEugeniū deponerēt) repōebāt: pl̓cherrimū ꝗppe īitiū hūit: ſꝫ turpiſſimū exitū: ꝑꝑ ſciſmaſb̓ſecutuꝫ. In quo Eugeniꝰ pͥuatꝰ: ⁊ Amedeꝰ Sabaudie dux ad pōtificatuꝫ electꝰ fuit: quēFelicē qͣrtū vocar̄t. Ueꝝ Eugeniꝰ cognita ꝯcilij īiuſtitia. delphinū Caroli frācoꝝ regꝭ filiuꝫ cuꝫ magͦ eꝗtatu ī baſilienſes ꝯcitauit. Cuiꝰ īpetu ꝯuentus ille diſſipatus fuit.Felix. 4ꝰ. hͦ āno die. 17. Nouembris: Augenio potifice a Baſilienſi ꝯcilio Philippi ducꝭ generi ſui depoſito: ī ſciſmate pōtifex electꝰ: ſedit annis. 9. Quo creato e veſtigio ſeditionespl̓ime ī eccl̓ia dei exoriri cepte ſunt: cum chr̄iana reſpū. trifarie diuiſa eſſꝫ. Nā alij Feliceꝫhunc. Alij Eugeniū ſequebant̉: aliqꝫ erant: ꝗ neutrales dicebant̉: qꝛ neutris obtēꝑabant.Hic itaqꝫ Felix pͥmus Sabandie dux fuit: qꝛ ſabaudiēſes pͥncipes vſqꝫ ad hunc duceꝫ nōduces ſꝫ comites appellabant̉. Qui a Sigiſmundo imꝑatore ducatus titulo obtento. dux
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten