Druckschrift 
Supplementum chronicarum
Seite
159v
Einzelbild herunterladen
 

Anne.XIIII.Oūdi Ehri LLiberSigiſmūduſ.domuit. qͣꝑꝑ Gabrinꝰ fūdulꝰ ſciēſ reſ ſibi male ſuccedē: pactuꝫ Philippo ꝑlegatū ꝑcuſſitvrbemqꝫ qͣdraginta miliū ducatoꝝ auri pondo reddidit. Hiſdeꝫ ꝓpe mōꝫ diebuſ IoāneſIacobuſ mōtiſferrati marchio extimeſcēſ duciſ potentiam Vercellaſ Alexādriā Aſtvrbeſ eidē reſtituit: ita multo poſt Crimignola: Bergomū: Brixiā a Pādulpho malateſta. 14. āniſ poſſeſſas ī Philippi ptāteꝫ redegit. Quibꝰ Philippi ſucceſſibus NicolauſEſtēſiſ motꝰ ſpōte factarꝰ id ad qd̓ armiſ cogi potuiſſet. Mediolanū ꝓfectꝰ: Parmā quammortuo Othone tertio obtīuerat Philippo reddidit. Retēto Rhegio pheudi noīe. Addi-dit p̄terea ad pr̄nā dn̄ationē Genuā potētiſſimā: Cūqꝫ terra mariqꝫ oībꝰ formidabil̓cepiſſꝫ: maiori cōꝑato exercitu Crimignolā ī Foroliuiēſeſ Imolēſes miſit. Un̄ florētini ſibi timētes aduerſuſ bellū ſuſc eꝑūt miſſiſ eoꝝ copijſ: ingēti turpitudīe ad Iachanora-caſtellū fauētini agri ꝓfligate ſt̄. Idqꝫ bellū a florētīo ppl̓o ſuſceptū ſil̓ venetꝭ vſꝫ ad philippi obitū vltra vſqꝫ ad ānū dn̄i. 1454º. ꝑdurauit īfida: tn̄ nōnūꝙͣ īſidiaꝝ plēa pace īt̓-cedēte. Ueꝝ veneti pꝰ ſocietatē ppl̓o florētino ꝯͣctā repēte Brixiā vrbē īuaẜe. ī ptāteꝫſuā d̓duxē: pace deīde ſeq̄nti āno Matino pōtifice auctōe veneti fc̄a: Bergomū ēt cuꝫoppidiſ venetis dimiſſū ē: quāta āt hꝰ pͥncipis fue̓it magnitudo: ꝙͣtaqꝫ lib̓alitaſ: ꝙͣtaue munificētia vl̓ ex ītelligi pōt: Alphonſū regē eꝰ fr̄eꝫ ml̓tiſ ꝓceribꝰ a genuēſibꝰ captoſ etad ſe ꝑductoſ hūaniſſīe ſuſcepit. eoſqꝫ ml̓tiſ ac maxīs dōatoſ mueibꝰ dimiſit eoꝝ r̄gnūobtīē potue̓it: tādē cecꝰ fc̄uſ diu ſr̄uixit: qꝛ Apoplexi coreptꝰ āno dn̄i. 14 47. īterijt null̓relictiſ lib̓iſ p̄t̄ Blancā ex pellice filiā: ei poſtmom (vt īfra dicemꝰ) ī regnū ſucceſſit Duiaſ hic vxoreſ hūit. Biatreſinā .ſ. Facini caniſ vxorē: quā poſtea ſuſpitōe danatā īterire fec̄.Et Hiſotā Amadei Sabaudiēſiſ filiā: quāqꝫ v̓ginē dimiſit. Eo itaqꝫ mortuo leto oīuꝫ fauore libertas ſucceſſit. Uiri diſcipliniſ excellenteſ.Bartholomeus de Saliceto iuriū ciuiliſ: ac pōtificij celeberrimus doctor: hiſ tꝑibus fioruit:cōmentarioſ celebreſ in iure ciuili edidit.Petrꝰ de Ancharano Bonobiēſiſ Baldi peruſini auditor: iurecōſultoꝝ etatis ſue clariſſimꝰ ip̄e tp̄uſ Bononie claruit: qui ſuꝑ Decretalibus ſexto Clemētiniſ ſcripſit. feruntur eiuſ cōmentariola. exͣ de reguliſ iu. in Sexto. Sꝫ ſuꝑ Digeſto veteri nouoqꝫ ꝑpulchr̄mentatuſ ē. Edidit p̄ter̄a egregiū ꝯſilioꝝ opuſ: hūc pōtanꝰ ī ꝯſilijs ſuiſ mirꝭ laudibꝰ extulitAntoniū de Butrio pr̄ia Bononiēſeꝫ petri p̄dicti tꝑibuſ floruiſſe nōnulli tradūt Uiꝝ vti-qꝫ doctiſſimū: vite ſcītate inſignē. Qui Decr̄taleſ ac Clemētiaſ optīe explanauit. Duoqꝫreꝑtoria ad iuſ ciuile canonicū ꝑtinētia cōſcripſit: Ac ēt cōſilioꝝ opuſ cōpoſuitFraciſcꝰ zabarella patauius Ro eccl̓ie cardīal̓: iur̄cōſultiſſimuſ: per hoc ip̄m tp̄ſ dignitatemſuā lr̄iſ prudētia exornauit. Iſ .n. eloq̄ntiſſimuſ eēt atqꝫ doctiſſimꝰ multa copioſe edi-dit. ꝙͣmaxīe ī decr̄taleſ Clemētinaſ. ī hꝰ aūt laudē extat pogij pulcherrima oratioRaphael fulgoſiuſ placētinꝰ iur̄cōſultuſ excellētiſſimuſ: tēpeſtate hac ml̓ta ad declarationē inriſciuiliſ ꝑtinētia cōpoſuit: que īgenij hoīs magnitudine preſe ferrūt. Suꝑ Digeſto aūt veteri Codice cōmentatꝰ ē: cōpl̓ima edidit cōſilioꝝ voluminaRaphaelē ēt Cumanū iuriſ ciuil̓ ꝯſultiſſimū: p̄dictiſ cōtēporaneū fuiſſe ꝯſtat: qui ī Digeſtoveteri Codice multa edidit: ferunt̉ cōſilioꝝ volumina inſigniaPetrū quoqꝫ Maurocenū pr̄iciuꝫ venetū: eccle: Ro. cadinalē: hac ip̄a etate floruiſſe tradūtvirū ſacriſ ſecularibꝰqꝫ lr̄is appͥme eruditū. Cuiꝰ doctrīa moꝝ p̄ſtantia: quāta fuerit oꝑaa ſe edita declarant: precipue que in ſexto decretaliū optime deſcripſit.Ioānes de Imola egregiuſ vtriuſqꝫ doctor: ip̄m tp̄ſ apud Bononiā īſigniſ hītuſ. Suꝑ pri ſcd̓m tertiū decretaliū ſcripſit. Sextū quoqꝫ ac Clemētinaſ elegatiſſime cōmentatꝰeſt Sꝫ īforciato ac Digeſto nouo volumina quedā cōpoſuit. Obijt aūt āno domini. 1436.Gaſparinus Bergomēſiſ: ex Barziza Ruſculo natuſ: grāmaticꝰ rhetor celeberrimuſ: hiſporibus apud Uenetiaſ ī precio exiſtenſ: latinaſ lr̄as ſemimortuaſ pͥmuſ quaſi ab inferiſ reſuſcitauit. Ipſe. n. Uenetijſ publico ſalario legēſ meliori ſolito doctrīa nōnulloſ erudiuit. etad ea imitāda ſtudia pl̓imoſ incitauit ꝑꝑ qd̓ multi clariſſimi adoleſcēteſ ad ediſcendigratia cōfluxere. Audita autem eiuſ fama Philippuſ mediolanēſiuꝫ dux poſtmōm ipſumſibi a Bergamo ſubditum inuitum Mediolanenſibuſ edocendiſ Padua Uenetia euo-cauit. vbi aliud adiumentum eloquentie ſtudijſ attulit. iuuentuſ Ciceronis codex peruetuſtuſ ad eiuſ manuſ ꝑueniēſ: interitū euaſit. In quo quidē libro erāt treſ Ciceroniſ libri deoratore oīo deperditi: quoſ ipſe multo labore oblitteratoſ ſuppleuit: cum nullus Mediolani reperiretur eius Codiciſ litteram legere ſciret etiam ipſe emendatuꝫ tranſcribenſ om