Druckschrift 
Supplementum chronicarum
Seite
138r
Einzelbild herunterladen
 

Anno.XIII.ChriMūdi LiberHenricuſ. 7.Florentinoꝝ Roberti regiſ ſaluſ fuit: Quo mortuo vacauit īperiū āno vno.Robertuſ Caroli ſecundi Sicilie Apulie regꝭ filiꝰ: āno defūcto pr̄e in regnū ſucceſſit:regnauit āniſ. 33. Rex certe īclitꝰ: virtutū oīum ſingl̓are decꝰ: a ml̓tiſ oratoribꝰ: tuꝫ iz10poetiſ titul̓ pl̓imiſ fuit ornatꝰ: eo p̄ter equitatū diſciplinā rei militariſ ouibꝰ pl̓imū va-luit īter cet̓oſ ſui tꝑis egregiꝰ theologꝰ phūſ: ac ſingl̓aris medicīe p̄ceptor hēret̉: ac ēt ī ſexageſimoſexto vite ſue āno Frāciſchū petrarchā ī poeſi audir̄ voluerit: hūc Ioāneſ bocatiꝰ īGenealogia deoꝝ quā eidē ītitulauit refert ī pͥncipio torpētiſ fuiſſe īgenij: vt non abſqꝫmaxīa demōſtrātis difficl̓tate: pͥma lr̄aꝝ elemēta didicerit: fere eo amici oēſ deſperarēt: pedagi eiꝰ īgeniū ſolerti aſtutia rimātes fabulis Eſopi fabulatoriſ: grāde ſtudēdi ſciēdiqꝫ deſideriū tractꝰ ē: vt breui tātū domeſticaſ liberales arteſ didicerit: veꝝ ad ip̄avſqꝫ ſacre philoſophie penetralia mira ꝑſpicacitate trāſierit. Hic itaqꝫ regni titul̓ a Clemēte papa ī Auiniōe rite ſuſceptiſ ex Galliſ Bononiā ad legatū cardinalē cognomēto Pela-gurā ſtatim ꝓfectꝰ ē: quē mox eccl̓ie noīe tumultuāti Ferrarie prefecit: qui ipſe pꝰ aliquotdies Neapolim iturꝰ: viꝝ īſignē ibidē p̄ſidio reliqͥt. Ueꝝ Ioānē fr̄em ex Neapoli ꝯtraHēricū īꝑatorē Romā miſiſſet: illūqꝫ e Roma abire coegiſſꝫ. Hēricꝰ ira ſuccēſuſ Robertuꝫregē maieſtatiſ reū fecit. Citatūqꝫ (vt diximꝰ nec appentē regno pͥuauit: reſ a Clementepotifice īprobata fuit: ad ip̄m ꝑtinere dice̓t. obrē īꝑator ip̄e ēt ꝯͣ Florētīoſ Lucēſes qui ipſo ſentiebāt: copias duce̓ ſtatuit: ſꝫ morte p̄uētꝰ ceptā omiſit: hic tertio vi-geſimo regni ſui āno diſcidētibꝰ īter ſe Genuenſiū Guelphiſ Gibelliniſ ipſā Genuenſeꝫvrbē Guelphoꝝ factionē ī ptātē recepit. Sanōe quoqꝫ reliqͣꝝ vrbiū dn̄atū habēſ: quibꝰ ēt aliquādiu male ſe hūit: tādē nullo ſuꝑſtite ſibi filio moriēſ. Andreā Ungarie regeꝫ ne-potē ſuū poſt ſe regnare precepit. lꝫ Ioāna eiuſ ſoror regnum adminiſtrauerit.Ioānes Hērici īꝑatoriſ filiuſ: āno regꝭ Bohemie filiā ducēſ: ēt eiꝰ regno potitꝰ ē: ī quo trigitaquinqꝫ āniſ regnauit: hic Brixianis amiciſſimꝰ fuit: ꝑꝑ ī eoꝝ auxiliū ꝯͣ Bergomēſeſnōnulloſ Bobemoſ militeſ miſit. Indeqꝫ. 22º. regni ſui āno ipſemet italiam cum īgenti exercitu īgreſſuſ: debētibꝰ ſe vltro ciuibꝰ Brixia. Bergomo: Luca: Parma: Rhegio: Mutina potituſ eſt. Deniqꝫ a Margarita vxore: Ludouico Ceſare ꝓcurāte īterfectuſ eſt. Quepoſtmodū ipſiuſ Ludouici filium in maritum ſtatim ſuſcepit.Friſcuſ Eſtēſiſ. Azonis Marchiōiſ filiꝰ: āno Ferrarie regnū ambiēſ Azonē pr̄em/ ob ſuꝑiductā Boetrice nouercā Roberti regꝭ ſororē ī carcerē ꝯiecit necauit. Impetratoqꝫ ve 131netoꝝ auxilio: vrbē volētibꝰ ciuibꝰ ī ſuā ptātē redegit: ꝑꝑ Ferrariēſeſ ciueſ optātes ditioni eccl̓iaſtice ſubeſſe: ad Pelagurā legatū clāculū Bonōiā miſere: rogāteſ vt vrbē lacera- a tyrāno liberare dignaret̉. Quibꝰ auditiſ mox venetiſ: mox ſub anathemate precepit aFerrarienſibꝰ abſtinere: qui legati p̄cepta paruipēdēteſ. Ferrarie caſtellū die noctuqꝫ op-pugnāt: tādē capiūt. Friſcꝰ āt vīdicte cupidꝰ: ſatꝭ ꝯfide̓t: dimidiā ciuitatiſ ꝑtē īcen-dit: ꝙͣmaxīe eoꝝ domoſ: nouiſ rebꝰ ſtude videbāt̉. At ciueſ tātā ignominiā dānūferēteſ: ſumptiſ armiſ ſequti āno Friſcū apud Leōiſ portā īterfecerūt. idem DalmatioGuaſcone Clemētiſ pape ī eadē vrbe vicario ſuadente.Marinꝰ Georgiꝰ dux venetꝰ: āno ī Petri gradenici defuncti locū qͥnqͣgeſimꝰ tertiuſ vene 131toꝝ dux ſurrogatꝰ ducauit mēẜ. io. diebꝰ. io. huic Ferrariēſeſ Friſcpꝰ Azōe Marchione īterfecto ſeſe dedidere. Qua ex re Bononiēſiſ legatꝰ p̄deceſſori ſenatui ab hacre abſtinere p̄cipiſſet: cruce ſignatuſ ī venetoſ Ferrarienſeſ vndeqͣqꝫ ꝯuocauit īmittitEt Clemēſ venetoꝝ regnādi cupiditate cognita: eiſdē anathemate notatꝭ ēt ſacra īterdic̄Inſuꝑ publico edicto oībꝰ chr̄iāiſ iuſſit: vt vbiqꝫ veneti reꝑirēt̉ꝭ direptiſqꝫ eoꝝ bōiſ) proẜuiſ hērēt̉: ꝑꝑ ml̓ta īcomoda veneti ꝑtulere: hic āt locuplex admodū hēret̉ monaſte-riū ſcti Dn̄ici ꝓprijſ īpenſiſ venetijſ extruxit: vbi poſtmodū ſe ſepelliri fecit.Gulielmꝰ marchio ex nobili caualcaboū Cremonēſiū familia natꝰ: vir vtiqꝫ diuitijſ virtute potēſ: eodē āno pulſiſ Douarēſibꝰ Gibelliniſ ī vrbe Cremona regnatibꝰ vrbiſ dn̄iū(aſſentiēte Hērico) ſibi deſumit: Gibellinoſ oēſ vrbe expellit: Sōcinū tumultuarie ꝓfi-ciſcēteſ: Guelphoſ ibidē īuētoſ: maxīa occidiōe pepulerūt. Quo audito Gulielmꝰ ꝯꝑatoſuoꝝ exercitu. Socinū venit: hoſtili aīo caſtellū īgreſſuſ: ibi poſt ml̓toſ ꝯflictꝰ: tādē ſuꝑa-tꝰ captꝰ ē ibiqꝫ ī medio oppidi foro qͣdringētis Guelphis obtrūcatꝰ eſt. Quo mortuo ētomniſ Guelphorum factio direptiſ boniſ euerſiſ domibus ac predijſ confiſcatiſ Sonci pul ſa eſt. Eoqꝫ tumultū: Venturinuſ funduluſ fuga ſalutem ſibi querenſ: cum tribuſ filijs ab imperatoriſ vicario captuſ eſt: diuqꝫ ibidem cum ignominia per publica oppidi lo-ca ab equiſ tractuſ: virgiſ ceſuſ: ſecuriqꝫ ꝑcuſuſ: vitam finiuit.