ūdi Chr̄iHēricuſ. 7.6508 1309 7
XIII¶ LiberBenricuſ. 7.propter quod merito patrie pater appellatuſ eſt.Scaligerorum dominij prīcipium.Canis ſcaliger: qui ex rebuſ ſtrenue geſtis magnꝰ cognomento appellatꝰ ē. Alberti ſcaligericapitanei filiꝰ: vir vtiqꝫ magnꝰ: ⁊ rebꝰ bello ſtrenue geſtiſ clariſſimꝰ: hiſ tꝑibꝰ Uerone dn̄i-um ſibi vendicauit: ⁊ r̄gnauit ī ea vigīti ferme āniſ. quā tāta iuſtitia: ſapīa: ac pietate gubernauit: vt ēt Picenū ſiue Nomādiolā potiꝰ bonitate ſua ꝙͣ armiſ ſibi ſubegerit: erat .n. ml̓teeloquētie pͥncepſ: Comiſqꝫ ⁊ ꝑhūanꝰ atqꝫ ī oēſ liberaliſ: ēt doctoꝝ viroꝝ: tū eccl̓iaſticoruꝫ:tūqꝫ oratoꝝ ⁊ hiſtoricoꝝ ac poetaꝝ aſſidua familiaritate delectatꝰ. Int̉ quoſ Dātē poetāFlorētia a Nigra factiōe pulſū: magniſ honoribꝰ ⁊ p̄mijſ ob eiꝰ doctrīe p̄ſtātiā ꝓſecutꝰ eſt.Tādeꝫ āno dn̄i. 1329. die. 22º. Iulij ſine virili ꝓle deficiēſ: vrbiſ dn̄iuꝫ duobꝰ nepotibuſ: Al-berto .ſ. ⁊ Maſtino ceſſit. Eiꝰ āt corpꝰ collachrymātibꝰ ꝯctiſ: cū maxīa funeriſ pōpa apd̓ tēplū iuxta vrbiſ foꝝ ſepultū fuiſſe ꝯſtat: vbi ſupra templi valuaſ adhuc ipſiꝰ ꝑ magnificū ex-tat ſepulchrū ſuo epygrāmate notatū.Enricꝰ eiꝰ noīs ſeptimꝰ: lucēburgenſiſ comarchuſ: vigeſimuſ Germāoꝝ īꝑator: agermanis ſuiſ hͦ āno electuſ. īꝑauit āniſ. 5. ⁊ mēẜ. 9. Hūc Clemēſ papa ea lege cō-firmauit: vt ītra biēniū italiā pete̓t coronā ex more accepturꝰ: qͥ oīa ſe factuꝝ pollicitꝰ ē. Cūqꝫ mediolanū ꝓ corona ꝓficiſceret̉ trāſgreſſuſ alpeſ. Taurinēſeſ pͥmū ī dedictōeꝫaccepit. Et deīde Aſtēſeſ: quibuſ vicarioſ dedit: Philippuſ Papie comeſ: Symō Collabi-anus Uercelēſiſ ⁊ Antonius de Suſiraga laudēſiſ tyrani atqꝫ alij ꝯplurimi Cōbardie dn̄ihonorifice occurrēteſ: datoſ vicarioſ ⁊ ipſi acceperunt. Sil̓r ⁊ magnificuſ Caniſ grandiſScaliger per oratoreſ īperatori obediētiā ꝓmiſit. Mediolanū autem tenebat/ vt diximꝰ)Mattheuſ vicecomeſ cui Guido Turrianꝰ aduerſabat̉. Nā Mattheuſ ideꝫ Gibellinoꝝ⁊ Guido Guelphoꝝ pͥncipeſ erāt. Guido itaqꝫ veritꝰ ne Matheꝰ īꝑatoriſ gr̄aꝫ p̄occupa-ret. ꝯͣcto Guelphoꝝ exercitu ī agro Mediolanēſi ſe ꝯtinuit. Adueniēſ āt Hēricꝰ Mediolano ſtatī ꝯcedēte Mattheo potitꝰ ē. Et vt pacē īter vicecomiteſ ⁊ Turriāoſ ꝯpone̓t: ẜuaretqꝫ Guidō Turriāo Vercellas dono dedit. Et Mattheū ī Mediolāo ꝯfirmāſ Galeaceo eiꝰ filio: quē ſecū Romā ducē ꝯſtituit: equitū p̄fecturā ꝓmiſit. Et Leopoldū Auſterieducē nihilominꝰ p̄fectū vrbiſ cū quibuſdā germāoꝝ cohortibꝰ p̄fec̄. Qua re audita lōbar-di oēſ p̄ter Alexādrīoſ īꝑatori ſe dedidere. Hēricꝰ v̓o coronā ferreā quā Modoecie ⁊ more accipere debuit Mediolāi recepit: magna cū īpenſa ciuiū: ita vt grauata onere plebſ tumultū fecerit: que cū libertatē ſperaret maiorem ẜuitutē īueniſſet. Galeaceꝰ āt Mathei fi-liuſ tumultū iſtū ꝯͣ Turriāoſi tyrānidem affectātes ſtatim retorſit: ꝑꝑ ꝙ Germāi facile credenteſ Guidonē Turrianū cū factiōe Guelpha vrbe pepulerūt: qͥ tādeꝫ cū vxoribꝰ ⁊ liberꝭUercellaſ petiere. Ex quoꝝ factiōe trigīta īterfecta ſūt: e qͥbuſ qͣttuor Turriani fuere. mouēſ poſtmōꝫ Ceſar ī Uicētīoſ: Uicētiā vrbē t̓tio ſui īꝑij āno auxilio dn̄i Canis Scaligeria patauis abſtulit: Cremonāqꝫ que Guelphoſ eiecerat ferme d̓ſtruxit: ⁊ Cremā oppidūlacerauit: hac ſeuitia parmēſeſ timore ꝑculſi qui rubeoſ ī vrbē receꝑāt) ſtatiꝫ Guelphoſ ex-pulerūt: ⁊ coronā p̄cioſiſſimā a Federico ſecūdo iādiu ablatā eidē obtuler̄t. q̄ reſ eūdē mi-tiorē reddidit Brixiā deīde Thebaldo bruſato defenſam pl̓imis diebꝰ obſedit: ī cuiuſ obſidiōe Ualerianꝰ Hērici ipſiꝰ germanꝰ: ⁊ nōnulli alij potēteſ bello ⁊ aeriſ ītēperie miẜabilitpiere. Quoꝝ corpora ibidē ī ꝯuētu nr̄o ſc̄i Barnabe ſepl̓ta ſūt: eo .n. tūc ꝯuētꝰ ipſe exͣ meniſerat Poſtremo machiniſ oppugnata: fugiētibꝰ Guelphiſ vrbſ dedita eſt ⁊ murꝭ ſpoliata.Quibꝰ calamitatibꝰ reliq̄ ciuitateſ ꝑterite īꝑatoriſ mādata fecere. Hēricꝰ āt pacata Lōbardia. Varneriū Auſpulgēſem comitē Cōbardie cū pauciſ copijſ p̄fec̄. Indeqꝫ cum a Medeo Sabaudienſiū comite: ⁊ Piſanoꝝ Genuenſiūqꝫ oratoribꝰ ſociatꝰ: ꝑ Placētiā trāſienſGenuā petijt. Quo ⁊ ml̓ti regū oratoreſ ꝯuenere: īde Piſaſ claſſe delatꝰ: p̄miſſiſ terreſtri-bꝰ copijſ: maxiſ īcōmodiſ: Lucēſeſ affecit. Cumqꝫ reſ Ethrurie ꝯpoſuiſſꝫ cum LudouicoAmedei Sabaudie comitiſ filio Romā ꝓfectꝰ ē: ⁊ ꝑ treſ cardīaleſ a Clemente miſſoſ co-ronatꝰ ē. Inde ī Florētīoſ caſtra mouit qui nullam aliam ſpem hn̄teſ Roberto regi potiuſea lege ſe dediderūt: vt exuleſ alboſ nullo vnꝙͣ tēꝑe nullaue rōne reduceret. Quo auditoHēricuſ Piſaſ ſe ꝯtulit. vbi Robertū ip̄m tāꝙͣ maieſtatiſ reū citauit: ⁊ Lucenſeſ ⁊ Miniatenſes magniſ effec̄ cladibuſ: ꝓfectuſqꝫ Arētiū ibi Robertū regno pͥuauit: ꝙͣuiſ papa citationē ad locū nō tutū factam ꝯdēnauerit. Duxit quoqꝫ ⁊ ꝯͣ Senenſeſ: ⁊ cum egrotare ibidēcepiſſet: ad balnea macereti ſe contulit. Redijtqꝫ male ſanuſ ad bonconuentum oppidumvbi ⁊ poſt aliquot dieſ mortuuſ eſt: nō ſine ſuſpitiōe dati veneni: ſubornato pollicitatiōibuſ⁊ p̄mijs a Florētinis quodā mōacho: qui ei eūchariſtiā veneno illatā dederat. Morſ eiuſ