.XII.¶ LiberOtho. 3.annis duobus ⁊ menſibus quinqꝫ. Hic huius Othonis tertij conſanguinens fuitEt propterea eo iubente aſſūptus ē. Qui pōtificatū inito: ⁊ Othone in germaniaexiſtēte Romanorum. ⁊ potiſſime Creſentiſ conſulis ſeditionibus agitatis in E-thruriam primo. deinde in germaniam ad ipſum confugit. Go abſente interī Ereſentius conſul Ioannem placentinum epiſcopum virum ſubdolum ⁊ pecunioſumpōtificē creat ⁊ Ioānē. 17. vocat: qͦ creato Creſētiꝰ ꝯgnito inde imꝑatoris aduētu-vrbis menia ⁊ portas quamdiligentiſſime obfirmat. Molemqꝫ Adriani munit:mopter quod deinceps ea moles nō Adriani: ſed Creſentij arx appellata ē. Suꝑneniēte poſtea imperatore cū exercitu magno Creſētiū ip̄m cū Ioāne adulterinopapa cepit. Truncatoqꝫ Creſentio Ioānem ⁊ vita ⁊ pontificatu priuauit. Gregoriūqꝫ cōſanguineū ſuū reſtituit. Unde ⁊ Gregorius vt imperij dignitas apd̓ Ger-manos ſuos ꝑpetuo remāeret. Synodo ꝯgregata fanctionē tulit de imperatore deligēdo q̄ vſqꝫ in hodiernū diē ſeruat̉. Eo deniqꝫ mortuo ſedes vacauit dies. 15.Dānes huius noīs. i7.ꝰ papa adulterinus: viuēte adhuc Gregorio p̄diciocū eēt ep̄s placentinus corrupto Creſentio cōſule ꝑ factione pōtificatuꝫoccupās ſedit mē. io. Et in eius morte āteꝙͣ Gregorius reſtitueret̉: ſedesvacauit dies. 20. Hic (vt diximus) potentia Creſentij Ro. cōſulis fretus: quē grā-di pecunia ę Cōſtantinopoli ſecū allata corruperat pōtificiū munus obtinuit. Sꝫquia vt fur ⁊ latro non per oſtium in ouile ouiū intrauerat. Ideo poſt decimū mē-ſem poſtquam pontificatum ſibi uſurpauerat: tanꝙͣ latro ⁊ proditor ignominioſeinterijt.¶ Electorum imperij inſtitutio.Othone itaqͣꝫ tertio per ſucceſſione non ſine difficultate (vt dictum eſt) imperatorecreato. Gregorius p̄dictus ex eadē gente cognoſcens imperij ībecillitatem ⁊ fortune varietate: vt diutius apud Germanos ſuos ſumma īperij maieſtas remaneret:hoc anno ſtatutū tulit de imperatore deligendo: quod vſqꝫ ad hoc tēpus ſeruatumvidemus: videlicet vt in futurum non per ſanguinis ſucceſſionem imperium duceretur: ſed per ſolos germanos proceres vna cū quibuſdā panonie principibus. princeps deligeretur: qui Ceſar ⁊ romanorum rex appellaretur. ⁊ tū demum auguſushaberetur: ſi eum Ro. pontifex cōfirmaſſet: vt plenius habetur: exͣ de elec. cº. venerabilē. Hos autē imperatoris eligendi auctoritatē pº habuiſſe archiepiſcopuꝫ ma-guntinū: Archiepiſcopum treuerenſem. ⁊ Colonienſē italie nomine: alij vero dueGermanie gallieqꝫ nominibus. His additi ſunt quattuor principes Brandeburgēſis marchio: imperatoris poſt electionē camerarius. Palatinus comes. qui dapesSaxonie dux qui enſeꝫ imperatori defert: ⁊ Bohemie rex pincerna: quem his ad-ditum ferunt ad tollendas electorum diſcordias.¶ Uiri diſciplinis excellentes.Robertus magni Ugonis regis filius hoc anno francis poſt patrem regnare cepitr 996⁊ regnauit annis. 34. Uir certe iuſticia: fortitudine: modeſtia ⁊ religione inſigni-tus. Qui licet rei militaris admodum ſtudioſus extitiſſet: tamen vbi per ociū lice-bat: ita dei templa frequentabat: diuinaqꝫ officia celebrabat: ac ſi deo in ſacris cōſecratus fuiſſet. Et cum etiam doctrina inſigni eruditiſſimus eēt multa compoſu-it. ⁊ ꝙͣ maxime ſequentias multas: e quibus precipua habetur illa que incipit: Sācti ſpiritus adſit nobis gratia. ⁊ O iuda ⁊ Hieruſalem: atqꝫ alia multa edidit. Huius tanta fuit religio: vt quotiens ſibi per ocium liceret: horas canonicas vna cuꝫcanonicis in choro caneret. Qua pietate ⁊ virtute hoc miraculuꝫ ab eo factum fuiſſe ferunt: vt cum aliquando oppidum quoddam obſideret: atqꝫ horas ſuas ipſeexſolueret ſine pugna aliqua oppidi ipſius menia corruiſſe tradunt. ⁊ irruentibusſuis oppidum obtinuiſſe.Nobertus etiam Garnotanus epiſcopus hiſdem temporibus doctrina ⁊ vite ſāctitate in precio fuit: quiqꝫ multa edidit. ⁊ canendi modū meliuſculum reddidit.Ogo Adeburgenſis Othōis miles hoc āno ab ipſo Othone Auguſto ex germāia
AnnoChriſti MūcPapa. 148