AnnoLII.Oūdi Gbriiti ¶ LiberOtho. iCaroli magni genus quo ad reges defecit. Quorum nomina ⁊ tempora (licet habeātur confuſa) hic more noſtro epilogando ponēda cenſuimus.Pipinꝰ magnꝰ primꝰan. 17.Arnulphusg an. i.Carolus magnꝰOdo pariſienſisan. 47an. iiLudouicus piꝰCarolꝰ ſimplexan. 25.io an. 26Carolus caluusRodulphus.an. 34an.Ludouicus balbꝰan. 2.Carolus quintus k2 an. 25Ludouicꝰ ⁊ carolꝰ 6.Lothariusan. 5.an. 3Carolꝰ imꝑator. 7. an. 5. Ludouicus 14 an. i.Otho. 3.Tho tertius ſecundi Othonis filius tertius germanorum Imperator ꝓꝰo ¶ pattrem maxima cuꝫdifficultate imperator creatus imperauit annis decem ⁊ octo. Hic a parētibus in virtutibus ⁊ eccleſie Romane defenſioneG9 99non degenerans multa bella ſtrenue geſſit ꝓpter que mirabilia mūdi cognomenaccepit. Qui poſtea quam creatus fuit imperator: priuſꝙͣ Romam peteret ad coponedas germanorum res vndecim cōſumpſit annos. Indeqꝫ Romam profetusa Gregorio quinto imperij corōa redimitus. mox in Apuliam peregrīationis ⁊ o-rationis gratia profectuſ eſt. Cūqꝫ per Beneuentum Romam rediret corpꝰ ſan-cti Paulini epiſcopi ſecum tranſtulit. Ibi quoqꝫ Greſentium Romanum conſuleꝫqui Ioannem quendam placentinum epiſcopum natione grecum virum vtiqꝫ ſceleſtum ⁊ pernicioſum contra Gregorium pontificem creauerat. in Adriani molequam ipſe magnopere fortificauerat: que poſtea ab ipſo Creſentio Creſentii ca-ſtellum appellatum eſt vua cum eodem Ioanne adulterino pōtifice diu obſedit. ⁊tādem captum multis confoſſum vulneribus interfecit. Ioānem vero pōtificemeffoſſis oculis pōtificatu ſimul ⁊ vita priuauit. Tādem pacata Italia cum in Germaniam redire decreuiſſet. Rome veneno a Romanis necatꝰ diem obijt. Cuiuscorpus in Germaniā reportatum fuiſſe ferūt. In huius nanqꝫ Othonis tertij creatione maximam fuiſſe difficultatem tradūt. Quia Othone ſecūdo mortuo: cumalij in cōſultatione noui creādi imperatoris Othonem hūc alij Henricum Bauarie ducem primi Othonis ex fratre nepotem expoſcerēt: cum Creſcentinuū Nu-metanum virum conſulare italos ad reſumēdum imperium annitenter cernerent:omnes in Othonem hūc conſenſere: quorum quidem ſentētiam Benedictus pōtifex qui tum ſuererat approbauit.Petrus vrſinellus Petri quōdam ducis viri ſāctiſſimi filius eo ipſo anno īde mortui Tribuni memi ducis loco vigeſimuſſeptimus venetorum dux ſurrogatus du-cauit ānis decem ⁊ octo: hūc ſane virum humillimum clemētiſſimumqꝫ fuiſſe tradunt: quēqꝫ in vita nil pretermiſiſſe: qd̓ ad honorem dei ⁊ ad reipublice ſue bonuꝫpertinere cerneret. Mortuus tādem ad eius ipſius ſingularem comprobādaꝫ humilitalem: omni poſtpoſita ambitiōe corpus ſuum in atrio templi ſancti Iacharieſepeliri voluit.Ugo itaqꝫ magnus cognomento caputius Ludouico francorum rege defūcto hocanno eius regnum obtinuit ⁊ regnauit ānis quattuor. Sunt qui dicāt hunc Ugonem ducem ⁊ pariſienſium comitem primum fuiſſe. ⁊ ob rei bellice ſtrenuitatemaLudouico Rege in maiorem domus electum. Huic autem Robertus tyrannuspater fuit: quem Dantes poeta Ilorentinus in tractatu de purgatorio capitulo vigeſimo. v̓. Chiamato Macellarium fuiſſe dicit. Hic autem Francorum regnumnon ea obtinuit amplitudine: qua Pipinus ⁊ ceteri poſſedere. Tunc enim omnisTranſalpina gallia Auſteria ⁊ magna germanie pars francorum finibus claudebantur. Sed tranſlato in ſaxones imperio: non modo germania ⁊ heleucia: ſiueSquada: ⁊ magna Belgice pars: quinimmo Burgundie regnuꝫ: quod Aralatenſe dicitur: in imperium ceſſit.Regorius eius nominis quintus papa natione Saxonus: patre Otho¶ ne Bruno ātea vocatus. poſt Ioānē ſextumdecimū pōtifex creatꝰ ſedit
Papa. 14769