Anno.IX.Gūdi Cbr ¶ LiberT heodoſineCixere īmēſuꝫ mūdum que flumīs īſtarO deꝰ oīpotēs ꝙͣtū admirabilis arte esEt pia ſectate ſunt ſua ſigna ducisQua celi cōſtat ſidera terra fretumQuicꝗd ⁊ hiſ capit̉ paradyſi fōſ ſace̓ a te Quas mēorare volo ſic vel ꝓferr̄ licet ſitDebilibus vati uecta thalia rotisTerreſtris medio conditus ecce fuitPrimuſ hic inſtituit nr̄ dux noſ eremitaſQuattuor ex iſto naſcunt̉ flumina fonteCuiꝰ ab īperio regula noſtra data eſtEuphrates. ganges. tygris ⁊ ipſe gion:Hinc ortuꝫ poſt hec duxerūt carmelitāiFecūdis ſerpūt totuꝫ qui fluctibꝰ orbemIndicat hec eadem tradita norma ſibQuis ſine tū ſterilis terra creata foretPredicatorum felix hinc naſcitur ordoNāqꝫ his ⁊ ſoli generant̉ cuncta ꝓfecto-Canonici primo regula chyriacos.Nec poterit maius dicier ore ſophes.Tādē ꝗs: dubitat frāciſcū ſtigmata chr̄iQuid niſi ꝓ tali figuret̉ imagine fontisGeſtantē primū quin fuerit alter egoDiui auguſtini dogmata ſacra putas:Hic eremita fuit ſub quo tolerar̄ magr̄oHic magnū fōtem ſophie diffudit ī orasTunc ſāctimonie nouerat ipſe viamCunctas qui mēdas terſit ⁊ oē nefas.Sic mihi deſ macl̓as deꝰ hec ī fōte lauariEdidit iſte pr̄ per multa volumīa: quorūUtqꝫ auguſtini uota: preceſqꝫ iuuent-Iſte nūc titulum cernere quiſqꝫ valet.Me quoqꝫ celeſtē p̄cibꝰ ꝑducat ad aulaꝫQuid ſibi deſcripti fluuij voluiſſe vidēt̉Lucida quo uideā iugiter ora dei. am̄Quattuor aurelij nil niſi ī orbe domoſS93 Ponica itaqꝫ Auguſtini mater hoc āno in oſtijs tyberinis nonis Maiſ āno etatisſue. lvj. migrauit ad dominū. Cuiꝰ admirandā vitā Paulus bergo mēſis eiuſdenſāctiſſime mr̄is deuotiſſimus noſtriqꝫ eremitaꝝ ordīs pr̄ precipuus e libriſ Auguſtini excerptā optīe deſcripſit: vbi declarat ꝙͣ pia mr̄ ipſa fuerit: ꝙͣ caſta. ꝙͣ ſobria:ꝙͣ ſapiēs: ꝙͣ mitis: ꝙͣ benigna: ꝙͣ modeſta. ꝙͣ patiēs: ꝙͣ cōſtās. ꝙͣ prudēs: ꝙͣ hūilis:ꝙ in orādo: legēdo meditādo: cōtēplādoqꝫ extiterit deuota. necnō ⁊ ꝙͣtū in vigiliūieiuniis ⁊ elemoſynis aſſidua. ac etiaꝫ in aīabus deo reconciliādis mira ardentiqꝫcharitate flagrauerit. Eiꝰ vero corpus ibidēa filio ꝯditū vſqꝫ ad Martini quintitēpora ꝑ mille ⁊ vigīti annos ſtetit. Ueꝝ āno ſalutis nr̄e. 14 29. inde Nomaꝫ delatū cure fratrū eremitaꝝ tāꝙͣ veris mr̄is heredibꝰ ſolēni pōpa cōmēdatuꝫ ē. Qui ꝗdē Mapheus Uegius laudēſis poeta ſui tēporis laudatiſſimꝰ. ⁊ tūc Martini ip-ſius pape datarius: ob eius ſingularē ꝙͣ in filiū matrēqꝫ mōicaꝫ gerebat deuotio-nem Mauſeolum mira arte elaboratū multa impēſa extruxit. Ad qd̓ viſitationisgr̄a deīde veniēs: tale in eius laudē ꝯpoſuit Epigramma: vꝫ.Nobore felices o lachryme atqꝫ preceſSalue lux matrū: mr̄ ſāctiſſima ſalue.Salue auguſtini monica digna parens O dl̓ceſ lachryme uīcāt q̄ mella fauoſqꝫQue uincāt dulces nectar ⁊ oē preceſO ſalue tāti nati digniſſima materO feruēs amor: o pietas īcēſa parentisO ſalue ſexus gloria femineiO qui flagrabat ſācta per oſſa calorQue genuiſti illd̓ cūctis mēorabile ſecliſO flāma o nulli facile enarrabilis ardorEccleſie robur: preſidūqꝫ ſacreMater ne o feruor: mētis ⁊ igniſ edaxEloquij flumē tātū quo tota rigat̉O qui te tantus eſtus pia mater agebatLex ſacra ⁊ ubertim līgna latīa fluitEt quo ſcādebas impetuſ aſtra ſuperIngenii fulmen tantū quo tota coruſcatArdētes tanquā lōge volucreſqꝫ ſagitteSacra fides omnis: impietaſqꝫ tremitSic ibant lachryme uota preceſqꝫ tueQuē lōge errante: longe chr̄oqꝫ rebelleꝫEthereiqꝫ alte penetrabāt pectora regiſUertiſti ad uere religionis iter.Cogebant illū nulla negare tibiUeriſti ſcīs p̄cibꝰ: ꝗbus anxia ſemperQuin maiora ēt ꝙͣ que ſperar̄ vel unꝙͣPulſabas magnū flenſqꝫ gemēſqꝫ deūAuderes vltro plura ſimulqꝫ dare.Uertiſti largo lachrymarū flūie quo terO quātū tibi nos oēs debere fatemurSpargebas largo ſēper ⁊ imbre madēſCuius ope ē mūdo reddita tāta ſalusFelices o que tātuꝫ lachryme gemituſqꝫQuippe niſi e tn̄bris ad lūia ſacͣ r̄diſſetFelices tātum que potuere preces.Conuerſus meritis filius ipſe tuisQue trahere ad ſeſe ſūmū potuere tonātoFerreqꝫ qua certe mūdus egebat opē Altiloquas totū niſi diffudiſſet in orbēDoctriuas tantis totqꝫ volumībusEccleſiā tanto que firmauere ruentem