.VIII.Liber.TyberiusIoſeph ab Arimahtia ciuitate cognomēto Iuſtus (qui vt ſacra euangelij hēt hiſtoria) a Pilato p̄ſide corpus ieſu chriſti p̄cibus obtinuerat ſepultureqꝫ mādauerat hac tempeſtate ad p̄dicandū chriſti euangelium ab apoſtolis in iudeammiſſus ē. Ubi predicationis offō inſeruiens multas ꝓ chriſto pertulit ꝑſecutiones ⁊ tādeꝫ victorioſiſſimo fine quieuit. Et īter cetera fertur ꝙ venenuꝫ biberit: ſed ꝓpter fidē nihil ex eo triſte pertulerit. Ipſeqꝫ ꝓpter eximias virtuteshabitus ē ſanctuſ: celebraturqꝫ eius feſtū. i3. kalendas Auguſti.Nicodemꝰ aūt Gamalielis nepos ⁊ Phariſeoꝝ ſecte prīceps chriſtiqꝫ diſcipulusQui (vt Ioannes. 3º cº. hēt) ad chriſtū nocte venit: ab eoque īſtructus ex aqua⁊ ſpiritu renaſci oportere: his tēporibus apud hieroſolimā maximo in preciohabitus ē: quibus oꝑa magna phariſeoꝝ ꝑs ad chriſti fidē poſtea ꝯuerſa ē. Hiccū chriſtū e ligno depoſuiſſet: ſepultureqꝫ tradidiſſet: linteamina ⁊ cetera paſſionis inſtrumenta ſumma cū diligētia ſibi reſeruauit: ⁊ tādeꝫ ob ingenij magni-tudinē chriſti imaginē ad ſimilitudinē in linteamine ſepulchri īpreſſaꝫ in lignoeffigurauit. In cuius medio predictum linteuꝫ ⁊ ipſius chriſti ampullā ſanguine repletā: necnon ⁊ cetera paſſionis īſtrumenta ad perpetuam rei memoriaꝫincluſit. Preuidenſqꝫ futurā hieruſalē euerſionē ipſaꝫ in galileā tranſtulit. De-niqꝫ epiſcopus quidā Alpinus noīe vir religioſſiſſimꝰ eandē naui ad hoc fabre-facta impoſuit ⁊ mari ſine cuſtode cū luminaribus credidit. Que diuino poſt-mōꝫ diſponēte cōſilio anno ſalutis noſtre. 74 o. ad lunenſeꝫ portū deuenit. Io-annes aūt quidā lucēſis epiſcopus vir ſanctus ꝑ quietē ab angelo admonituseo cōcitus cum clero multoqꝫ populo ꝓperauit ⁊ vt admonitus fuerat nauimīuenit: imaginēqꝫ vultū terribilē cū ampulla ⁊ lāpadibus adhuc accēſis eduxit.Ibidēqꝫ ampulla cū ſanguine lunenſi epiſcopo relicta imaginem currū ſplendido vecta Lucā magna cū veneratione ⁊ gaudio perduxit ⁊ in Diui Martini tēplo collocauit vbi nunc vſqꝫ crebris miraculis inuiſitur.Ueronica hieroſolimitana matrona ſanctitate ac pudicitia inſignita hiſdē tem-poribꝰ a Tyberio Ceſare ꝑ Voluſianū ſtrenuū virū ē hieroſolima cū ſudariochriſti Romā accerſit̉. Detinebatur .n. Ceſar magno infirmitatis morbo: quiꝙͣprimū mulierē ſanctā ſuſcepiſſet ⁊ imaginē ꝯtigiſſet curatꝰ ē. Quo curato po-ſtea vſqꝫ ad mortē ibi moribus ⁊ ſanctitate in precio habita cū apoſtolis Petro⁊ Paulo atqꝫ Elemēte eccleſiā dei ꝯſtituēs ꝑſeuerauit. Hec ipſa ē quā dominꝰa ſanguinis fluxū fatigatā (vt ſacra euāgelij hēt hiſtoria) tangendo fimbriā ve-ſtimenti eius ſanauerat a quo ēt tēpore paſſiōis eius eadē imagine ob amorisſignū donata fuit. Ipſa .n. imago panicl̓o īpreſſa Clemēti pōtifici ⁊ ſucceſſoribꝰab eadē ex teſtamēto derelicta nūc vſqꝫ Nome ī beati Petri tēplo a chriſti fide-libus maxīa cū religiōe īuiſit̉: quā ⁊ multi per tēpora exqͣſitis celebrauere lau-dibus. Inter quas illa ſingularis habetur: que incipit. Salue ſancta facies noſtri redēptoris. In qua nitet ſpecies diuini ſplēdoris. Impreſſa pāniculo niueicandoris. Dataqꝫ Ueronice ob ſignum amoris ⁊cͣ.Iacobus apl̓us cognomēto iuſtus domini (ex ſorore Marie matris eius) fraterhoc anno poſt domini aſcēſionē ab apl̓is hieroſolimitane eccleſie primꝰ epiſco-pus ordinatus: ſedit annis. 30. Uir certe ab ipſo matris vtero ſanctus q̄ vinū ⁊ficerā nūqͣ bibit nec carnem māducauit nec balneo aut vnguento vſus ē: ⁊ ve-ſtimētis lineis ⁊ cādidis tm̄mō īdutꝰ: ſāctaſanctoꝝ ingreſſus ita aſſidue ꝓ ſalute populi flexis genibus orabat vt eiꝰ genua Cameloꝝ more occultarent. Hūcabeunte Feſto ex iudea ipſius prouīcie gubernatore Auanus pōtifex iudeus:vt chriſtum negaret compellere annixus ē: qui cū recuſaret iuſſit eū lapidibusobrui. Dū aūt p̄ceps de tēpli pinna deijceret̉ ꝯfeſtī ī terraꝫ colliſus ꝓut potuitmanus ad celum tendens pro perſecutoribus orauit. Quo adhuc ſpirante fulonis fuſte in capite percuſſus expirauit. Hunc tante ſanctitatiſ fuiſſe (Ioſephusrefert) ut ꝑꝑ eiꝰ necē ab oībꝰ creditū ſit hieroſolimā eu̓ſā fuiſſe: huic poſt reſurrectionē dominꝰ apparuit: eiqꝫ benedicens panem ac frangens dixit: Mi fra-frater comede panem tuum: quia filius hominis a mortuis reſurrexit. Hic (vt
AnnoChriſti Mūdi