AnnoOctauus.Oūdi. Ehriſti. Liber.Tyberiusroſomilitanū pōtificē ꝯſtituerūt viꝝ quidē anatiuitate ſāctiſſimū. Quo creatoab oībus vt verus epiſcopus ꝯſalutatus ē. Qui aſtātibꝰ oībus ⁊ beata Mariamr̄ dn̄i primū miſſaꝫ celebrare cepit: dicēdo pr̄ nr̄. Hac ratione (vt Lucas ſcribit) chriſtiana reſpu. multū creuit viroꝝ .ſ. ⁊ ml̓ieꝝ: ꝑꝑ qd̓ Petrus apl̓us bonisinſtitut̉ moribuſqꝫ dei eccleſiā ꝯfirmaturꝰ ne v̓bū dei p̄termitteret̉ ſeptē dyaconos delegit. vꝫ. Stephanū. Philippū. Procoꝝ. Nicanorē. Timonē. Parmenā⁊ Nicholaū Antiochenū ꝗ ī ueritate nō ſtetit. Hoſ ordinauerūt apl̓i dyaconosviros optīos ꝗbus oīmoda eiꝰ ſchole curā tradiderūt. Illi aūt q̄ ad veros chriſti miniſtros ꝑtinebāt ꝑagere ceperūt: docere .ſ. monere: caſtigare: elimoſinaſue(vbi opus erat) facere eo maxīe qꝛ apl̓oꝝ ꝯſtitutū fuit ne ꝗs ea ī ſchola ꝓpriumqͥd hr̄et. Quicꝗd .n. an̄ apl̓oꝝ pedes ob religionē ponebat̉: id totū vel partiebātur īter ſe ad neceſſitatē vel pauperibus erogabāt. Cūqꝫ chriſti ſcholā optimeꝓ tp̄re ꝯſtituiſſent apl̓i totū orbē ꝑ ꝓuincias inter ſe ꝑtiti ſūt. Et Thomas ꝗdēparthos ſortitus ē. Matheus Ethiopiā. Bartholomeus Indiā citeriorē. An-dreas Scythiā. Ioānes poſt mortē virginis Aſyā. Petro aūt pōtꝰ: Galatia Bithinia: Cappadocia ⁊ Italia obtigit. De quibus omnibus mox dicemns. Ethoc chriſtiane ſchole principium fuit.¶ Diacones primi ſeptemStephanus natiōe hieroſolimitanus e ſeptē diaconibus primus his tp̄ribus obſanctitatē ⁊ moꝝ diſciplinā diaconꝰ ab apl̓is electus ſigna magna ⁊ ꝓdigia (vtLucas ſcribit) ī iudeoꝝ ppl̓o fecit. Cūqꝫ nōnulli ex iudeis diſputādo ꝯtra euminſurrexiſſent eius ſapiētie ⁊ ſpiritui nequerūt reſiſtere. Intuebant̉ aūt vultuꝫeiꝰ tāꝙͣ vl̓tuꝫ angl̓i ſtātis īter illos. Sꝫ demū ꝯfutatis eoꝝ erroribꝰ īdignati ſūtiudei: ſtephanūqꝫ exͣ ciuitatē eiecerūt ac lapidibus ꝑemerūt: dū aūt lapidareturpoſitis genibꝰ ītuitus eſt celū apertū: viditqꝫ Ieſuꝫ: quē ⁊ ꝓ eis orauit ne ſuammortē illis ſtatueret ī ſuppliciū. Qua or̄one finita obdormiuit in dn̄o: ⁊ ꝓtho-martyr chriſti hītus ē: qꝛ eodē āno quo ⁊ chriſtꝰ ipſe paſſꝰ ē. Eiꝰ venerabile corpus cū vſqꝫ ad Martiani prīcipis tpra occl̓tatū fuiſſet diuīa reuelatiōe a beatoLuciano p̄ſbitero reꝑtū: dignioriqꝫ loco conditum fuit. Celebratur autem eiuſfeſtiuitas poſt domini ſui natiuitatem.Philippus ſcd̓s diaconꝰ ſpū ſancto illuſtratus ꝑ hec tꝑra apud Ceſareā ſignis ⁊virtutibus inclytus fuit. Qui cū multos baptizaſſet/ et Simoneꝫ magum ſamaritanū ſimulanteꝫ baptizauit. Hunc optimū ac ſanctiſſimū fuiſſe conſtat: nihilqꝫp̄termiſiſſe quo ad augēdaꝫ eccleſiā dei pertinet Tres filias prophetiſſas ha-buit. Obijt vero vir ſanctus in Ceſarea Neronis tēpor. In cuius ſepulchro ēttres filie tumulate ſūt. Cuius diei feſtinitas celebrat octauo Idus Iunij.Procorꝰ tertius diaconoꝝ apud Antiochiā eccleſiā dei nuper ab apoſtolis excitatā fide ⁊ induſtria quoad fieri potuit: auxit: ſuſtētauitqꝫ vbi etiā martyrio co-ronatus ē. Cuius feſtiuitas quarto Idus Aprilis celebratur.Nicanor qͣrtꝰ diaconꝰ apd̓ hieroſolimā gr̄a fidei virtuteqꝫ admirādꝰ Ueſpaſianitꝑre pro dn̄o martyriū ſuſcepit. Eiuſqꝫ feſtiuitas celebrat̉ qͣrto Idꝰ Ianuarij.Tymon ꝗntus diaconus poſt apl̓os primū apd̓ Beroā doctor reſedit: deīde dn̄iverbū diſſeminās Corynthū peruenit vbi a iudeis ⁊ grecis primo (vt tradit̉)flammis iniectus: ſed nihil leſus: demū cruci affixus martyrij coronam accepitEius feſtuꝫ celebratur. 13. kalendas Maij.Parmenas ſextꝰ diaconꝰ a fr̄ibus dei gr̄e Philippus miſſus fuit. Ibiqꝫ īiunctuꝫpredicatiōis officiū plena fide ꝯſumans Traiani tꝑibus martyrij gl̓iaꝫ adeptꝰe. Celebraturqꝫ eius feſtiuitas d̓cimo kl̓as februarij.Nicholaus v̓o aduena ſeptimꝰ diaconꝰ nō ꝑmāſit ī fide: ſꝫ vxorē ſuā (vt Euſebiusī. 2º. hiſ. eccl̓iaſtice refert) paſſim expoſuit. Nā cū eā pulchrā hr̄et tāꝙͣ ꝯelotippꝰab apl̓is īcreꝑabat̉: ꝗ īdignās ī mediū ꝓduxit: eāqꝫ volētibꝰ ꝓſtituit: qͣ nōnulli illicitis ⁊ ꝓmiſcuis abuſi ſūt ꝯcubitibꝰ. Qd̓ ꝓbrū Nicholaū nō ex voluptate: ſedad zelotippie ꝯtemptū feciſſe dicūt. Vtcūqꝫ ſit: ꝯſtat Nicholaitaꝝ hereſiꝫ ab eoſumpſiſſe principium.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten