quam ſibi demōſtraui. ſꝫ fecit me ſecū ire per quādā viā malam. vbl̓cecidimus inter latrones. vn̄ reus ē mortis mee Ad hec fatuus dixitDn̄e mi rex Ego aduerſus fratrē meū maiorē habeo cām ꝯquerēdi.Nā cum ip̄e ſapiēs ſit nō debuiſſet tam faciliter me ſecutus fuiſſe perviā quā ſciuit fore malā. Qd̓ ſi nō feciſſet redijſſem vtiqꝫ ⁊ ſecutꝰ eūfuiſſem ⁊ pn̄s periculū nullatenꝰ incurriſſem Un̄ vere reus ē mortismee His ꝟbis ex vtraqꝫ ꝑte auditis. rex talē ꝓtulit ſnīam dicēs Tufatue noluiſti ſapiēti credere. ⁊ tu ſapiens ſecutus es fatuū. igit̉ vosambo debetis morte condemnari.Sic gͦ erit frēs chariſſimi in die iudicij. ⁊ in ꝯſummatōe ſecl̓i cum exibūt aīe de latibulis ſuis. ⁊ corꝑa de ſepulchris ſuis. ad recipiēdumiudiciū de ꝯmiſſis oībꝰ operibꝰ ſuis ⁊ omiſſis Nam corpus fatuumqꝛ noluit ſequi ꝯſiliū aīe ſapiētis. ⁊ ſpūs ſapiēs. qꝛ ſecutus ē corpꝰfatuū Igit̉ cōdemnabūtur ambo in iudicio extremo Et hac de cauſaſnīa iudicis d̓r gladiꝰ ex vtraqꝫ parte acutus Ut habet̉ Apoca. pͥmo.Nā ꝑcutiet tam qͦ ad corpus qͣꝫ quo ad aīam miſeꝝ pctōrē. UndeMath̓. x. Illū timete qͥ p̄t corpus ⁊ aīam ꝑdere in gehēnā. Item dictā ſentētiā reddit multū formidabilē ⁊ timēdam qualitas ipſiꝰ iu-dicis. Eſt em̄ ferēda a iudice circūſpecto immo prudētiſſimo qͥ nonpoterit falli Nā oīa ſibi cognita ſunt ⁊ nota Ipſe em̄ nouit abſcōdi-ta cordis ſcrutās corda ⁊ renes deus Un̄ ad Hebre. iiij. Oīa nuda ⁊aꝑta ſunt oculis eius Deus em̄ intuet̉ cor Ut habet̉ pͥmo Regū. xviUn̄ Ecc̄i. xxiij. Oculi dn̄i multo plus lucidiores ſunt ſole. circūſpicientes omnes vias hoīm. ⁊ profundū abyſſi ⁊ hominū corda intuentes in abſconditas partes Et ergo vt d̓t Boetius Magna nobisindicta eſt bene faciendi neceſſitas. cū agamꝰ omnia ante oculos iu-dicis cūcta cernentis Item Hieremie. xxxij. Oculi tui aperti ſunt ſu-per omnes vias filiorum adam. ⁊ reddas vnicuiqꝫ ſcd̓m fructū, ad-inuentionum eius. Iſte eſt iudex valde metuēdus cui perſpicabileomne ſolidum ⁊ apertū omne ſecretū. cui obſcura clarent. muta reſ-pōdēt. mens ſine voce loqͥtur. ⁊ ſilentiū ꝯfitetur. Hec etiam ſentētiaferēda eſt a iudice nouiſſimo. qui nō poterit flecti. nā iudicabit orbēterrarum in iuſticia ⁊ populos in equitate. nullius etiā veretur potētiam. nec alicuiꝰ accipit perſonam nec aliquo munere tunc placatur.Un̄ Deutronomij. x. Deus magnꝰ potens ⁊ terribilis qui ꝑſonamnon accipit nec munera Certe tunc plus valebit pura conſcientia qͣꝫmarſubia plena. Tunc diuitibꝰ nihil proderit diuitiarū copia. ſedſolum pietatis ⁊ iuſticie proſunt opera. Un̄ Ezechie. vij. Argentumeorum foras eijcietur. ⁊ aurum eorum in ſterquiliniū erit Argentū ⁊aurum non valebit liberare in die furoris domini. Tunc appare-D ij.