lum fuge demonē ne poſtea cū ipſis eternaliter cōtemnaris. Miror⁊ ammiror ꝙ hō qͥ pre ceteris ē creatura rōnalis in nullo qͣſi ſeqͥturiudiciū rōnis ſpernes ſalubria. affectās noxia. querens ⁊ deſideransmortifera ⁊ nociua O deus eterne q̄ cauſa talis demētie. q̄ rō tante fatuitas ⁊ inſanie Cur anima mortem tam prono corde requirit. Curſibi quod tollit viuere captat homo. Uere vere gens abſqꝫ conſilioē ⁊ ſine prudētia Ac vtinā ſaperēt ⁊ ītelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt¶ Finiunt Quattuor nouiſſima¶ Sequūtur Exempla degaudijs regni celorum¶ De gaudijs regni celoꝝ Ex libro ApumIdi in Brabātia mulierē diuitem ⁊ honeſtā poſſeſſam ademonio Quā cū rogāte preſbytero religioſo viſitarē inuenimus eā a vexatōe demonis qͥeſcētē ⁊ ſenſate loquētem vtA ſanā. Tūc occulte nemine aduertēte ꝟſum cātici moyſi inDeutro. ſcd̓m ꝙ olim a ſctō qͦdam vno audierā tercio repetiui ad ꝓuocādū demone in obſeſſaDeū qͥ te genuit dereliqͥſti ⁊ oblitꝰ es dn̄icreatoris tui Nec mora mulier pallere cepit labijs atqꝫ vultū ⁊ duevene in collo eius ad groſficiē pollicis intumeſcere Tuc ego inquioqͣre peſſime vexare feminā p̄ſumpſiſti Mortuo inqͥt viro ſuo ꝯpaſſain ſubſidiū illiꝰ aīe ꝯtulit quicqͥd boni facerat in hac vita. ⁊ ex hoc nacta occaſione vas vacuū mox intraui Cui ego. Mentiris miſerrimeex hoc em̄ ꝙ dedit mediāte charitate cumulatū ē bonū eius. Et illecū cachinno Mēdax inqͥt ſum nec mirū ſi mētior Mox ego. Eſt neilla tā pulcra ſicut d̓r celeſtis patria quā ꝑdidiſti Et rn̄dit In infini-tū pulcrior qͣꝫ d̓r Et ego. velles ne redire ad illā patriā ſi poſſes Et ille. Uellem inqͥt ꝙ poſſem vſqꝫ ad diē iudicij oīa excogitata ſupplicia ſuſtinere Cui dixi Et ego ꝓmitto tibi in periculū ſalutis mee promiſſe ſi mēdax inueniar illā ꝑditā gl̓iam recuꝑare te poſſe ſi tm̄ hecdixeris Dn̄e deꝰ meus peccaui ignoſce mihi Et mox ille cōtorto collo exclamauit honorifice Dn̄e dn̄e Cūqꝫ hoc ſepius cū clamore valido ꝑſonaret. nec vltra in ꝟbis ꝓcederet Impoſſibile em̄ ſciebā illi vtdeū ſuū dn̄m recognoſceret. ⁊ ſe fateret̉ peccaſſe atqꝫ ſibi p̄caret̉ igno-ſci tandē ſubiūxit Dn̄e deꝰ margrete ſic em̄ obſeſſa mulier vocabaturdeū recognoſcere dn̄m ſuū indignatus Aūc ego ad illū O infeliciſſime oīm creaturaꝝ ſuꝑbia eliſit te. ⁊ de celo depulit te redire inexpia-bilis ſuꝑbia nō ꝑmittit Nec mora ꝯfuſus obmutuit. Et poſt pau-Acos dies nō tn̄ tūc feīam dereliqͥt ¶ Ex vita ſctī franciſciUidā iuuenis valde nobilis ac delicatus venit ad ordinē ſctīH iij.