tas tūc repētinus eis ſuꝑueniet interitꝰ. ⁊ ſicut dolor in vtero habētiset nō effugiēt. Uos aūt frēs iā nō eſtis in tenebris. vt vos dies illatanqͣꝫ fur ꝯp̄hēdat Uos em̄ filij lucis eſtis ⁊ filij dei Igit̉ nō dormia-mus ſicut ceteri. ſꝫ vigilemꝰ ⁊ ſobrij ſimus Hec vbi ſupra. Itē Luce.xxi. Attēdite vobis ne forte grauent̉ corda veſtra in crapula ⁊ ebrie-tate. ⁊ curis huiꝰ vite. ⁊ veniet ſuꝑ vos repētina dies illa Tāqͣꝫ laqueus em̄ ſuꝑueniet in oēs qͥ ſedent ſuꝑ facie vniuerſe terre Uigilate itaqꝫ fratres oī tꝑe orātes vt digni habeamini oīa iſta fugere q̄ venturaſunt. ⁊ ſtare aū filiū hoīs Hec oīa ibidē Nā in veritate ibi erit amor⁊ tremor ⁊ intolerabilis dolor. Un̄ Iohel̓. ij. Magnꝰ eſt dies dn̄i ⁊terribilis valde. qͥs ſuſtinebit eum Et Eſa. ij. Et introibūt in ſpelun-cas petraꝝ a facie formidiuis dn̄i ⁊ voragine terre. ⁊ a gl̓ia maieſta-tis eius cū ſurrexerit ꝑcutere terrā Tūc em̄ in fremitū ꝯculcabit ter-ram ⁊ in furore obſtupefaciet gētes. Sicut ſcribit̉ Apacuch. iij Et iōd̓r Eſa. x. Quid facietis in die viſitatōis ⁊ calamitatis de lōge veniē-tis ad cuiꝰ fugiētis auxiliū Certe pctōri tūc nullū erit refugiū nullūſolamē ſeu adiutoriū Un̄ Anſelmꝰ in libro de ſil̓itudinibꝰ A dextriserūt pctā accuſantia. a ſiniſtris infinita demonia Subtus horriduꝫchaos inferni. deſuꝑ p̄ſentia iudicis irati. Foris mūdus ardēs. intusꝯſcīa vrens. vir iuſtus ſaluabit̉ Peccator aūt ſic dep̄henſus qͦ fugiet.latere tūc erit impoſſibile. ⁊ apparere intolerabile. Itē ē dicta ſnīa eomagis formidabilis ⁊ timēda. qꝛ nō ſolū corpus diiudicat. ſꝫ etiamip̄am animam condemnat¶ Un̄ legit̉ in exēplo Duo frēs quoꝝ vnus erat fatuꝰ ⁊ alter ſapiēsibāt pariter eadē via Aū aūt veniſſent ad biuiū vbi erāt due vie. vnadelectabilis ⁊ pulchra. reliqua ꝟo inabilis ⁊ aſpera fatuus vidēs viādelectabilē. dixit ſapiēti Eamus ꝑ hāc viā. Sapiēs rn̄dit. Frater etſivia iſta delectabilis ē. tn̄ ad malū hoſpiciū in fine deducit. Un̄ ꝯſuloꝑ aliam viā trāſeamus. nā qͣꝫuis ip̄a ſit aſpera ⁊ inabilis. tn̄ ducit finaliter ad hoſpiciū laudabile ⁊ pulchrū nimis. magne honeſtatis ⁊quietis Rndit fatuus frater Magis volo oculis meis credere qͣꝫ tibi de his q̄ tu nō vides Et ſic ſe poſuit ille fatuus in via delectabili ⁊amena Qd̓ ſapiēs vidēs nolēs eū relinq̄re ip̄m ſeq̄bat̉. Pergētes ātpariter inciderūt ſtatim in latrones. qͥ eos ab inuicē ſeparātes poſuerūt in carceribꝰ diuerſis factū ē aūt vt rex illiꝰ terre p̄ciperet quadamdie oēs incarceratos ad ſe adduci. vt ip̄os iudicaret ad mortē. Uenientes aūt iſti duo frēs inter ceteros cū ſe mutuo viderēt ſapiēs ſic dixit regiO dn̄e mi rex ⁊ iudex. valde ꝯqueror vob̓ de ſto fratre meoNā cū eſſemꝰ pariter in via. ⁊ ip̄e ſit fatuꝰ ego ꝟo ſapiēs ſum repu-tatꝰ Ipſe em̄ mihi nolebat credere vt iuiſſemꝰ ꝑ quandā bonā viam