bit dolus ſecl̓i. falſitas mūdi. ac vilitas ⁊ indignitas oīm diuitiaruꝫO qͣꝫ dulce. qͣꝫ iucūdū erit tūc odiſſe mūdū. ⁊ qͣꝫ triſte. qͣꝫ amaꝝ habuiſſe mūdū chaꝝ Hec ſnīa ferēda ē a iudice qͥ p̄cibꝰ nō corrūpit neqꝫ mitigat̉ Prouer. vi. Nō acqͥeſcet cuiuſqꝫ p̄cibꝰ Et iō vt d̓r Chryſo.Ibi angeli ꝓ hoībꝰ nō intercedēt Quia iuſtꝰ iudex tūc nō faciet mi-ſericordiā. ſꝫ reddet vnicuiqꝫ ẜm merita vel demerita. equā ⁊ inflexi-bilē iuſticiā Un̄ Ezech̓. vij. Scd̓m viā eoꝝ faciā eis. ⁊ ſcd̓m oꝑa eoꝝiudicabo eos. ⁊ ſciet qꝛ ego dn̄s Et gͦ Iob. ix. expaueſcēs dicebat Uerebar oīa oꝑa mea ſciens qꝛ nō parcis delinquenti. De his oībꝰ aitBern̄. in ꝓſa Iuſte qͥdē iudicabit nec ꝑſonā acceptabit pce nec cor-rupet̉. ſic nec p̄cibꝰ flectet̉ Et igit̉ labora diligēter illuc deferre iuſticiaꝫ.vbi miſericordiā nō poteris inuenire Nā vt ſcribit̉ Prouer. xi. Nō ꝓderūt diuitie in die vltionis. ſꝫ iuſticia liberabit tūc a morte Chariſſi-mi ſi ſcholares lectōes ſuas neſciētes valde timēt de examine mgr̄i.qꝛ forſitan acriter corrigent̉. Quātū hn̄t tūc timere miſeri pctōres deextrema auditōe ſummi mgri ⁊ iudicis. qͥ nō ſtuduerūt in libro iuſticie ⁊ veritatis Certe in hoc examine q̄ nūc malignant̉ exterminabūt̉.Iniuſti em̄ punient̉ ⁊ ſemē impioꝝ ꝑibit Ecōtra ꝟo tūc in memoriaeterna erūt iuſti. ⁊ ab auditōne mala nō timebūt. Et iō d̓r Ecc̄i. viij.An̄ iudiciū para tibi iuſticiā Hec ſnīa etiā feret̉ a iudice crudeli ⁊ cōmoto qͥ nō poterit placari. Nā dn̄s qͥ nūc natural̓r māſuetus eſt vtagnꝰ. tūc apparebit qͣſi leo rugiēs crudel̓ ⁊ ꝯmotꝰ. Un̄ Oſee. xiij. etpn̄t eſſe ꝟba dn̄i de auaris. guloſis. ⁊ ſuꝑbis in die iudicij ſic dicētisIuxta deſideria ſua adimpleti ſunt ⁊ ſaturati ⁊ eleuauerūt cor ſuū ⁊obliti ſunt mei Et ero eis qͣſi leena ⁊ ſicut pardus in via aſſyrioꝝ occurrā eis qͣſi vrſa raptis catulis. ⁊ diſrūpa interiora iecoris eoꝝ ⁊ cōſumā eos qͣſi leo Quid em̄ crudeliꝰ iſtis beſtijs poterit inueniri. Iteꝫd̓t dn̄s ad impiū ꝯdēnandū. illud Ezechie. vij. Finis venit ſuper te ⁊īmittā furorē meū in te. ⁊ iudicabo te iuxta vias tuas ⁊ ponā ꝯtra teoēs abhominatōes tuas Et nō ꝑcet oculus meꝰ ſuꝑ te ⁊ abhominatōes tue in medio tui erūt. Et ſcitis qꝛ ego dn̄s. venit tp̄s ꝓpe ē diesocciſionis. nūc de ꝓpinquo effundā irā meā ſuꝑ te. effundā furoremmeū in te. Certe dn̄e ſicut ignis ꝯburit ſiluā. ⁊ ſicut flāma ꝯburensmōtes Ita tūc ꝑſeq̄ris illos in tēpeſtate tua ⁊ in ira tua turbabis eosTūc em̄ exurdeſcet ſicut ignis ira tua. ⁊ in furore obſtupefacies gentes De qͦ d̓r Eſa. xxx. Ecce nomē dn̄i de lōginquo veniet ardēs furoreiꝰ ⁊ grauis ad portādū labia eiꝰ repleta ſunt indignatōne ⁊ linguaeiꝰ qͣſi ignis deuorās ⁊ ſpūs eiꝰ quaſi torrēs inundas vſqꝫ ad mediūcolli. ad ꝑdēdas gētes ad nihilū Hūc furorē p̄uidit Iob in ſpū cumd̓t Quis mihi tribuat vt in īferno ꝓtegas me ⁊ abſcōdas me donec