Druckschrift 
Cordiale quattuor novissimorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

papa dedit ſibi anulū ſuū. vt illū in digito ſuo penitētia porta-ret. qn̄cūqꝫ inſpiceret. de morte ſua cogitaret. Qd̓ feciſſetpluribꝰ diebꝰ. tandē ad papā redijt dicēs paratꝰ eſſet oēm aliā pe-nitētiā quātamcūqꝫ ſibi iniūgeret facere adimplere Itē legit̉ de quodā alio peccatore. etiā nullā a ꝯfeſſore voluit ac-ceptare penitētiā. tandē ꝯfeſſor ſuus ſibi hoc iniūxit. vt p̄ciperet ſeruitori ſuo ſꝑ in pͥmo ferculo baculū decorticatū ei p̄ſentaret dicens.Dn̄e ad memoriā reducatis neceſſario habetis mori neſcitis vbiqūo qn̄. aūt tp̄s aliquot hoc factū fuiſſet hoc comedebat ſibi in tediū verterētur. dixit ꝯfeſſori ſuo paratꝰ eſſet oēm aliāpenitētiā facere quātamcūqꝫ etiā vellet. cor ſuū in ſeip̄o ꝯturba- erat formido mortis cecidit ſuꝑ. Exp̄dictis ſatis pꝫ me-moria mortis facit hoīem ſe humiliare oīa ꝯtēnere. penitētiā aggre-.di ſiue acceptare. ex ꝯſequēti pctā deuitare Et ideo Sepe recorde-ris bone frat̓ morieris Si memor es mortis. felicis eris cito ſortis Sequūtur nūc Exēpla ex varijsſacrarū litterarū paſſibꝰ hominichriſtiano admodū vtilia Petrus damiani ad Blancamcōmitiſſam de terroribꝰ mortisEnſandū quippe ē peccatrix aīa vinculis incipit carnis abſolui qͣꝫ amaro terrore ꝯcutit̉ quātis mordacis cō-ſciētie ſtimulis lacerat̉ Recolit vetita ꝯmiſit. videtdata negligēter implere ꝯtēpſit. Dolet indulta penitē-tie tꝑa ſe ē inaniter ꝑcepiſſe Plorat immobile diſtricte vltionis articulū ineuitabiliter īminere. Manere ſatagit. ire ꝯpellitur. recuparevult ꝑdita audit̉. Poſt terga reſpiciēs totiꝰ trāfacte vite curſumvelut vnū breuiſſimū deputat ītineris paſſum An̄ ſe oculos dirigit infinita ꝑhēnitas ſpacia dep̄hēdit Plorat itaqꝫ qꝛ an̄ breue ſpaciū acqͥrere potuit leticiā oīm ſeculoꝝ Deflet etiā ſe ꝓpter breuis illecebre voluptatē inenarrabilē ꝑpetue ſuauitatis amiſiſſe dulcedinēTrubeſcit qꝛ ꝓpter illā ſubſtātia vermibꝰ erat obnoxia illā negle-xit choris angelicis erat īferēda. Ia radios mētis attollit. diuitiaꝝ immortaliū gloriā ꝯtēplat̉ ꝓpter vite inopiā ꝑdidiſſefundit̉ Aūqꝫ ſub ſe reflectit oculos ad hiꝰ mūdi ꝯuallē tetrāqꝫ cali-ginē. Suꝑ ſe vero mirat̉ eterni luminis claritatē. liquido dep̄hēditqꝛ nox erat tenebre qd̓ amauit O ſi rediuiuū penitētie tp̄us ꝓme-reri potuiſſet. qͣꝫ durehuerſatōis iter arriperet. quātis ſe deuotionum