ordinem non ſeruātum: ipſum prouidimus manere priuatum regimīeabbatie ſupradictum priorem: queꝫꝓ eo ꝙ prefato. g. propter iuris ordinem non ſeruatum inoͣrdinate remoto intelleximus ob eandem cauſam per conſequentiam minus legitime ſubſtitutum per ſententiā amouentes: quem quia non propter perſone vicium uel ſcientie defectum: ſꝫpropter iuris ſolennitatem p̄termiſſam amo̓uimus: ipſum poſtmoduꝫreſtituimus in abbatem. ¶Dem.Ccedens ad preſentiam nr̄aꝫIg. nepos quondam. h. ſubdi.noſtri ſua nobis conqueſtione mōſtrauit: ꝙ cum idem. h. apud ſe. apviam vniuerſe carnis ingreſſus fuiſſet: prebendam quam decedens habuerat in eccleſia cremonen̄. ei duximus conferendam: ⁊ infra. Mādamus quatenus niſi p̄fatus. g. ſuperobiectis eidem in modum exceptionis criminibus videlicet periurio ⁊homicidio publice fuerit infamatuſ

conceſſionem noſtram ſibi factamexecutioni mandetis. Deinde ſi legitimus accuſator apparuerit: audiatis que fuerint hincinde propoſita.⁊ ſi predicta crimina vel eorum aliquod legitime probatum fuerit cōtra euꝫ: ipſi ſuper eadem prebendaſilentium imponatis. ¶ Si vero cōtra eum legitimus non apparueritaccuſator: ⁊ ipſe ſuper predictis criminibus dinoſcitur reſperſus infamia: purgationem ei canonicam indicatis. in qua ſi defecerit: imponatis ei ſilentium. Si autem preſtiteritcontradictores ab eius moleſtia cōpeſcentes: eos qui eum niſi ſunt impedire: in expenſis legitimis condēnetis.Dem in concilio generali.Ualiter ⁊ qn̄ debeat prelatusꝓcedere ad inquirendū ⁊ puniēdūſubditoꝝ exceſſus: ex auctoritatibꝰveteri ⁊ noui teſtamenti colligit̉ euidenter: ex ꝗbus poſtea ꝓceſſeruntcanonice ſanctōnes: ſicut olim aꝑte

non fuit corrigatur io.o ¶ Non ſeruatum. Nota: ꝙ in inquiſitionibus ſeruandus eſt ordo iurisjͣ. e. qualiter. §. debet. ſicut in alijs iudicijs ordinarijs. ſed hoc eſt verum circaſeculares: ſecus in regularibus: vbi non vſquequaqꝫ ſeruatur. jͣ. e. qualiter. infi. quia de plano ⁊ ſine ſtrepitu iudiciorum debet cum eis procedi. jͣ. e. c. pe.ſed hic peccatuꝫ fuit in alioordine .ſ. in iudice: qui cognoſcere n̄ debuit. sͣ. de offi.dele. ſtuduiſti. bp ¶ Prouidimus. de plenitudine poteſtatis: ſed nō deiurę ber.q ¶ Inordinate .i. per eumad quem non ſpectabat: cūdictus. g. nō conſenſerit inlegatum.r ¶ Per conſequentiā. Sicergo ſententia lata contravnum preiudicat alij conſocio propter connexitateꝫ negociorum. ſi. lxxxj. di. tātis⁊. iij. q. vj. hoc quippe. ⁊ ſi. lix. di. ordinatos. ⁊. vij. q. ipreſentium. ar. sͣ. de ap. vnaſi. sͣ. de proba. per tuas: ubiper primum preſumitur cōſequens. ar. contra. sͣ. de p̄ben. dilecto.f ¶ Amouimus. quaſi quadam breui manu. ſi. sͣ. d̓ cāpoſ. cum eccleſia. ⁊. ff. de iure dot. licet. §. quotiens. eoprius citato: alias non procederetur contra abſentem. ber.¶ Ccedens. publice. Hic videtur. ꝙ ſi aliqua exceptio obijciatur electoꝙ differenda ſit: donec e lectus admiſſus fuerit: niſi ipſe ſit de ea publice infamatus. ar. sͣ. de appel. conſtitutis. in fi. C. de fal. l. ij. ⁊. C. de edic. diui. adri. tol. l. ij. Ar. contra. sͣ. e. omnipotens. lxxxi. di. tantis. ⁊. C. de procur.reum. So. ſed in electo ſi obijciatur exceptio: ſtatim eſt audienda anteqͣꝫ confirmetur: ſed hic alia ratio eſt: quia iam fuerat inſtitutus per dominum papānec deerat ſibi niſi ſola poſſeſſio. vnde mitti debet in poſſeſſionem: niſi eſſetpublice infamatus: propter quod differtur: ⁊ qꝛ etiam ſi iā eſſet in poſſeſſione propter tantam infamiam ⁊ ſcandalum deberet ſuſpendi uſqꝫ ad purgationem. ij. q. v. preſbiter ⁊. c. ſi mala fama. ſed vbi non eſt infamatus: non debet differri executio: ſecus in his qui ad huc non habent plenum ius.b ¶ Indicatis ut infamis purgetur.e ¶ In expenſis. Qui enī exceptionem opponit fundata intentione actoris:⁊ eam non probat: punitur in expenſis: ut hic ⁊ sͣ. de do ⁊ contu. finem: vbide hoc ⁊ sͣ. de ma. ⁊ obe. c. vltimo: quia malicioſe eā uidetur opponere. b.Ualiter ⁊ quando. ad inquirendū. Uideamus qualiter ⁊ quādo preAatus procedere debeat ad inquiſitionem faciendā. ⁊ quali pena ſitpuniendus qui conuincitur in modum inquiſitionis. Lunc autē debet prelatus ꝓcedere ad inquirendum: cuꝫ famam ⁊ frequentem clamorem intelligit de exceſſibus alicuius ſeu etiaꝫ aliquorum. ꝓ ut patet ex tenore iſtius cōſtitutionis: ita ꝙ ſit infamatus: non a maliuolis ⁊ inimicis ſed a bonis ⁊ difcretis: ut hic dicit ⁊. jͣ. de purg. ca. cum in iuuentute. ⁊. xi. q. iii. in cunctis. Ettunc diſtingue: quia aut procedit ex officio ſuo: aut aliquo poſtulante inquiſitionem. Si ex officio ſuo: tunc prelatus cum aliquibus de canonicis ſusdebet deſcendere ad locum. ij. q. i. deus omnipotēs ⁊. lxxxvi. di. ſi quid: qꝛibi poteſt melius inquiri. xxiiij. q. i. pudēda ⁊ xxiij. di. illud ⁊ sͣ. de elec. poſtquā ⁊ xxiij. q. i. paratus ver. cuꝫ proculdubio: ꝗ cū eodeꝫ populo erat ⁊cͣ: ⁊recipere iuramenta prelati ⁊ clericorum ſuper ſtatu eccleſie: cū eccleſia ē īfamata vel etiā cum prelatus: ut. sͣ. e. cum dilecti ẜm illam formaꝫ. sͣ. e. qualiter. §.formam: ⁊ ſic recipiat dicta illoruꝫ. ⁊ ille cōtra quē ſit inquiſitio: debꝫ eſſe preſens. ⁊ omnes contra quos procedit̉ niſi per contumaciā ſe abſētent. ⁊ ea q̄obiciuntur ⁊ nomina teſtiū ſūt illi exponenda: ut. jͣ. e. §. c. debꝫ ⁊. v. q. ij. ſi primates. Item ſi ille contra quem fit inquiſitio: hꝫ iudicem ſuſpectum: pōt illūrecuſare: ut. sͣ. de ap. cū ſpeciali ⁊. jͣ. e. c. ver. nō exodij. fomite: uel ꝙ iudex ſitcriminoſus. ar. iij. q. vij. iudicet. ⁊. xxv. di. c. vlt. ⁊. xxvi. di. vna tantum. ⁊ contra teſtes excipere pōt: ut ī. §. debet. ⁊ omnia dicta ī depoſitiones teſtium ſūt

p̓ublicāda ut ille poſſit ſe defēdere. jͣ. e. olī. ⁊. jͣ. e. c. §. debet. ⁊ ſi teſtesdicant ſuper his ꝗbꝰ īfamia non p̄ceſſit: nō valēt. sͣ. e. īquiſitiōis. §. i.Crimīe vero ſic ꝓbato ſi p̄latꝰ ē: debꝫ remoueri ab adminiſtratōne.ẜm ꝙ villicus a villicatione remouetur: ut. jͣ. dicitur Alij vero puniuntur ẜm arbitrium iudicis: ẜm perſone meritum ⁊ qualitateꝫ exceſſus: niſi tale crimprobatuꝫ fuerit: ꝙpoſt penitētiā ꝑactā īpediat ordinisexecutionē: ut homicidium et ſimonia tunc procedendum eſt ac ſi in modum accuſationisdirecte probatumfuiſſet crimen ut. sͣ.e. inquiſitionis .i.reſpō. ⁊ ibi dicitur.qualit̓ puniūtur dehomicidio? habessͣ. de tēpo. ordi. c.vlt. de pena regularium ꝓpter ſimoniam commiſſaꝫ abis. dic ut. jͣ. de ſim.dilectꝰ. ij. ⁊c. qm̄ ſimoniaca: vbi dicit̉qualit̓ contra eosꝓcedat̉. Si ueroꝓbatuꝫ nō fuerit ⁊mala fama ꝑduratpurgationē īdicatiudex infamato ſecundum qualitatēꝑſone ⁊ qͣꝫtitatē īfamie: in qͣ ſi defecerit: puniatur. jͣ. de ſimo. de hoc⁊. c. inſinuatum ⁊. jͣ. de pur. ca. cuꝫ. p. Si uero infamatus cōtumaxfuerit ⁊ non cōparet. iudex nihilominus contra eum teſtes recipiat lite nō cōteſtata: et eū puniat: ut. sͣ. vt lit. nō cōteſtata. qm̄. §. et ſūtalij. ⁊ jͣ. e. c. dꝫ. Quales teſtes recipi debeāt: dictū ē sͣ. e. cū oporteatQuales debeāt eſſe ꝗ recipiūt̉ ī ſimonia cōtra regulares: dicit̉. jͣ.de ſimo. ꝑ tuas. Si uero ꝓcedat iudex ad petitionē alicuius ꝓcurātis inquiſitionē ſiue ſit ordinarius ſiue delegatus: ad locū accedat ſi pōt: ⁊ uocet illum cōtra quē ꝓcedere debꝫ: ⁊ tūc recipiat teſteſquos ille ꝓducet: ꝗ impetrauit inꝗſitionē. tamē ſi ille negaret infamiā preceſſiſſe: cognoſcet primo iudex utrū ſit infamatus: ⁊ poſteaꝓcedet ſuꝑ his que denunciata ſūt: alias nō ꝓcedet niſi primo cōſtet ꝙ īfamatꝰ ſit. sͣ. e. cū oporteat ⁊. c. qualit̓. ⁊ ſi actor ꝓbet illū eſſeinfamatum: reus pōt probare ꝙ ſit bone fame. ar. jͣ. de pur. ca. cuꝫ īiuuētute: cū potiꝰ ſit pͥuilegiū bone fame qͣꝫ īfamie. ar. sͣ. e. licꝫ. ī fine.Si uero crimen ꝓbet̉: puniat̉ ut. sͣ. dictū ē Si autē nō ꝓbauit: puniri debet qui impetrauit inquiſitionem: vt. jͣ. t. ꝓx. c. ij. ⁊ ita idem ēquātū ad penam: quādo proceditur ad petitionē alicuius ꝓſequētis inquiſitionē: ſicut quando ꝓceditur ꝑ officiū iudicis ad famaꝫuel clamorem ⁊ cū ꝓceditur ad denūciationē alicuius proſequentis inquiſitionem: non credo neceſſariam admonitioneꝫ: quia nonagitur ad penitentiam. in quo caſu neceſſaria eſt admonitio ſecundū formā euangelij. ſed in predictis duobus caſibus agitur ad penaꝫ: ut predictū eſt. ⁊ aliter formatur petitio denūciationis: cum agitur ad penam ⁊ aliter cū denūciatur ad penitentiā: quia tunc agitur ad penitētiam ꝑagendam: non ad penam imponendam officiuel beneficij. ⁊ ſic intelligitur finis illius glo. jͣ. que incipit ſic jͣ. de ſimo. licet heli. de hoc notat̉ in glo. predic. Item nūquid reus poſſitpetere a iudice ut reinquireret cōtra illū qui īpetrauit inquiſitionē: ſicut contingit in alijs iudicijs: vbi admittitur recōuentio. sͣ. de mutu.pet. per totū? Dicas ꝙ non: quia inquiſitio iudicis officio expedit̉nō iure actionis: ſic nec redenūciatio aut reaccuſatio: qꝛ tūc p̄ſumit̉ꝙ ex odio hoc fiat: vt. sͣ. e. cū. p. ⁊. iij. q. v. c. ij. ⁊ nō relatione crimīs:ſed innocentia reus purgat̉. ff. de pu. iu. is qui. Item teſtes cōpellipoſſunt ad ꝓbandum inquiſitionē. sͣ. de teſti. cog. ſuper his: licet īiudicijs ordinarijs compelli nō debeant in criminibus: ſiqua principaliter vel incidenter obijciantur: ut. e. t. dilectorū: vbi de hoc. dic