ſubijciens pragen̄. eccleſiā ſeruituti:⁊. jͣ. Vnde predictū ep̄m ad feſtū reſurrectōis dominice ꝑemptorie nosmeminiſſe citauiſſe. Idem vero adſuā excuſatōem viaꝝ diſcrimina cōſecratōnē criſmatis imminente: ⁊ ꝙfilius boemie principis eſſet per ip̄ꝫbaptiſandus tunc temporis: ꝑ nuncios ⁊ litteras allegauit. Licet autēexcuſatōnes huiuſmodi ſicut erantfriuolas eſtimātes ipſum reputauimus contumace: nec procuratoreseius in cauſa poſſemus recipere criminali. eis tamē ꝯceſſimus auditores: ut ſi poſſent illū aliquatenus excuſarent. Cunqꝫ predictus. a. coraꝫeis repetijſſet obiecta: fuit ex aduerſo reſponſum: ꝙ cū olim ſuper hocad megdeburgen̄. archiep̄m litterefuerant impetrate: idem. a in obiectoꝝ ſe videns ꝓbatione deficere adpedes eius ſe humiliter proſternēsveniaꝫ poſtulauit: ⁊ ꝙ aduerſus eūcalūnioſe ꝓceſſerat eſt cōfeſſus. C.teꝝ cum ſuꝑ hoc mādato ſtare eiuſdem archiep̄i iurauiſſet: ipſe p̄cepiteidē ſub debito preſtiti iuramenti:ut contra eundē ep̄m decetero proponere talia non auderet. Cum igr̄nobiſ ex ipſius. a. confeſſione cōſtaret ipſum iuramentum huiuſmodipreſtitiſſe ac tale recepiſſe mandatūſuꝑ impetitōne dicti ep̄i ſilentium etduximus imponendū: propter contumaciā tamen eidem ep̄o citatiōeꝫ⁊ purgationem propter infamiamindicentes.¶ Dem priori ſancti fridiani ⁊ maziſtro. b. canonico piſano.Uper his de quibus nos conſulere voluiſtis. Inqui. v. breuiter rn̄demus: ꝙ tribus moͣdis valet

crimen opponi: denuntiando: excipiēdo: ⁊ accuſando. Quādo crimēin modū denuntiatōis opponit̉: nōeſt inſcriptio neceſſaria: ſed cū ī modū accuſatōnis opoͣrtet inſcribi: qm̄ad depoſitionē inſtituitur accuſatioſꝫ ad correctionē eſt denuntiatio facienda. Cū aūt excipiēdo fuerit crimen obiectuꝫ: diſtinguendū eſt qͣreopponat̉ ⁊ qn̄. Si aūt obijcit̉ ut abaccuſationē ⁊ teſtificatōe aliquis repellat̉: non eſt inſcribi neceſſe: ſꝫ cuꝫopponit̉ ut quis a ꝓmotōne officijuel beneficij excludat̉. Si ante cōfirmationē obijcit̉: non cogit̉ quiſqͣꝫ īſcribere: qꝛ crimē hoc modo ꝓbatūimpēdit ꝓmouendū: ſed nō de̓ijcitiam ꝓmotū. Poſt confirmatiōemvero cuꝫ .ſ. ordinandus fuerit aliꝗsaut etiā conſecrādus. quia etiaꝫ abobtinendo repellit ⁊ deijcit ab obtento: ad extraordinariā penā ſcd̓marbitriū iudicis diſcreti circa vincūlum inſcriptōis eſt excipiens aſtringendus: ſi defecerit in ꝓbando: proeo ꝙ crīe ſic ꝓbato perdit qd̓ ꝑ electionē ⁊ ꝯfirmatōeꝫ ei fuerat acquiſitum. ſed ob hoc prius habita nonamittit. licet .n. agat̉ de crimine: nōeſt tn̄ huiuſmōi queſtio criminalis.Un̄ per ꝓcuratorē pōt rite tractari.Dem vercellen̄. epiſcopo ⁊ abbati de tileto.Ualiter ⁊ qn̄: ⁊. jͣ. Si circa nouarien̄. ep̄ꝫ debitū inquiſitiōisordinē obſeruaſtis: diſ. vr̄aꝫ in dn̄oꝯmendamus. Si vero qualibet occaſione pretermiſiſtis eundē: adhucip̄m tēpore oportuno volumus obſeruari: ne inde naſcant̉ iniurie vnd̓iura naſcunt̉. Ideoqꝫ mandamusqͣtenus ad cōſcīe vr̄e iudiciū recur-

a quibuſcunqꝫ defendi: ⁊ quēlibet ꝓ eo verba facienteꝫ audiri. ff. de ꝓcura.ẜuū quoqꝫ. §. pb̓lice. ⁊ h̓ iſti admittūt̉ ad excuſādū. ⁊ ſic ītell̓r. xxiii. q. v. reoſ.Tale mandatum. quod de iure fieri potuit. sͣ. c. proxi.n ¶ Silentiū. Nota ꝙ qui iurauit ſe non accuſaturum aliqueꝫ amplius nōauditur contra illū. sͣ. de iureiurā. quēadmodū. ⁊ maxīe vbi pͥmo calūnioſeaccuſauerit ut hic: qꝛ preſumit̉ poſtea ꝙ malo aīo moueat̉: vnde non eſt vlteriusaudiendus. ar. iii. q. x. placuit. vel etiā ſi ſimpl̓r remiſitaccuſatōem. xxiii. q. iiii. ſi illic. ⁊ de pe. di. iiii. diuina. eteo ipſo ꝙ quis dixit ſe nolle accuſare illū: amplius nōaudit̉. ff. de adul. ſi maritusii. §. ſi negauerit. Sed nurquid talis pōt ipſuꝫ denuntiare non obſtāte iuramētoquod vr̄ ꝑ decre. predictaꝫquēadmodū. quod non eſtveꝝ cū primo calūniatꝰ fuerit: qꝛ calūnioſe denuntiāsnon audit̉: īmo punit̉ de calūnia. jͣ. ti. proxi. c. ii. Sednunꝗd alius pōt illuꝫ accuſare de crimine de quo abſolutus eſt: de hoc dic ut. sͣ.e. de his. ⁊ ꝙ nō: habes. ii.q. i. prohibent̉. io.n ¶ Propter contumaciamSic patet ꝙ ſemper debetquis venire ad iudiceꝫ ſiueiuſte ſiue iniuſte vocet̉: aliaspunit̉ ut ꝯtumax: ut hic pꝫ.⁊. ff. ne quis eum qui in iusuo. vi eximat. l. antepe. §. itēſi quis. ff. iudic. ſol. ſi reus.quod veꝝ eſt cū dubitat̉: ancitatio teneat. sͣ. de ap. ſi duobus. ⁊. c. cū parati. ⁊. ff. deiudi. ſi quis ex aliena. Secſi euidens eſt ꝙ citatio nontenet: non tenet̉ venire citat̉ꝰputa ſi citetur aliquis tꝑe feriato. ar. v. q. ii. c. fi. ⁊ eſt expreſſum. sͣ. de fer. c. vl. ff. defer. l. i. niſi eſſꝫ iuſta cauſa uibidē dicit̉: puta res ꝑituravel rōne criminis vel niſi pietas vel neceſſitas hoc ſuadeat. quandoqꝫ non valetratione perſone vocate. ut. iiii. q. iii. §. liberti. quandoqꝫ ratione loci inhoneſti. ff. de arbi. ſi cum dies. §. ſi arbiter. vel ſi eſſet nimis remotus forte ire nontenetur: ſi conſtaret ꝙ in litteris non contineretur illa clauſula non obſtanteconſtitutione de duabus dietis. sͣ. de reſcript. nonnulli. ſi euidens ſit ipſumnon eſſe iudicem: qui citat. sͣ. de offi. deleg. ex litteris. vel ſi ordinarius citaillum qui non eſt de ſua iuriſdictione nec ratione criminis ſeu contractus. sͣ.de fo. compe. c. vlti. vbicunqꝫ dubitatur de iuriſdictione: debet quis ire ⁊ allegare priuilegium ſuum: alias tanquam contumax poteſt puniri: ut hicpatet. iō annes.Uper his. tribus modis. quartum modū habes .ſ. ꝑ inquiſitōem. jͣ. e.inquiſitōis. ⁊. c. qualiter ⁊ qn̄. ⁊. jͣ. de ſymo. licꝫ. exceptis notorijs: ut ī. c.licet. Et lex etiā dicit ꝙ quatuor ſunt genera cognitionū: qꝛ aūt agit̉ de capitali crimine: aut de fama: aut de pecuniaria re: aut de honoribus vel muneribus agendis. ff. de var. ⁊ exͣor. cog. l. penul.b ¶ Oportet inſcribi. ſic. jͣ. de ſymo. licet hely. niſi in caſibus. primo in crimīeabigeatus. C. de abige. l. vna. Itē in leuibus ⁊ paruis crībus. ar. ff. de accu.leuia. Item in his que apparitores referunt. C. de accu. ea quidē. Iteꝫ in crimine apoſtaſie. C. de apoſta. apoſtatarum. Item cum accuſatur chriſtianusqui contraxit cum iudea vel ecōuerſo. C. de iude. ne quis. Inſcribere eſt obligare ſe ad eandem penam ſi non probauerit quam reus debuit pati: ſi ꝓbaſſet ipſe accuſator. ut. ii. q. viii. quiſquis. ⁊. c. qui crimen.

c ¶ Denunciatio. precedente legitima admonitione: al̓s repellit̉. jͣ. e.cum dilectus. niſi in caſibus. jͣ. e. inquiſitōis .i. ℟.d ¶ Teſtificatione. sͣ. de or. cog. cum dilectus. ⁊ sͣ. de teſti. ſuper co.i. ⁊. c. teſtimonium. ⁊ sͣ. de excep. deniqꝫ.e ¶ Accuſatione. pōt accuſator repelli obiecto ſibi maiori crīe parivel etiam minori inmodum exceptōisquia crimīoſus criminoſum accuſarenon debet: ut dixi.sͣ. eo. c. i. ⁊. c. nulli. ⁊ii. q. vii. ſi quis. ⁊. c.querēdū. ſed ab excipiendo nō repellit̓ quis ꝑꝑ crimen.ſeū ꝓpter excōicationē. sͣ. de excep. cūinter. ⁊. c. dilecti filijquia cuilibet ſeruat̉legitīa defenſio utibi dicitur.f ¶ Impedit ꝓmouenduꝫ. ⁊ obſtat ētin dignitatibꝰ poſtmodū acquirendissͣ. de elec. ſuꝑ eo. etar. ii. q. i. ꝓhibent̉.⁊ sͣ. e. omnipotēs.g ¶ Non deijcit .i.ꝑꝑ hoc non priuat̉alijs dignitatibusſeu beneficijs: qꝛ n̄agebat̉ ad hoc. sͣ. d̓or. cog. cū dilectusff. de li. agno. l. i. infi. Sꝫ ſi ex tali probatione grauata ſiteius opinio non ꝓmouebit̉. sͣ. de teſt.teſtimoniū. ⁊ lxxxi.di. tātis daniel. ⁊ sͣ.eo. omnipotens.niſi ſe purgaret.h ¶ Poſt ꝯfirmatōne. tūc .n. ſpūale vīculū eſt ꝯͣctuꝫ. sͣ. detrāſla. int̓ corꝑalia.i ¶ Arbitriū. h̓ generale eſt: ꝙ vbi certapena expreſſa noneſt in iure: arbitrioiudicis relinquit̉. sͣ. de offi. dele. de cauſis. ff. de iure deli. l. i. in fi. eta tali pera impoſita poteſt appellari. ſecus a pena expreſſa in iure.ff. de ver. ſig. l. antepe. Sic ⁊ vbi ius expreſſuꝫ non eſt: ſcd̓m equitatem eſt procedendum. sͣ. de tranſac. c. vlti.k ¶ Aſtringēdus. licet .n. non inſcribat: obligabit ſe ad exͣordinariāpenā ad arbitriū iudicis: ut h̓ patet: ⁊ arbitriū iudicis equū eſſe dꝫ.vnde ſi excederet reducenda eſſet illa pena ad arbitriū boni viri. sͣ.de iureiurā. quintauallis. ⁊. c. veniens. ad fi.l ¶ Criminaliſ. ⁊ tn̄ requirit̉ in tali cauſa preſentia pluriū ep̄oꝝ ac ſi eſſet crīalis. xxiii. di. illud. ⁊. iii. q. vi. hoc quippe. ⁊ in hac cauſa teſtesellēdos credo. de hoc dixi. sͣ. de teſti. cog. c. pe. in fi. glo.m ¶ Per ꝓcuratorē. ſic. sͣ. de ꝓcu. tue. ſed vbi de crīe agit̉ criminaliter non interuenit procurator. sͣ. e. c. ꝓxi. vbi de hoc.q Ualiter ⁊ qn̄. obſeruari. ar. ꝙ iudex ꝗ male iudicauit: non dr̄ſunctus officio ſuo: ſed iteꝝ dꝫ ꝓcedere ⁊ bn̄ iudicare. ar. ff. dear. dicere aūt. §. ſꝫ ſi de pl̓ibus. ar. ꝯͣ. quia ſiue bene ſiue male ſnīamdixit vlterius ſe intromittere non pōt. ff. de arbi. qꝛ arbiter. ff. de reiudi. iudex. ⁊ sͣ. de offi. dele. in lr̄is. Secus in caſu iſto: qꝛ iſti erantgenerales legati ad inquirendū: vnde poterāt mutare ſi erraſſent: etnondū tulerāt etiā ſnīam: ſed errauerunt in proceſſu.o ¶ Naſcantur iniurie. C. vnde vi meminerint ex. xi. q. i. ꝑuenit. ⁊ sͣ.