Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
100v
Einzelbild herunterladen
 

qui ſequuntur: natiuitatis Ioannisba ptiſte: feſtiuitatum omnium glorioſe v̓ginis. xij. apoſtolorum: ⁊ p̄cipue Petri ⁊ Pauli: beati laurentij: dedicationis beati michaelis: ſolēnitatis omnium ſanctoruꝫ: ac diebus dominicis: ceteriſqꝫ ſolennitatibus: quas ſinguli epiſcopi in ſuisdioce. cum clero ⁊ populo duxeritſolēniter venerandas. quibus utiqꝫſolēnibus ferijs niſi neceſſitas urgeatul̓ pie̓tas ſuadeat: uſqueadeo cōuenit ab huiuſmodi abſtinere: utconſentientibus etiam partibus:nec ꝓceſſus habitus teneat: nec ſētentia quā ꝯtingit diebus huiuſmodi ꝓmulgari. lꝫ diebus feriatis quigratia uindemiarum uel meſſiumob neceſſitates hominum indulgētur: ꝓcedi ualeat ſi de partium proceſſerit voluntate. Remens tertius alatrino epiline cogſcōpoquedā mulier peteretNtelleximus: ꝙ cumquendam in uiꝝ. teſtes ad ſue intentōisAgſſertionem induxit.per quos pars uiri futurum ſibi preiudicium metuens exceptionē conſanguinitatis ob iecit: ex qua intendit petitionē mulieris elidi ⁊ infra.Inquiſitioni tue taliter duximus

reſpondendum: ꝙ cum exceptioneprobata queſtio principaliſ perimatur: ante eſt ꝯgnoſcendum de ipſaqͣꝫ ad diffinitionis articulum procedatur: quo facto virum ab impetitōne mulieris ꝓut expoſcit ratio iurisabſoluas.Nocentius tertius epiſcopo noenſi. Um̄ dilectus filius abbas deferentillo de nobilibus virisdn̄is de artone depoſuerit qōnem:ꝙ manu armata ⁊ cum exercitu adcaſtrum monaſterij venientes in p̄dijs animalium ⁊ alijs damnificaredictum cenobium preſumpſerunt:de quibus iuſticiam ſibi fieri poſtulabat. ei citra litis conteſtationemſub forma exceptionis fuit ex aduerſo reſponſum: ꝙ per ipſius dolu̓m⁊ violentiam caſtꝝ ſirati amiſerantquod ⁊ progenitores eorum tenuerant: ⁊ ipſi poſſiderant in quiete: ſibi petentes prius reſtitui qͣꝫ petitionibus ipſius reſponderent: preſertiꝫcum teſtes haberent preſentes: perquos intentionem ſuam in continēti probare volebant. Verum ex parte abbatis fuit taliter replicatum: ꝙab eo reſtitutio peti nō poterat: quinon fuerat ſpoliator: preſertim cumdictum caſtrum ad ius ⁊ proprietateꝫ ſui monaſterij pertineret: qd̓ etiāꝑs aduerſa nullatenus denegabat.

ad arma vel rixam venire quas poteſt ſua iuriſdictione ꝯpeſcere. ff. d̓ vſufruc.l. ſi cuius. §. eꝗſſimum.o Quibus utiqꝫ ſolennibus. Nota ꝙ ferie dierum precedentium introducte ſunt ob reuerentiam dei. vt h̓ dicit in pͥn. ⁊. C. e. ti. omnes dies. ⁊. l. dies feſtos: ⁊ ſolennes ferie appellantur. Alie etiaꝫ ferie dicūtur ſolennes ob reuerentiaꝫpͥncipis ⁊ honorem: vt diesnatiuitatis ſue: vel dies pͥncipij d̓ imperio. C. e. omnesIteꝫ ⁊ alie ferie dicuntur ſolennes: ut tempus meſſium⁊ tempus vindemiarum: deꝗbus hic inferius ſequitur:⁊. ff. e. ti. l. i. ⁊ iſte ferie inducuntur ad requiē laboris:vt quieſcant: tunc hominesa cāis. ⁊ iſte ferie inducun̉uarijs temporibus ſcd̓ꝫ diuerſitatē locorum: quia quidam tardius colligūt meſſes ſiue vindemiam: quidaꝫcitius. ff. e. l. p̄ſides. feriis introductis ob renerētiaꝫ deipartes renunciare non poſunt: vt hic dicit expreſſe: aliis .n. feriis introductis obfauorem hominum bn̄ poſſunt partes renunciare: uthic in fi. compelli tamē nonpoſſunt: niſi in caſibus. sͣ. d̓iudic. ſignificauerunt. ⁊. ff.e. l. i. §. ult. ⁊. l. ſe. alias nonualet ſententia: vt. ff. eo. l. i. ⁊iſte ferie omēs continue ſūt⁊ computantur in anno uelbiennio appellationis proſequende. ⁊ quolibet die feriato poteſt quis appellare:ſed non proſequi appellationem. C. e. l. i. temporis meſſium veluindemiarum:quandoqꝫ ꝯpelluntur aliqui ad iudicium venire. sͣ. d̓ iudi. c. ult. ſaltem. vt liteꝫꝯteſtentur: puta ſi actio vl̓ res ſit tempore peritura: puta actio furti iniurie damni ⁊ alii. vt. sͣ. d̓ iudi. ſignificauerunt. ⁊. ff. e. ti. l. i. §. ſed excipiunt̉. ⁊. l. ii. ⁊. iii. Eavero que pertinēt ad pacem vl̓ ꝯcordiam quolibet die feriato poſſunt expeririC. e l vlt. puta tranſactōnes pacta: vt ibi.p Neceſſitas. puta ſi eſſet res tp̄e peritura. exempla plura habes. ff. e. l. i. ii. ⁊iii. ⁊ vbi res celeritatē deſiderat. ff. d̓ dam. infec. l. i.q Pietas. puta cauſa debilium vel miſerabilium ꝑſonaꝝ: qꝛ in operibꝰ miſericordie dierum diſtinctio non eſt habenda. ar. lxxvi. di. vtinam. ⁊ de conſe.di. v. nunqͣꝫ. ⁊ ſumma eſt ratio que ꝓ religione facit. ff. d̓ religi. ſunt perſone infine. berNtelleximus. ꝯgnoſcendum ex hac decr. colligit̉ manifeſte: ꝙcum reus in modum exceptionis aliquā exceptōeꝫ obijcit actori: ꝙ d̓ illa incidenti tm̄ ꝯgnoſcere debeat fūdata intentōe actoris pͥmo. C. d̓ ꝓba. exceptōes. ⁊. C. d̓ excep. ſiꝗdē. ⁊ non ſnīareſuꝑ ea ſed tm̄ ſuꝑ pͥncipali ꝓnunciandum ſit. Suꝑ hoc fuit diuerſitas int̓ doctores. B. dicebat: ꝙ ſuꝑ incidenti queſtione ſine exceptōe ꝓnunciari non d̓bet: ſed tantū ꝯgnoſci de ipſa. ſed ſuꝑ pͥncipali ſolūmodo: quia eo ipſo qd̓ ꝓnunciatur ſuꝑ pͥncipali qōe ſatis intelligitur eſſe ꝓnunciatum ſuper incidentiper quandam ꝯſequentiam. ⁊ hoc dicebat per leges illas. C. d̓ ordi. iudi. l. i. ⁊l. iii. ⁊ quia ibi dicitur ad officium iudicis pertinet vniuerſam incidentem queſtionem examinare: quoniam non d̓ ea ꝓnunciat: ſꝫ d̓ hereditate. C. dorl. ii. ii. rn̄ſo. ⁊. C. ad. l. iul̓. d̓ adult. quoniam alexandrum. ⁊. C. ad. l. fal. d̓ plag.l. preſes ꝓuincie. M. ⁊. p. dicebat: ꝙ ſuper hac ſemper debet pronunciari. ff.d̓ iudi. d̓ qua re. ⁊. jͣ. d̓ cauſa poſ. cum ſuper. ⁊. ff. d̓ mino. intra vtile. ⁊. ff. d̓ preua. l. iii. ⁊. ff. d̓ libe. cauſa liberis. §. ult. niſi impediatur ꝓpter conditionem ſueperſone: quia eſt pedaneus iudex: vt. C. de iudi. quotiens. uel conditionē reiuel quia pupillus eſt: cui mouetur queſtio ſtatus incidenter: tunc non ꝓnunciatur: ſꝫ defertur ſuꝑ cauſa ſtatus: ſed d̓ hereditate. C. d̓ or. iu. l. i. Dominus

Io. ⁊ azo. cum eo diſtinguit ⁊ bn̄ inter incidentes qōnes ⁊ emergētesſiue exceptiones. Incidens queſtio dicitur que ꝯpetit reo etiam antelitis conteſt. puta pactum d̓ non petendo res iudicata: delatio iuramēti conſanguinitas: que obſtat matrimonio uel aliud qd̓cunqꝫ impedimentum perpetuum ⁊ ꝯſimilia. In his enim obtinet ſententia. B. qꝛnon ꝓnunciatur inhis: ſed ſuper pͥncipali: vt hic expreſſeapparet: ⁊ in his nōpronunciatur: niſiquando ciuilis incidit in criminali: uelecontra. iii. q. xi. §.aliquando. v̓. ꝗ confitetur. ⁊. C. ad. l. iulia. d̓ adult. quoniāalexandrum. ⁊. C.ad. l. fal. de plag. p̄ſes prouincie. ⁊ ecōtra cum ciuilis ciuili preiudicat. jͣ. e. tuam. ⁊. iii. q. ix. §. ſi d̓hereditate. jͣ. qui fil.ſunt legitti. lator.Emergentes dicuntur ille: que competunt ⁊ emergunt inlite: puta an dilatioſit danda an non:an̄ talis teſtis ſit recipiendus uel non:an talis poſitio velinterrogatio facienda ſit vel nō: vl̓ vtꝝaliquis ſit in poſſeſſionem libertatis:vel non. ⁊ in iſtis emergentibus obtinet ſententia. m. ⁊.p. ⁊ ſic intelligiturlex illa. ff. d̓ lib. cauſa. liberis. §. vl. ⁊ ī iſtis ꝓnunciari debꝫalias non poſſet ꝓcedere iudex in pͥncipali: niſi in his ꝓnunciaretur:⁊ ſic intelligit̉. l. ff. d̓ iudi. d̓ qua re. ⁊ decre. cum ſuper. Uel dic d̓ quare ꝯgnouit: veꝝ eſt pͥncipalit̓. Ad illam. l. intra vtile rn̄detur: ꝙ ibi nōfuit pronunciatum ſuper incidenti .ſ. ſuper etate: ⁊ eſt ſpeciale ut reſtitueretur in integꝝ. ratione etatis fuit ꝓnunciatum: ⁊ ita per conſequentiāſuꝑ etate ꝓnunciatur. Ad. l. illaꝫ. ff. d̓ p̄ua. dicunt: ꝙ ſpāle eſt ibi. Ul̓dicas: ꝙ neceſſarium eſt: ut ubi ꝓnuncietur d̓ p̄uaricatione: anteqͣꝫ admittatur ad accuſationē: ⁊ in modum replicationis illd̓ obijcitur: ⁊ qꝛillud ꝯpetit ante lit̓. ꝯteſt. tm̄: ideo ꝓnunciandum eſt: ⁊ in h̓ ē ſimile exceptioni dilatorie: qꝛ in hoc an̄ li. ꝯteſt. dꝫ opponi: ⁊ ideo dꝫ ꝓnunciari ſuꝑ illa: ſicut in dilatoriis an̄ lit̓. ꝯteſt. ꝓnunciat̉: ⁊ poſtea eſt ꝑemptoria. Ar. ꝯͣ. jͣ. d̓ fi. inſtru. cū ioānes. ibi ꝓnunciat papa ſuꝑ exceptōne incidenter ꝓpoſita in cā appellatōis. Rō ibi pōt aſſignari: qꝛ cū non ꝓnunciet̉ in cā ap. directe ſuꝑ pͥncipali qōe: ſꝫ tantū ꝯfirmat̉ vl̓ infirmat̉ſnīa: ꝓnunciari dꝫ ſuꝑ incidenti qōe oppoſita in cā ap. vel ſi ꝓnūciat̉ſuꝑ talibus nō eſt ꝯͣ ſb̓ſtantiam ordinis iudicioꝝ. ⁊ ſuꝑ incidenti ſueperemptoria exceptione ꝓnunciat̉. sͣ. d̓ elec. cū dilectus. ad fi. Illa exceptio vr̄ potius incidēs qͣꝫ emergēs. Et id̓ etiā pōt dici in. l. intra utileqd̓ ꝓnunciatum fuit ſuꝑ incidenti qōne ſcꝫ ſuper etatꝭ: ne ꝓpterea iusoffendit̉. nec ē ꝯͣ ordinē iuris: ꝙ ibi ꝓnunciet̉ ſuꝑ etate q̄ fuit incidensō: nec dr̄ in iure: ꝙ talis ſnīa non teneat.Um dilectus armata. illa vis que fit cū armis publica eſt: quev̓o ſine armis pͥuata dr̄. inſti. d̓ pub. iudi. circa fi. §. itꝭ lex iuliadvi pͥ. ⁊. ff. d̓ vi pu. l. i. vn̄ iſti plus peccauerūt. vn̄ v̓ſus. Vis pͥuata reūponit ab ordine reꝝ: Sꝫ deportat̉: ſi uis armata ꝓbatur.c Exceptionis. ergo ꝗ excipit nō ꝯteſtatur litē. Et ſic pꝫ: ꝙ ꝗ negat n̄excipit: ergo ꝗ excipit non ꝯfitet̉. ff. d̓ excep. nō vtiqꝫ. ⁊. jͣ. d̓ excep. cumvenerabilis.d Ipſius dolum. Sed quare debuit nocere eccleſie dolus abbatis