Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
91r
Einzelbild herunterladen
 

II

uien̄. aſſerētes īſtantiā iudicij ꝑ d̓curſū triēij ꝑijſſe. rn̄de̓ ſub tuo examīerecuſarunt: ⁊ infra. Mandamus qͣtenus exceptōne huiuſmodi nō obſtante in negocio iſto procedas iuxͣta traditam tibi formam. Dem epiſcopo et magiſtris. t. et.b. praten̄. bononie commorantihuIgnificauerunt nobis olimlabbas et conuentus ſanctemarie de florentia: ꝙ florentina poteſtas pro eis contra cōmunitatem caſtri de ſigna ſuper poſſeſſione vel quaſi iuris ibidem eligendi rectorem quod ad ſe pertinere dicebant: diffinitiuam ſententiam proͣmulgauit. ſed poſtmodum abbatem et conuentum prefatos ipſa poteſtas coegit communitati predicteſuper proprietate vel quaſi memorati iuris in ſeculari iudicio reſpōderevnde vobis iniunximus: ut ſi ita eētcogeretis communitatem eandemelectum a monachis in rectoreꝫ admittere: audituri poſtea que partesſuper proprietate: vel quaſi predictiiuris ducerent proponenda: ⁊ infraUerum pars altera inter alia excipiendo propoſuit ſe tunc reſponderecoram vobis de iure non teneri: cuꝫ

tempus propter vindemias exiſteret feriatum reſpōdente ſindico monaſterij hoc malicioſe ꝓponi: ut videlicet cauſa protracta tempus regiminis electi predicti inutiliter relabatur: ⁊ infra. Mandamus: quatenus hoc non obſtāte in negocio ratione preuia procedatis.De foro competenti.E concilio calcedon̄.Iquis clericus aduerſus clericum negocium habeat: nōIdeſerat epiſcopuꝫ ꝓpriū: ſed prius apudipſum actio ventiletur: vel conſilio eiuſdem apud aliosquos vtraqꝫ pars voluerit iudiciuꝫobtinebunt.E concilio pariſien̄.Ullus iudicū neqꝫ preſbyteꝝneqꝫ diaconum aut clericumullū: aut minores eccleſie ſine ꝑmiſſu pontificis ꝑ ſe diſtringere aut cōdemnare preſumat. quod ſi feceritab eccleſia dei cui iniuriā irrogaredinoſcitur: tādiu ſit ſequeſtratꝰ quouſqꝫ reatū ſuū cognoſcēs emendet.X concilio aphricano.

triennium a tempore litiſ ꝯteſtate ꝯnumerandum vt iterum incipiat d̓nouo ꝓcedere ac ſi nunqͣꝫ fuiſſet proceſſum. Si .n. iſti reſpōdere volebant. quia inſtantia iudicij perierat: non erant audiendi. quia licet ẜml. predictā inſtantia iudicij ꝑierat decurſum triennij: lr̄e ſiue iuriſdictioiudicis nō ꝑierat. qꝛ iuritio iudicis eſt ꝑpetua: ⁊ reſcpͥta ꝑpetua ſūtC. d̓ diuer. reſcpͥ. falſo. ⁊ ar. C. d̓ ꝯſti. pe.lii. ⁊. C. de preſcpͥ.xxx. vel. xl. an. l. vlt.Poterant tamē dicere non tenemur reſpondere: niſi nouꝰlibellus detur d̓ nouo: ⁊ omnia iterumprocedant ab initioper legem predictāproperandum quemodo non habentlocum quantum adhunc articulum perdecreta. iſtam. Et ſicobuiandum eſt malic.iis eorum qui cāſmalitioſe volunt ꝓrogare. Sꝫ ex hacdecre. non videtur:ꝙ lex illa properandum corrigatur: qꝛnon colligitur hic:ꝙ lis fuit ꝯteſtata:ſed per ſubterfugia⁊ cauillationes cauſa ſit prorogata: ⁊ h̓potuit eſſe totuꝫ ante litem conteſtatamimmo lis conteſtata fuit: quia deciſioetiaꝫ cauſe prorogata fuit: vt dicit. Et ſicfuit lis conteſtata: ⁊ita habetur expreſſum in antiqua: ꝙ lis erat conteſtata. Et ex eo: ꝙ dicit inſtantiam iudicii perijſſe: apparet ꝙ proceſſum erat in principalinegocio: quod dicitur fieri per litis conteſtationem que eſt principiuꝫcaueIgnificauerunt. promulgauit. ⁊ hoc bene fieri potuit cum cāiſta non fuit ſpūalis: ſed ſuper iuriſdictōe temporali. ⁊ abbas⁊ conuentus fuerint actores. vnde debuerunt ſequi forum rei. jͣ. ti. ꝓx.cum ſit generale. ⁊. xi. q. i. experientie. ⁊. c. ſe. ⁊. C. de iuriſdic. om. iudi.iuris ordinem. ⁊ ſententia ſuper poſſeſſione diffinitiua appellatur. jͣ. vtlite non conteſta. c. ii. ⁊ hic.b Super ꝓprietate. Sed videtur ꝙ iſti monachi tenebantur rn̄dereaduerſe parti ſuper ꝓprietate coram iudice ꝗ cognouit de poſſeſſionequia iudex ille ꝗ ꝯgnouit de poſſeſſione ⁊ ꝯgnoſcere dꝫ d̓ ꝓprietate. jͣde cā poſ. c. i. ⁊ eſt illi audientia deneganda: qꝛ ꝯtinentiam cauſe nitit̉diuidere: vt coram vno agat de poſſeſſione: ⁊ in alio iudicio d̓ ꝓprietate. C. d̓ iudi. nulli. preterea cauſe conuentionis ⁊ reconuentionis coraꝫeodem iudice fieri dꝫ. C. d̓ ſen. ⁊ inter. om. iu. cū papinianus. ⁊. iii. q. v.iii. cuius in agendo ꝗs obſeruat iudicium: ipſum in eodē negocio habere ꝯtra ſe iudicem non dedignetur: vt in. l. cum papinianus. ⁊. iii. q.viii. cuius in agendo. ⁊ illud quaſi videtur idem negocium. jͣ. de mu.pe. c. i. So. verum eſt ꝙ ꝯtinentia cauſe diuidi nō dꝫ. ⁊ ille qui cognouit de poſſeſſione debet ꝯgnoſcere d̓ ꝓprietate: ſiue ſit ordinarius ſiuedelegatus cui cauſa ſimpliciter quo ad vtrunqꝫ ſit ꝯmiſſa. jͣ. de ſequeſtra. ad hec. ⁊ hoc locum habet cum actor ⁊ reus ſunt eiuſdem fori: ſedin caſu preſenti non ſunt eiuſdem fori. Vnde monachi qui pͥmo egerunt de poſſeſſione debebant ſequi forum rei: quod fecerunt ⁊ obtinuerunt. ⁊ ſi aduerſarii volebant poſtea conuenire monachos ſuper proprietate: debebant ſequi forum monachorum: ⁊ cauſa poſſeſſionis ⁊ ꝓprietatis bene poſſunt tractari coram diuerſis: maxime vbi cauſa talisſubeſt: qꝛ nihil commune habet cauſa poſſeſſionis cum cauſa proprietatis. ff. d̓ acqui. poſ. naturaliter. §. nihil. ⁊ ſi aliquis poſtulauerit aliuꝫiudicem ſuper ꝓprietate. ⁊ alium ſuper poſſeſſione: nō eſt audiendus

⁊ ſic loquitur. jͣ. de cauſa poſ. c. i. ⁊. C. de iuriſdic. om. iudi. nulli. ⁊ ita non contradicunt huic decre. quia h̓ iſti monachi non fecerunt. alia iura cuius in agendo ⁊cͣ. non tangunt cām iſtam: quia illa loquuntur in reconuentione que debet fieri ſimul cum conuentione. jͣ. de mu. pe. c. i. ⁊. jͣ. d̓ or. cōg. cum dilectus. ⁊tunc etiam ſi vellent reconuenire de alia re non poterant: cum queſtio ſpoliatōnis: de qua agebant monachi: priuilegiata ſit. jͣ. d̓ ord.cog. ſuper ſpoliatione. nec d̓proprietate ſimul tunc cumpoſſeſſione poterat agi. C.de rei vendica. ordinarij.c Propter vindemias.Tempore .n. vindemiarum⁊ tempore meſſium nō compellitur quis in iudicio rn̄dere: ita ꝙ ſnīa lata ꝯtra abſentem non tenet: tamen ſiconſentiunt partes bn̄ valetiudicium. ff. d̓ fer. l. i. ⁊. l. ſi feriatis. ⁊ de iſtis ferijs habesC. de fer. omnes dies. ī pͥn.Sed illis ferijs que inducte ſunt ob reuerentiam dei⁊ aliorum ſanctorum nulluſpoteſt renunciare etiam ſi ꝑtes vellent. Alijs vero inductis in fauorem hominūbene renunciatur. hoc eſt expreſſum. jͣ. de feri. c. vlti. ⁊ deconſe. di. iii. c. i. ⁊ argu. ad h̓ff. d̓ arbi. ſi feriatis. xv. q. iiiic. i. ⁊. ii. Poteſt tamen talidie: vt uidetur libellus offerri. ff. de adult. l. miles. §. ſexaginta. ⁊. §. illius. ſed ex cauſa tali tempore aliquis compellitur litigare. vt h̓ dic̄ ī fi.ne tp̄s illius electi ad regim̄illius loci elabatur. Et idem credo ſi finiretur inriſdictio iudicis tp̄e illo: ꝙ tūcpoſſet ꝓcēdi: ne iudicial̓ inſtātia euaneſcat. ar. sͣ. d̓ of. del̓. ꝯſuluitIquis clericus nō deſerat. qd̓ ſibi fecerit puniri dꝫ: ꝓut dicitur.q. i. inolita. c. placuit. ⁊. jͣ. e. ſi diligenti.e Actio .i. petitio. qꝛ ẜm canones actionem ꝓponere non tenentur. sͣ. c. ꝓxi.dilecti. vbi d̓ hoc. ⁊. c. examinata.f Eiuſdem. aliter .n. nullo mō poſſunt eligere iudicium alioꝝ: immo d̓ licentia epiſcopi iudiciū ſeculare non pn̄t eligere: ſed eccleſiaſticam ꝑſonam bene d̓licentia ep̄i. jͣ. e. ſignificaſti. alias nec volentes nec inuiti pn̄t deſere̓ epiſcopumetiam ſi iuramentum interueniret. jͣ. e. ſi diligenti.g Alios .i. eccl̓iaſticos. jͣ. e. ſignificaſti. vel ep̄s ꝯmittat alicui.h Utraqꝫ pars. honeſtū ⁊ iuſtum eſt iſtud: vt ambe partes ſi preſentes ſinteligant iudicē ꝯmuniter vt h̓. ⁊. ii. q. vi. placuit. Ar. ꝯͣ. sͣ. de offi. dele. cum. r. ſedillam intelligo qn̄ altera pars eſt abſens. vl̓ cum nō vult ꝯcordare reus: ut ibidicitur: alias iniquum eſſet illud qd̓ daretur ad voluntatem alterius altero p̄ſente: ⁊ ſic obſeruatur in curia romana. Contra. xi. q. i. c. iudices. ⁊. xv. q. vij. c.ſi autem. ſed illa intelliguntur in crimīali: ⁊ nō tenent hodie.Ullus iudicum .ſ. ſecularium.Minores. quos appellat hic minores? Pōt dici: ꝙ ſcholaresſiue ſeruientes eccleſie deputatos ad eius obſequium: qꝛ illi eodeꝫ priuilegiocenſentur. ar. xii. q. ii. eccleſiarum ſeruos.l Sine ꝑmiſſu. h̓ vacat arg. a ꝯͣrio ſenſu. vt ꝓbat̉. jͣ. e. ſignificaſti. vbi de hoc.m Aut ꝯdemnare. niſi forte in cā recōuentionis: qꝛ bn̄ rn̄dere tenent̉ d̓ ciuiꝰli: ſꝫ non d̓ ſpūali vt dictū eſt. sͣ. c. ꝓx. ⁊ sͣ. d̓ iudi. at ſi clerici. c. vlt. arg. jͣ. de mu.pe. c. i. ⁊. ii. ⁊. iii. q. viii. cuius in agēdo. C. d̓ ſen. ⁊ inter. o. iudi. cū papinianus.⁊ aut̓. ⁊ ꝯſequent̓. ſed in criminali nō hꝫ locū reconuentio corā iudice ſecularinec etiam coram quocunqꝫ: vt dictū eſt. sͣ. ti. ꝓx. at ſi clerici.n Cum iniuriā. qui iniuriam fac̄ eccl̓ie dꝫ pͥuari cōione ipſius. xvii. q. iiii. ſic̄artiꝗtus. nec ad ſupplicandū dꝫ admitti: vbi ſacrilegium ꝯmittere nō dubitauit. e. cā. q. iiii. frater ⁊ coep̄s. xij. q. ii. d̓ viro nefando vt ſic puniat̉ in quo peccauit. ſic. jͣ. d̓ iurepa. paſtoralis. in fi. ⁊ sͣ. d̓ of. dele. cū olim. ⁊ sͣ. d̓ tranſla. qͣꝫto⁊ sͣ. de temp. or. lr̄as. ⁊. jͣ. d̓ iude. ad liberandam. ⁊. jͣ. d̓ īmu. ec. c. fi.