Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
88v
Einzelbild herunterladen
 

conuicti: dūmodo ſint talia criminaꝓpter que ſuſpendi debeant vel deponi: non immerito ſuſpendēdi ſūt:a ſuis ordinibus vl̓ ab altaris miniſterio ꝑpetuo remouendi. Deadulterijs vero ⁊ alijs criminibusque ſunt minora: poteſt epiſcopuscum clericis poſt peractam penitentiam diſpenſare: ſed non debet quēlibet depoſitum ꝓ ſuis exceſſibuscum ſuo ſit functus oͣfficio: nec du̓plici debeat ipſum ꝯtritione ꝯtererenec iudici tradere ſeculari. Dem.Eterum qꝛ in eos quos ab ecIdiefalia conaat̓ pbſcouectenetciſt ſeudum occanione ipſaruꝫexcōnniliſcatonis falliſieralctſcaꝫtentia ꝓmulgatur: nos id diſtrictius inhibemus: qͣꝫdiu parāti fuerintſuper his in tua preſentia iuſticiam

exhibere. Dem exonen̄. ep̄o ⁊capitulo londonen̄.ſeburnen̄. ꝯtra eboracenen̄. arIlecti filij pͥor ⁊ clerici d̓ gͣuichiep̄m apo. ſe. lega. grauem querimoniam tranſmiſerunt: ⁊ īfra. Prouideatis attentius: ne ita ſubtiliter ſicut a multis fieri ſolet cuiuſmodi actio inte̓ntetur: inquiratis: ſed ſimpliciter ⁊ pure factum ipſum ⁊ rei veritatem ſecundum formam canonuꝫ⁊ ſanctorum patrum inſtituta inueſtigare curetis. Dem paduanoepiſcopo. Ntelleximus: ⁊ īfra. Quia po ſtulaſti a nobis: vtrum excōicatus in iudicio ſtari poſſit: reſpondemus: ꝙ conuenire poteſt: ⁊ debꝫper alium reſpondere in iudicio: nevideatur de ſua malicia ꝯmodumreportare. Ucius tertiꝰ ſtrigor̄.

⁊ in abſentia iudicis teſtes tales nō ſunt recipiendi: ſꝫ tm̄ in preſentia iudicis:vt ſi res exigerit tormentꝭ ſubijciantur. C. d̓ fi. inſtru. aut̓. apud eloquentiſſimū⁊. v. q. v. illi qui. ⁊ ita demum ſūt puniēdi ẜm qualitatem ⁊ quantitatē crimīs.jͣ. d̓ homi. ſicut dignum. vt iuxta iudicij formā ſententia dictetur. jͣ. d̓ ſi. lꝫ heli.⁊. jͣ. d̓ or. ꝯg. cum dilectus. in fi.e Minora. Arg. contra.xxxii. q. vii. quid in oībusadulterio grauius. Sol̓. illainterrogatio non implicat:ꝙ adulterium ſit grauius aliis criminibus: ſed quaſi raritatem denotat: ⁊ eſt ſi. d̓ peni. di. i. ſi ſacerdos. Vel dicgrauius .i. communius. ⁊ illud dictum fuit in deteſtationem criminis: vt magis vitaretur: quia multa alia peccata grauiora ſunt adulterio:vtputa inceſtus. xxxii. q. vii.udici tradere ſeiri.Dem.adulterii malum. Ex verbiſEterum qꝛ in eos quos ab eciſtis colligitur quidam: ꝙ eꝰIdiefalia conaat̓ pbſcouecpiſcopus d̓ adulterio tm̄ ⁊ īlere in ſeudum occatone ipſaruꝫferioribus criminibus pōtdiſpenſare ⁊ non in maiorimunicationis ſen interdicti ſen̄bus: quaſi a contrario ſena ꝓmulgatur: nos id diſfrictiſu: cum dicat de adulterionhibemus: qͣꝫdiu parāti fuerint⁊ alijs que ſunt minora: erhis in tua preſentia iuſticiamgo non d̓ maioribus: quiahoc quod de quibuſdamconcedit de alijs negare videtur. ar. xxv. di. qualis. ⁊. C. de ꝓcura. maritus. ⁊.jͣ. d̓ preſump. nōne. ⁊ argu. jͣ. d̓ his que fi. a prela. ſine ꝯſen. capi. cū apoſtolicaad fi. Et dicūt ꝙ tm̄ diſpenſare poſſunt in caſibus expreſſis a iure. argu. huius. c. vbi d̓ quibuſdam ꝯceditur. vnde in alijs videtur ꝓhibitum per iura p̄dicta: ⁊ eſt ad h̓ argu. ſupra d̓ temp. ordinan. dilectus. ex eo ꝙ ibi dicitur: cumilli huiuſmodi diſpenſatio a canone minime ſit permiſſa: ⁊ ſic argumētatur exeo ꝙ intelligitur ꝓhibita eſſe. Et ſic quelibet diſpenſatio ꝓhibita epiſcopis intelligitur: niſi eis ſit expreſſe conceſſa: quia nunqͣꝫ intelligitur eſſe ꝓbibitum:quod non eſt expreſſe ꝯceſſum. .sͣ. d̓ tranſla. inter corporalia. Alia eſt magisiis opinio: ꝙ ep̄us vbicunqꝫ poteſt diſpenſare: vbi non inuenitur prohibitum. Et vacat h̓ argu. a ꝯtrario ſenſu: quia in multis grauioribus criminibus qͣꝫ d̓ adulterio diſpenſatio eſt permiſſa epiſcopis: puta in hereſi. l. di. preſbyteros. Item cum ſacrilegio. l. di. ſiquis preſbyter. ⁊ in capitalibus criminibus occultis. l. di. de his vero. Item cum ſimoniaco: quandoqꝫ in beneficioquandoqꝫ in ordine .i. q. v. c. i. ⁊ vlt. ⁊ sͣ. d̓ elec. ſi alicuius. Item cum ſciſmatico. l. di. vt ꝯſtitueretur. Et generaliter vbicunqꝫ non ꝓhibetur diſpenſatio intelligitur eſſe permiſſa. argu. jͣ. d̓ ſen. ex. nuper. ⁊. c. a nobis. ii. ⁊ lex hoc optimeꝓbat. ff. quibus ex cauſis ma. necnon. §. i. Edictum d̓ diſpenſatione ꝓhibitorium eſt ſcd̓m hanc opinionem. ⁊ in hac opinione fuit hug. vt inuenies. l. diſt.ſiquis preſby er. ⁊ Io. qui notauit d̓ hac materia. l. di. minor. ⁊. i. q. vii. §. niſi.⁊ Laurē. Uincē. ⁊ Tanc. hoc idem dicunt. Quandoqꝫ inuenies: ꝙ ꝓhibetur diſpenſatio: vt in caſibus quos diſtinxit Io. in. c. miror: quandoqꝫ inuenies ꝙ permittitur ut in caſibus notatis in p̄dicto. § niſi. immo ep̄us ⁊ quilibet ſacerdos poteſt diſpenſare ⁊ mitigare canones penitentiales: qui ſatiſfactionem iniungunt ꝓ peccato ꝯfeſſo in penitentia. arg. d̓ pe. di. i. menſuram. ⁊.l. di. d̓ his clericis. ⁊. c. hi qui. ⁊. xxvi. q. vii. tempora penitudinis. Sed canones illos qui inducunt penam depoſitionis vl̓ ſuſpenſionis in enormibus criminibus mitigare vl̓ diſpenſare nō pn̄t. l. di. minor. ⁊. xii. q. ii. d̓ viro. ⁊. jͣ. d̓ accu. inꝗſitioniſ .i. reſponſo.f Penitentiam. Hoc ideo dicit: quia venia nō ꝯceditur niſi penitēti. xxiiii. qii. legatur. ⁊ quō gaudebis ⁊cͣ. xxiii. q. vii. c. vlt. ⁊ nemo pōt bene agere penitētiam: niſi ſperauerit indulgentiam. d̓ pe. di. i. nemo. vl̓ ſaltem partē penitentieg Functus officio. ſic. sͣ. de offi. deleg. in litteris. ⁊. c. venerabili. ff. d̓ re iudic.egerit. lxxxii. di. preſbyter. ſiiudex.h Duplici. lxxxi. di. p̄br̄. aut diaconus. ⁊. d̓ pe. di. iii. §. his auctoritatibus. ⁊§. auctoritas. non dꝫ duplici pena conteri: ita ꝙ vtraqꝫ per ſe ſufficiat: alias bn̄poſſet inferre duas penas. xxi. q. v. ſiquis cuiuſlibet. ⁊. xvii. q. iiii. attendendū⁊. c. ſiquis deinceps. ⁊. jͣ. d̓ rapto. in archiepiſcopatu. ⁊. v. q. vi. qꝛ iuxta. ⁊. jͣ. decalum. cum fortiuſ. ⁊. jͣ. ut li. non ꝯteſt. quoniam. §. vlt. ⁊ creſcente ꝯtumacia creſcere debet ⁊ pena. ff. d̓ pe. relegati.

i Tradere curie ſeculari. niſi poſt depoſitionem fuerit incorrigibilis:tunc poteſt excōmunicari: ⁊ poſtmodum creſcente ꝯtumacia tradi curie ſeculari. jͣ. e. cū non ab homine. ⁊ ſic intelligitur. iii. q. iiii. clericus. xiq. i. ſiquis ſacerdotū. qualiter debeat tradi curie ſeculari: habes. jͣ. d̓ v̓.ſig. nouimus.Eteruꝫ. pati. qͣꝫdiu ergo dominus feudieſt paratus facereiuſticiam inter vaſallos: ⁊ ipſi etiam parati ſunt reſpondere ſub eo: nullus aliuſ debet ſe intromittere de illa iuriſdictione: alias ſi negligens eſſet dominuſtranſferretur iuriſdictio ad alium. argu.ſi. jͣ. d̓ fo. competen.licet ex ſuſcepto. ⁊. c.ex tenore. Et ſi alterde vaſallis nollet reſpondere ſub domino: poteſt illum punire: ⁊ ipſi tenenturlitigare de feudo ſb̓domino ſeudi. infrati. ꝓx. ex tranſmiſſa⁊. c. verum. Sed iniudicio poſſeſſorio poteſt agere vaſallus coram ordinario. jͣ. ti. ꝓxi. exparte. b. quia exceptio talis locum habet in petitorio: vt ibi dicit. ⁊ no.ſuper hoc: ꝙ ſi queſtio feudi vertitur inter dominum ⁊ vaſallum: vtrūvaſallus debeat ipſum habere vel non: tunc per alios vaſallos cauſailla debet tractari. Si vero inter duos vaſallos tractatur cauſa .ſ. quisillorum ſit potior in feudo: tunc dominus feudi debet ꝯgnoſcere: vt h̓⁊ in conſtitutione frederici. hac edictali. §. p̄terea. ⁊. jͣ. e. nouit. Si uerointer uaſallos ⁊ alios qui non ſunt vaſalli agatur d̓ illa re rei vendicatione: tunc dominus non ꝯgnoſcet: quia eſſet iudex in cauſa ſua: qd̓ eſſe non dꝫ. C. ne ꝗs in ſua cauſa. l. vna. ſed ordinarius tūc ꝯgnoſcet vl̓d̓legatus. jͣ. c. ꝓxi. cum ſit gnaͣle. ⁊. xi. q. i. exꝑiētie. b. Ilecti. ſubtiliter. Nota ſb̓tilitates in cauſis eccleſiaſticis reprobandas. ſi. d̓ iura. calum. litteras. ⁊. jͣ. de dolo ⁊ ꝯtu. c. i. ⁊. jͣ. d̓reſt. ſpol̓. ſepe. quia huiuſmodi ſubtilitates ad perniciem reuertuntur.C. ad trebell̓. l. pe. ⁊ ſtricta ratio quādoqꝫ omitti ſolet. ff. de relig. ⁊ ſūp.fu. l. ſunt perſone. ⁊. ff. ad. l. acquil̓. ita vulneratus. §. vlt. ff. ꝗbus mod.pig. uel hypo. ſol. ſicut te. §. ſi debitori. cum enī de bona fide agitur: deapicibus iuris non eſt diſputandum. ff. mandati fi fideiuſſor. §. quedanm Actio intentetur. Sic pꝫ: ꝙ nō tenemur actionē ꝓponere ẜm canoſes. Ar. ꝯͣ. de mu. pe. c. i. ⁊. xii. q. ii. octaua. ⁊. xi. q. i. exꝑientie. ⁊. c. ſequē. ⁊. jͣ. e. examinata. ⁊. C. ſi ꝑ vim. vel ali. mo. l. i. ⁊. jͣ. depoſiti. grauis.So. dicas: ꝙ nullus compellitur: vt ꝓponat actionē: nec tenetur ſi nōvult ꝓponere in iudicio eccleſiaſtico. Si autem quis vult ꝓponere iniudicio eccleſiaſtico ⁊ proponat: admittitur: ſi autem ineptam ꝓponatſuccumbit. ſed poteſt ꝓponere aptam ⁊ ꝯgruentem poſtea: ⁊ admittūjͣ. e. examinata. Lau. tn̄ dixit: ꝙ tenetur quandoqꝫ aliꝗs ꝓponere actionē: qꝛ cum ex vna cauſa plures actiones oriunt̉: non ſufficit ꝓponere cāꝫ ſimpliciter. ff. de iureiu. duobus. §. colonus. ⁊. ff. d̓ inſti. act. habebat. ⁊. ff. ar. fur. ce. l. i. ⁊. l. ſi colonus. ⁊. ff. de le. ii. cū filius. §. variis. qꝛalit̓ fit ꝯdemnatō in vna qͣꝫ in alia. Et tūc ſatꝭ vr̄: ꝙ eligere debeat ex qͣvia ꝓcedere debeat. cā v̓o petēdi ſꝑ exprimēda eſt: al̓s nō audit̉. jͣ. d̓ libel. ob. c. vlt. ⁊. jͣ. d̓ cen. ꝑuenit. ⁊. C. d̓ edic. di. hadr. tol. l. vlt. v̓. ſin aliꝗdꝯͣdictoꝝ. ⁊ cā petēdi ſꝑ ꝓcede̓ dꝫ. ff. qn̄ dies le. cedat hmōi legatū: ⁊ h̓in ꝑſonali: ī reali ſecus: vbi nō tenet̉ ꝗs ſpecificare niſi velit: vt noͣ. jͣ. delibel. ob. c. ii. Et illa iura canonica q̄ vident̉ dicere de actōe: expōe: actio .i. petitio. Scd̓m leges v̓o actio ꝓponēda ē. qꝛ nemo ſine actōe experit̉. ff. d̓ neg. geſ. ſi pupilli. §. vlt. ⁊. ff. d̓ edē. l. i. ff. d̓ admi. tu. quotiēs§. item ſi. inſti. d̓ ac. in pͥn. Actio .n. ē ius ꝓſequēdi ī iudicio qd̓ ſibi debetur. Sed ẜm canones exponimus actionē .i. cauſam. Simpliciter. ſic. jͣ. e. paſtoralis.a. Ntelleximus. ꝯuenire. excōicati .n. conueniri poſſunt: ſed nō