¶ Dem brixien̄. ep̄o.¶ Ue f. ⁊ infra. Con tue t. r. ꝙ ſivir accuſat uxorem de crimine adulterii coram iudice ſeculari ad penaꝫlegitimam infligendam. quia tuncinſcriptionis uinculū dꝫ arripere: ſeqꝫ ad penam talionis aſtringere: nōper procuratorem ſed per ſeipſumpreſentem oportet preſentialiter accuſare. Si uero uir accuſare uelituxorem de adulterio coram eccleſiaſtico iudice: ut ab eius cohabitation diſcēdat: quia tunc ⁊ ſi forianoporteat eum inſcribere: ut deſignꝫinſcriptis nomen locum ⁊ tempus⁊ omnia que comprchenduntur inlege ciuili: ad talionem tamen nondebet ſe aliquatenus obligare: neforte cum in probatione defeceritintentionis ſue conſequatur ēffectūSuſtineri pōt: ſi neceſſitas id poſtulauerit: ut per procuratorem accuſet: quoniam huiuſmodi accuſatio ⁊ ſi de crimine fiat: non eſt tamēcriminalis: ſed quaſi mixta inter ciuilem ⁊ criminalem: qͣꝫqͣꝫ in preſentia principaliun perſonarum ſecurius procedatur. ¶ Dem.Um pro cauſa que inter. gͦ.X. f. gabion̄. eccleſie archidi.uertebatur: ⁊ infra. Diſ. u. mandamus: quatenus expenſas archidiacono reſtitui faciatis: ſi legittime ꝓbare potuerit ſe de maͣndato capl̓iſuſcepiſſe predicta negocia promo-

uenda ⁊ propter hoc ad ſe. ap. acceſſiſſe¶ Dem ſcholaribuspariſien̄.Uia in cauſis que cōtra uoſ⁊ ꝓ uobis mouent̉: ueſtra uniuerſitas ad agendum ⁊ reſpondēdumcommode intereſſe non poteſt: poſtulaſtis a nobis: ut procuratoreminſtituere ſuper hoc uobis d̓ noſtrapermiſſione liceret. Licet igitur deiure communi hoc facere ualeatisinſtituendi tamen procuratorem ſuper his auctoritate preſentiū uobisconce̓dimus facultatem.Peelietita pulcapo¶¶ Uditis ⁊ intellectis que ſuper delegatorum noſtroruꝫproceſſibus fuere propoſita: proceſſus ipſos ⁊ quecunqꝫ ſecuta ſunt exeis vel ob eos noueris nos irrita iudicaſſe non obſtantibus lr̄is quasde reuocatione mādati procuratoriſuo colubrien̄. ep̄s deſtinauit: cumanteqͣꝫ ad illum littere huiuſmodiperuenirent: fuiſſent ſuper eiſdemꝓceſſibus hincinde concluſum. Ceterum memoratum colubriē. ep̄mqui procurauerat totum negociumad exam̄ ſe. ap. aduocari: ⁊ poſtmodum mandatū factū ꝓcuratori nōſine nr̄o contemptū ⁊ tuo diſpēdioreuocauit: condemnanduꝫ tibi duximus in expenſis quas feciſti a tempore quo ad procuratorem ipſius

ſtatutus ⁊ ad proſequendum appellationem. C. de temꝑ. ap. l. ul. §. illud. ⁊ illud obtinet cum iam eſt lata diffinitiua ſententia. ⁊. ii. q. vi. ei qui appellat. ⁊op. ar. sͣ. de renū. veniens. ſic vbi agitur de ſubreptione. jͣ. de re iudica. cumolim. Sed credo: ꝙ altera pars fuerit preſens: quia nunqͣꝫ ꝓceditur contraabſentem: niſi citetur tacite vel expreſſe: ⁊ preſumitur ex hoc: ꝙ iudices retulerunt negocium ad papaꝫ⁊ ſic pars altera fuit preſensin alijs que acta ſunt corampapa vel contumaciter abſens: que forte procurauitrelationem fieri domino pape. ⁊ ꝙ dixit duximus irritandum .i. irritum eſſe oſtēdimus. jͣ. ut lite non conteſ.accedens. ⁊ hoc ꝓbat litteraiſta: qͣ ꝓbata ⁊cͣ.p ¶ Ue fraternitatis. legitimam. per legesveteres puniebatur mulierconuicta de adulterio adpenam ſanguinis. C. de adulte. caſtitati. ⁊ etiam ſcd̓mlegem moſaicam lapidabatur. xxxiii. q. v. hec imago.hodie vero detrudit̉ in monaſterium. C. d̓ adult. aut̓.ſed hodie ⁊. jͣ. d̓ conuerſi. cōiug. gaudemus. ⁊ pōt uirvxorem ꝯuictam d̓ adulterio ⁊ ꝯdemnatā retinere ſivalt: ⁊ vxor virum: vt diciturin predicta aut̓.q ¶ Talionis. Olim intralx. dies vtiles a tempore diuorcii vir accuſare poteratvxorem iure mariti ſine metu calūnie. C. d̓ adult. qͣꝫuisadulterii. ⁊. l. iure mariti: ⁊ff. de adult. is cuius. §. vlti.g. l. mariti. §. preterea. Hodie vero conſtante matrimonio poteſt eam accuſare: ⁊tenetur inſcribere ad penam talionis obligandoſe in aut̓. vt liceat matri ⁊ auie. §. cauſas. ⁊. §. quia vero plurimas. co ll̓. viii. ⁊hic.r ¶ Si forſan. h̓ nō notat dubitationem: ſꝫ expreſſiuum veritatis: ſic. xxxiii. ꝗii. admonere circa mediū. ⁊ d̓ pe. di. i. qͣꝫobrē. ⁊. ff. de re iudi. itē ſi. §. i.ſ ¶ Nomen. adulteri.t ¶ Locum. in quo ꝯmiſſum fuit adulterium.n ¶ Tempus. ſcꝫ annum ⁊ menſem admiſſi criminis ⁊ omnia que comprehenduntur in lege ciuili: quam habes. ii. q. viii. libellorum ⁊. ff. de accuſat. ⁊inſcrip. l. iii. Quid contineri debeat in libello accuſationis: notatur his verſibus: Conſule menſe die coram pretore profeſſus. Te deferre reum. crimē loca pone ſodalem. Et licet hora dies nō menſis pretereat̉.x ¶ Effectum. quod eſſet ſi ſeparentur. poteſt tamen teneri ad aliam penā utperpetuo ei adhereat qua carere voluit. xxxiii. q. v. hec imago. vel ad penaꝫextraordinariam ſe allegabit. jͣ. de accuſa ſuper his. Item habes hic: ꝙ ſi ꝗdprohibetur vna uia. altera via non debet admitti. C. ne mancipium. ita vene.l. vlt. ⁊. ff. d̓ tu. ⁊ cura. ſcire. ff. d̓ condi. inſti. que ſub conditione. §. ſiquis ⁊. ff.d̓ bo. liber. l. queritur. Ar. ꝯͣ. iiii. q. iii. §. ſerui neqꝫ.y ¶ Mixta. ſicut ſolet dici de querela inof. teſtamenti que eſt mixta inter ciuilem ⁊ criminalem. Ciuilis eſt: quia qui eaꝫ proponit. proponit hereditatispetitionem. ff. d̓ inoffi. teſta. qui de inofficioſo: ⁊ in eo accedit ad criminaleꝫ:quia ſi non venit die ſtatuia poſtea non auditur. ff. d̓ inoff. teſta. papinianus§. i. ar. C. qui accu. non poſ. ſi ea ⁊. jͣ. d̓ accu licet.¶ Um pro cauſa. de mandato. immo ⁊ ſi non interueniſſet mandatūApoſſet tamen ea petere que vtiliter expendit in negociis eccleſie. xii.q. iiii. quicunqꝫ. ff. de nego. geſ. pōponius. ⁊. jͣ. d̓ fideiuſ. ꝙ quibuſdā. ⁊. jͣ. d̓depoſito. capitulo primo.b ¶ Propter hoc. ſic ſupra de elect. ut preterite: quia ſi alias fuiſſet iturus adcuriaꝫ: non poſſet petere expenſas factas: niſi quatenus plus expendiſſet

propter longiorem moraꝫ. ff. famil̓. herc. ex parte. in pͥn. ⁊. ff. d̓ nego.geſ. ſi ꝯmunes. diſtinguitur tamen: quia ſi egit de mandato ſiue ſuccubuit ſiue non: poteſt petere expenſas: vt. C. man. l. etiam. ſed ſi egit ſine mandato ⁊ ſuccubuit: non petet expenſas. ff. iudi. ſolui. iam tamen§. in hac. iſte autem expenſe non excedent probabilem modum. ff. d̓dam. infecto. interquos. §. vlti. ⁊. l. ſequen. in pͥn. ſic. jͣ. d.eo qui mit. in poſ.cum veniſſent. in fi.⁊. jͣ. de ſequeſtra. c.i. in fiUia in cauſis. de iurecōmuni. Nota ꝙvniuerſitas poteſtconſtituere procuratorem non obſtante qd̓ dicitur: procurator eſt qui mandato domini negocia adminiſtrat. ff.e. l. i. ſed vniuerſitasloco domini habetur ſecundum legeſꝓcurator ꝯſtituiturtantū a vero domīoff. e. l. i. ſecundū canones nō eſt differentia in vocabulisdummodo conſtetꝙ habet poteſtateꝫagendi ⁊ defendendi. jͣ. e. petitio. ⁊ ꝗlibet admīſtrator ꝓcurator dicitur .i. q.iii. ſaluator. Sed illa fuit dubitatio: qꝛſcholares non videntur conſtituereviuerſitatem: cumius vniuerſitatis nōſint a principe conſecuti. ff. qd̓ cuiuſqꝫvniuerſita. l. i. ff. de colle. illi. l. i. Item quia ſi eſſet vniuerſitas: ſindicuꝫvel actorem deberet ꝯſtituere auctoritate epiſcopi. C. de ep̄i. ⁊ cle. oēs§. nihilominus. Sed papa rn̄dit: ꝙ de iure ꝯmuni hoc licet. ⁊ eſt veꝝꝙ vniuerſitas ꝯſtituit ꝓcuratorem: ⁊ ꝑ ipſum procuratorē iurat. jͣ. d̓ iura calū cum cauſam. ſed ꝓcurator a vero domino ꝯſtitutus nō iuratd̓ calūnia. ſed dn̄s. C. d̓ iura. calum. l. ii §. ſin aūt. ⁊ ſcholares poſſunthr̄e rectores ſiue ꝯſules ſuos. C. d̓ iuriſ. o. iudi. l. vlt.d ¶ Concedimus .i. ꝯceſſum eſſe oſtendimus a iure ꝯmuni.Uditis. ꝓceſſus. qualit̓ ꝓceſſerūt non habemꝰ h̓. ſed pōt po¶ ni diuerſitas ꝓceſſuū ꝑ illā decr. sͣ. d̓ reſcpͥ. cū dilecta. sͣ. d̓ off.dele. venerabili.f ¶ Ob eos. ⁊ ita caſſato pͥncipali caſſat̉ ⁊ acceſſoriū. C. d̓ legibꝰ. l. n̄ dubiū. jͣ. d̓ fi. inſtr. int̓ dilectos. ⁊ sͣ. d̓. elec. qͣlit̓. ⁊. xvi. q. vii. ⁊ hec ſcripſimꝰ⁊. jͣ. de ſciſma. c. i.g ¶ Ad illū .ſ. ꝓcuratorē vel aduerſariū vel iudicē. jͣ. e. mādato. ⁊ ſic reuocatio iſta ꝑuenit ad iudicē ⁊ cū iam eſſet ſuꝑ ꝓceſſibus ꝯcluſū: n̄ obſtāte tali reuocatione potuit ſuꝑ his ſnīa ferri: cū ꝓcurator nil poteratfacere poſtea. vn̄ talis reuocatio nō īpedit ſnīaꝫ ferri ſuꝑ his ī ꝗbus ēꝯcluſū. ⁊ ita qd̓ammō fert̉ ſnīa ꝯͣ abſentē. ſꝫ ꝓ pn̄te reputat̉. qꝛ ⁊ ſi pn̄seēt: nihil poſſꝫ obijcere ⁊ ſi tēpeſtiue reuocatō fuiſſꝫ facta n̄ on̄ſa iudicivl̓ aduerſario: nihilominꝰ valuiſſꝫ ꝗcꝗd feciſſꝫ vſqꝫ ad on̄ſionē reuocationis. jͣ. e. mādato. ⁊. C. d̓ ſatiſda. l. vna ⁊. ff. e. ſi ꝓcurator. ī fi. ſic ī iudice tꝫ qd̓ fac̄ dōec ītelligit reuocatā iuriſdi. jͣ. d̓ ap. ſi duobꝰ. ar. ⁊ qͣꝫdiu fuus hēt̉ ꝓ libero: vꝫ ſnīa illiꝰ. iii. q. vii. §. veꝝ ⁊ ar. ix. q .i. ordīationes ⁊ff. d̓ of. p̄ſi. ſi forte. ⁊. ff. mā. ſi mādaſſē. ar. ff. ſi cer. pe. eiꝰ ꝗ in ꝓuincia. ſiv̓o reuocatio tēpeſtiue fuiſſet on̄ſa aduerſario vl̓ iudici: ꝗcꝗd fieret poſtea nō valēt: ⁊ ſic pn̄t ītelligi. sͣ. e. ex īſinuatōe. ⁊. c. in nr̄a: vt ibi dr̄.b ¶ Noſtro ꝯtemptū. ſic. sͣ. de poſtu. bone. ⁊ sͣ. de off. leg. licet. ⁊. jͣ. de