Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
10v
Einzelbild herunterladen
 

ueritas ſit ſuppreſſa: nam ſi talis exp̄ſſa ſit falſitas uel ueritas oͣccultata:que qͣꝫuis fuiſſet tacita uel expreſſanos nihilominꝰ ſaltē in forma cōi litteras dediſſemus: delegatus non ſequēs formā in litteris ip̄is appoſitaꝫẜm ordinē iuris in cā ꝓce̓dat. Si uero ꝑ hmōi falſitatis expreſſioneꝫ uelſuppreſſionē etiā ueritatis lr̄e fuerintimpetrate: qua tacita uel exp̄ſſa nosnullas prorſus lr̄as dediſſemus: a d̓legato nō eſt aliquatenus ꝓcedend̓niſi foͣrſan eatenus ut partibꝰ ad ſuāpn̄tiam cōuocatis de precū qualitate cognoſcat: ut ſic in utroqꝫ caſu eadem rō que delegantē moueret: moueat etiā delegatum: ⁊ ubi delegansſuas litteras denegaret: delegatusetiam ſue cognitionis officiuum nullatenus interponat.IDem abbati ⁊ ꝯuentui p̄monſtra.Doceri poſtulaſtis a nobis:utrū per litteras aduerſus abbates nulla mentōne hīta de ſuis cōuentibus impetratas teneant̉ abbates ipſi ſuꝑ cauſis que ad cōuētus ꝑtinēt: ⁊ eoſdē de ip̄is q̄relantibus reſpondere: ac licꝫ inhibita ſit ap. ꝑ appellatōis obiectū: poſſint ne rn̄deātſe tueri. Suꝑ quo duximus rn̄dend̓ꝙ niſi alia cauſa rationabilis ſuffraget̉: ꝑ appellationē ſe tueri nō poſſūtquo minus debēant auctoritate litte

rarum huiuſmodi legitime reſpōdere: cum ex officio ſuo teneant̉ cōgregationū ſuarū negocia ꝓcurare: niſiforte abbatis ⁊ ꝯuentꝰ negociā eētomnino diſcrēta. Dem archiep̄o⁊ magiſtro. v. canonico mag.Um dilecta in xp̄o filia. r. cūſtos heſien̄. eccleſie ac ꝓcurator. g. monial̓ ſuꝑ electionibꝰ in eadēeccl̓ia celebratis litigauerint aliquaꝫdiu corā nobis: ⁊ infra. Dep̄hendimus lr̄as ad abbatem de remech ⁊ſuos ꝯiudices impetratas ꝑ ſurreptionem obtētas: cū ī eis illius articl̓ividelicet d̓ ſubtractoꝝ reſignatione:fuerit pret̓ ꝯſcīaꝫ nr̄aꝫ ꝯgnitio demādata: ꝗ in pͥoribus lr̄is ad ſcholaſticū hildeſen̄. ⁊ ꝯiudices ſuos obtētisinſertꝰ fuerat: d̓ ꝗbꝰ in ſcd̓is lr̄is mentio nō fiebat: ⁊ iō qd̓ ip̄aꝝ lr̄aꝝ occaſione dignoſcit̉ attētatū duximꝰ irritand̓. Dictū inſuꝑ ſcholaſticū ⁊ ꝯiudices ſuos inuenimꝰ minꝰ ꝓuide ꝓceſſiſſe. cū .n. ī lr̄is nr̄is eiſdē pͥncipaliter mādaret̉: vt ad p̄dictā eccl̓iaꝫ ꝑſonalit̓ accedētes ꝑſone idonee admīſtrationē ꝯmitterent abbacie cui adopus eiꝰ fieret hincīde reſignatio ſubtractoꝝ: ip̄i formā mādati apl̓ice trāſponētes illo capl̓o p̄termiſſo d̓ alijsarticulis inordinate pl̓imū cognouerant propter qd̓ proceſſum ipſorumcontra noſtri formam reſcripti ac

n In forma cōmuni. ẜm iſtum modum intelliguntur iura illa. xxv. q. ij. preſcriptione. ⁊. l. predicta. ſi legibus.o Procedat. ſecus ſi per maliciam falſitatem expreſſerit uel ueritatem occultauerit ⁊ ita aliquando receditur a forma in reſcripto data: ⁊ reditur ad ius cōmune. ut ⁊ sͣ. eo. cauſam que.p Lr̄as dediſſemꝰ. ex hocpꝫ ꝙ ſimplicitas uel ignorātia nō ꝓdeſt circa hmōi lr̄aſimpetrandas: īmo ad h̓ ureſcriptū teneat: nihil dꝫ ſubpͥmi ex his q̄ mouere pn̄t aīmū principis ad dandū reſcriptū uel ad deneganduꝫ.⁊ pͦ quidē ſeries facti eſt expͥmenda. jͣ. de coha. cle. ⁊ mu.ſuꝑ eo. Itē ꝓceſſus cāe. jͣ. d̓re iudi. int̓ monaſteriū. Iteꝫnō ualēt lr̄e ſi ꝗs tacet ſnīaꝫlatā. ar. jͣ. de fi. inſtru. int̓ dilectos. C. ſen. reſcin. nō poſ.l. ulti. Si tacuit nomē dignitatis ſue. sͣ. e. ad aures. Iteꝫſi tacuit aliud bn̄ficiū ſufficiens. sͣ. e. adeo. ſiue etiā minꝰſufficiens. jͣ. e. ſi ꝓponente. ⁊jͣ. de p̄ben. cū teneamur. Itēſi tacuit vicariā ꝑpetuā. jͣ. eo.poſtulaſti. Item ſi tacuit pactum ꝓcedēs ſiue cōpoſitionem. jͣ. de deci. ex multipliciItē ſi tacuit ſtatutū numerūcanonicorū iuramēto firmatum. sͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. de p̄bē.pro illorū. Itē ſi tacuit ſtatutū ꝙ dignitas nō eſſet ulterius in eccleſia. sͣ. de cōſti. cuꝫacceſſiſſent. Itē ſi tacuit pͥuilegium. sͣ. e. cū ordinē. Iteꝫſi tacuit diſpenſationeꝫ. jͣ. defil̓. preſ. ex tua. Itē ſi tacuit ſeregularē petēdo cōfirmatōꝫjͣ. de cōfir. uti. uel inuti. porrecta. Itē ſi dixit ſe clericū cū nō eſſet. jͣ. de trāſac. ex lr̄is. Itē ſi tacuit ꝙ p̄bēdanō uacaret de facto. jͣ. de cōceſ. p̄ben. cū nr̄is. ⁊. c. lr̄as. Itē ſi tacuit exceptionejͣ. de procu. in nr̄a itē ſi tacuit appellationē a ſe factā. sͣ. e. ex parte. uel factā abaduerſario. jͣ. de cōfir. uti. uel inuti. bone. Itē ſi tacuit ꝙ alius de mandato pape fuerit receptus. jͣ. e. mandatū. ⁊ duobus. c. ſe. Itē ſi dixit ſe habuiſſe monitorias qd̓ fuit falſū: ⁊ executorias impetrauit non ualēt. jͣ. e. ex inſinuatione: ⁊generaliter ubicunqꝫ talē ueritatē tacuit uel talē falſitatem expreſſit: qua tacitauel expreſſa papa litteras nō dediſſet: reſcriptū inutile fit.q Niſi forſan. iſtud forſan nō eſt dubitatiuū: īmo affirmatiue ponit̉: qꝛ de h̓ipſo cognoſcer̄ dꝫ: ſi p̄ces ueritate nitant̉. ff. de iudi. ſi ꝗs ex aliena. ⁊. jͣ. de ap.cū parati. ſil̓e forſan hēs. xxxiij. q. ii. admonere. v̓. ingredere monaſteriū. jͣ. deꝓcu. tue. uel iō dicit forſan: qꝛ ſi notoria eſſet exceptio ſtatī poſſet ceſſare. ⁊ ī h̓caſu ubi notoriū ē ꝙ aliꝗs nō ē iudex meus nec re nec geſtū: ut ſi citet me queſt ultra mare nō teneor ire. ar. jͣ. de accu. euidētia. ⁊ ar. jͣ. de iureiur. ad nr̄am.ij. C. de iuriſ. om. iu. in criminali. ⁊. iij. q. ij. ſi ep̄s. ubi de iſta materia no. ꝑ io.r Qualitate p̄cum .i. de ueritate uel falſitate precū oppoſita ꝯͣ impetrantem.g In utroqꝫ. Primus eſt cū tacita ueritate uel falſitate expreſſa ꝑ ſimplicitatem papa lr̄as cōcedit in forma cōi: ac ſi eſſet ueritas dicta uel falſitas tacita.Secūdus caſus eſt cū papaⁱ nullas lr̄as dediſſet tacita falſitate ⁊ expreſſa ueritate per ſimplicitatem. niret̉ ſtatī p̄latū noīaret in judicio: ⁊ ſic inducias obtineret. jͣ. ut li. nō cōDoceri. debeant. diſcrete agit qui abbatē cōuenit. nā ſi cōuentus cōuete. qm̄ frequent̓. §. ꝙ ſi ſuꝑ. ⁊. C. ubi in rē ac. l. ij. qꝛ ſine licentia abbatꝭ nec agere nec reſpondere pōt cōuentus: qn̄ retractet̉ ſnīa. jͣ. de iudi. cām. xvi. q. i. monachi. q. iij. ſi ſacerdotes. ſicut nec filius qͣꝫdiu ē in ptāte patris. C. de anna. excep. l. i. in fi. ⁊. xvi. q. iij. ſi ſacerdotes. ⁊ iō abbas pͦ cōueniēdus eſt. dico tn̄ ꝙnullū collegiū cōuenit uel conuenit̉ ſine aucͣte p̄lati: ⁊ ecōuerſo prelatus ſineaucͣte capituli nec ꝯuenit nec ꝯuenit̉: ſed ꝑ ſindicū actorē ul̓ ꝓcuratorē ab ip̄op̄lato de ꝯſenſu capituli ꝯſtitutū: ⁊ h̓ cū negociū pͥncipaliter tangit p̄latū. jͣ. deprocu. c. i. ⁊ ſi negociū principaliter tangit capitulū: ab ipſo capitulo ꝯſtituat̉

de auctoritate prelati. jͣ. de iudi. cauſam que. C. de ep̄i. ⁊ cleri. omnes§. ⁊ hoc nihilominus. ⁊ h̓. ⁊. xij. di. nō licet in pͥn. Et h̓ locū hn̄t: qn̄ negocia ca. ⁊ prelati ſunt diſcreta. ut dicit in fi. Si uero ſūt cōia: p̄latus d̓ꝯſenſu capituli ꝯſtituit ſindicū. vn̄ uacāte ſede nihil ē īnouand̓. jͣ. ne ſe.va. c. i. ij. ⁊. iij. nec tūc currit p̄ſcriptio ꝯͣ eccl̓iam. jͣ. de preſcrip. c. i. ⁊. c. deqͣrta. ⁊ ſi forte capitulū agit: nō ſufficiſubſequēs ꝯſenſusp̄lati: ſicut nec ſufficit ſb̓ſequēs aucͣtastutoris. ff. de aucto.tu. obligari. §. ulti. ⁊inſti. e. ti. §. tutor .ſꝫhoc nō credo. ſufficit enī ſi poſtea accedat conſenſus p̄latiuel econuerſo. jͣ. dedona. paſtoral̓. ⁊. jͣ.de his q̄ fi. a p̄la. ſiconſen. ca. cū nos. ⁊dicit lex q̄ cōfirmatp̄dicta ꝙ qui nō poteſt alienare: nō pōrem ī iudiciū deducere. ff. de iure deli.ait pretor. Sꝫ quidſi lis oriat̉ int̓ collegiū ⁊ prelatū? adeat̉ſuperior ⁊ ille dabitcollegio curatoremad litē ipſam: cuiusofficiuꝫ ceſſabit litefinita. inſtit̉. de auc.tuto. in fi. ⁊. ff. de tutel̓. l. iij. §. ſi pupilluſin fine.u Teneant̉. ⁊ ꝗdētenent̉: licet non fiatmentio in reſcriptonoīe enī p̄lati eccl̓iaintelligit̉ ⁊ p̄lati mōnaſteriū. ff. de ānu.lega. l. annua. §. i. ⁊. ff. de cōdi. ⁊ demon. filiofamil̓. ⁊ eccl̓ia eſt in ep̄o ⁊ecōuerſo. vij. q. i. ſcir̄ debes. ⁊. ff. d̓ re. du. ciuibꝰ. nō tn̄ noīe p̄lati ſemꝑintelligit̉ eccleſia. jͣ. de teſta. reꝗſiſti. ⁊. xij. q. ij. illud. ⁊. q. iij. pontifices.x Diſcreta. bene dicit diſcreta: qꝛ ſi ſūt diſcreta oīo: nō tenet̉ rn̄dereniſi de ꝑte ſua: qꝛ reſcripta nō extendunt̉ ad res uel ad ꝑſonas in eisnō cōp̄henſas: qm̄ ſtricte intelligēda ſūt. ar. sͣ. e. ſedes. ⁊. jͣ. de offi. del̓.cum olim dilecti. ⁊ melius. c. p. ⁊. g. ⁊ licet ſint oīo diſcreta: tn̄ nec p̄latus ſine conſenſu capituli: nec capitulū ſine conſenſu prelati hoc facere poſſunt ut dictum eſt in prima notula.VUm̄ dilecta. Impetratas que falſe erant. ut. jͣ. de exceſ. prelato.inter dilectos. §. preterea.z Noſtrā. ⁊ cancellarij uel alterius qui debebat reꝗri. jͣ. de fal. licet.a Mentio. ⁊ ideo ſecunde littere nō ualuerūt. sͣ. e. ceterum. nec qd̓per eas factum eſt. ut. jͣ. ſequitur.b Perſonaliter. Nota caſum nouum cū mandat̉ alicui: ut ꝑſonalit̓negociū exequat̉: pōt alij cōmittere uices ſuas ſi partes conſentiāt: niſi in duobus caſibus. In cauſa inquiſitionis. Itē cū papa prouiderimandat eccleſie alicui de prelatis ⁊ alijs miniſtris. jͣ. de offi. dele. quoniā apl̓ica. §. is aūt. Et eſt ſi. qd̓ dicit lex: ſi ꝓmiſiſti mihi ꝑ te facturuꝫnauē uel aliqd̓ conſil̓e: per aliū me non conſentiente facere nō potespropter induſtriā tuā quā elegi. ff. de ſolū. inter artifices.c Tranſponētes. nota in reſcriptis ordinē ſcripture ſeruandū: ut h̓.⁊. xliij. di. ſit rector. in fi. ⁊. iij. q. vij. in grauibꝰ. ⁊. ij. q. i. in primis. ff. deuſufru. quotiens. ⁊ ordo uerborū oſtendit ordinē ꝓceſſuū. de conſe.di. ij. in chriſto patre. ⁊. ff. ad trebll̓. heredes. in fi. ar. ꝯͣ. sͣ. e. cām que.⁊ ar. sͣ. e. inter ceteras. ar. C. de ap. l. i. So. ubi aliꝗd principalit̓ mandatur: illud tanqͣꝫ principale: ⁊ primo tractandum eſt. cetera uero ſecundario tanqͣꝫ acceſſoria ſubſequenter ſunt expediēda: ſicut hic. ubiuero plura principaliter cōmittunt̉: non refert qd̓ illorū primo tractet̉niſi forſan vnū de natura ſui precedat: ut in decre. sͣ. e. cām. ⁊ arg. jͣ. de