corꝑe aīa deficit. ¶ Pͣ. Aīa eſt forma ẜm ſuā eſſentiamalias accn̄talit̓ corꝑi vniret̉. ſed forma ſine materia eſſen̄ p̄t. gͦ eēntia aīe deſinit eē cū morte corꝑis. ¶ Sed cōtra ē qd̓ ph̓s dicit in. ij. de aīa ꝙ reliquū genꝰ aīe .ſ. aīarōnalis ſeꝑatur ſicut incorruptibile a corruptibili.. Sub̓m rei incorruptibilis eſt incorruptibile. ſedaīa ē ſub̓m ꝟitatis q̄ ē incorruptibilis. gͦ ipſa ē incorruptibilis. ¶ ℟º dd̓m ꝙ neceſſe ē ponere aīam rōalē īcoruptibilē eē. ſic̄ em̄ qd̓ n̄ ē n̄ p̄t agere: ita qd̓ ꝑ ſe n̄ hꝫ eē n̄pōt ꝑ ſe hēre oꝑationē. anima autem rationalis habetquandā operationē quā exercet n̄ mediāte aliqͦ orgāocorporali. ſꝫ intelligere vt ph̓s ꝓbat in. iij. d̓ aīa. ſi em̄ ꝑorganū corꝑale aīa intelligeret n̄ poſſet oēs formas ſenſenſibiles intelligere: qꝛ illud organū hēret aliquaꝫ formā que īpediret oīm formaꝝ intellectū: ſicut opꝫ ꝙ pupilla careat oī dolore ad hoc ꝙ ꝑ eā oīs color poſſit cogͦſci. vn̄ pꝫ ꝙ aīa rōnalis hꝫ eē ꝑ ſe ſubſiſtēs ⁊ iō nō corrupit̉ ꝑ accn̄s corrupto corꝑe ſicut alie forme neqꝫ ꝑ ſe qꝛ n̄hꝫ ꝯtrariū: nec ē ex ꝯtrarijs cōpoſita. vn̄ relinquit̉ ꝙ ſitoīno incorruptibilis. ¶ Ad pͥmuꝫ gͦ dd̓m ꝙ intelligereqd̓ fit ꝑ abſtractionē a fantaſmate indiget corꝑe tanqͣꝫꝯtinēte ſuū ob̓m qd̓ ē fantaſma: n̄ tn̄ ſicut medio actōisvn̄ hoc intelligere corrūpit̉ corꝑe corrupto. ſed aīa ſeꝑata intelligit alio mō. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ aīa ⁊ corpꝰ vnunt̉ in vno eſſe qd̓ ē pͥncipal̓r ipſius aīe ab eā corꝑi cōicatū. ⁊ ſic deſtructo corꝑe in aīa remanet. ¶ Ad tertiūdd̓m ꝙ aīa ſeꝑata lꝫ n̄ ſit forma in actu qꝛ nō actu vnit̉hꝫ tn̄ actu id ẜm ꝙ ē forma .ſ. ſuam eſſentiā.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ in aīa ſeparata remaneāt potētie ſenſitiue. Sic̄ em̄ mēbra ſūtꝑtes corꝑis ita potentie ſūt ꝑtes q̄dā aīe. ſedcorꝑa brutoꝝ hēbūt oīa mēbra. ergo ⁊ aīe create ſine corꝑe exn̄tes hn̄t oēs potentias. ¶ Pͣ. In librode ſpū ⁊ aīa d̓r. Recedit aīa a corꝑe ſecū trahēs ſenſū cūimaginatiōe. hec aūt ſūt potentie ſenſitiue. ergo hmōipotētie manēt in aīa ſeꝑata. ¶ Pͣ. Actus ſine potentiaeē n̄ p̄t. ſed actus potentiaꝝ ſenſitiuaꝝ manēt in aīa ſeꝑata. d̓r em̄ in li. de ſpū ⁊ aīa ꝙ aīa recedēs a corꝑe imaginatiōe iraſcibilitate ⁊ ꝯcupiſcibilitate afficit̉ ẜm merita ad delectationē ⁊ dolore. ergo potētie ſenſitiue manēt in aīa ſeꝑata. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓ d̓r. ij. de aīa ꝙ ſolusintellectꝰ ſeꝑat̉. reliq̄ aūt ꝑtes non ſūt ſeꝑabiles ¶ Pͣ.In potētijs ſenſitiuis hō ꝯuenit cū brutis. ſed brutorūpotētie n̄ ſeꝑantur. ergo nec potētie ſenſitiue hominis.℟ dd̓m ꝙ circa hoc ē triplex opīo. Quidā em̄ dicūtꝙ potētie ſenſitiue remanēt in aīa ſeꝑata etiā cū actibꝰſuis n̄ tn̄ illis qͦs exercent ꝑ corpꝰ: ſed cū illis qͦs ꝑ ſe habēt. Sed hͦ n̄ p̄t eē: qꝛ ſi potentie ſenſibiles hr̄ent aliqͣsoꝑationes ſine coīcatiōe corꝑis aīe brutoꝝ eēt per ſeſubſiſtētes ⁊ incorruptibiles vt de aīa rōali dictū eſt. ⁊ideo alij dicūt ꝙ remanēt potētie ſed n̄ actꝰ ſed hoc etiāeē n̄ p̄t: qꝛ eiuſdē ē potētia ⁊ actꝰ ẜm ph̓m. vn̄ ſicut actꝰē ꝯiūcti: ita ⁊ potētia. Et ꝓpter hͦ ẜm alios dd̓m ꝙ potetie ſenſitiue in anima ſeꝑata non manēt actu ſed radicaliter: qꝛ ipſa eēntia aīe ē radix oīm potentiaꝝ. ¶ Adpͥmū gͦ dd̓m ꝙ oēs ꝑtes potētiales qͦdāmodo ꝯſiſtut invna pͥncipali q̄ hēt potentialitatē completā: n̄ aūt oēsꝑtes integrales ꝯſiſtūt in vna. ⁊ iō n̄ ē ſil̓e de potentijsaīe que ſūt ꝑtes potētiales ⁊ membris corꝑis q̄ ſūt partes integrales. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ꝟbū illud intelligendū eſt ꝙ aīa trahit ſecū qͣſdā potentiaſ actual̓r: quaſdāradical̓r. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ liber ille n̄ eſt autenticusnec opꝫ auctoritatem eius ſuſciꝑe. tn̄ p̄t dici ꝙ aīa ſeꝑata afficitur ad delectationem vel dolorem recogitādoactꝰ p̄dcāꝝ viriū qͦs geſſit ī corꝑe nō ꝙ eos exerceat.igne corꝑeo Dicit em̄ Dam̄. in li. iiij. TradeturD tertiū ſic ꝓceditur. ⁊ videt̉ ꝙ aīe n̄ patiant̉ ab
diabolus ⁊ demones eiꝰ ⁊ pctōres in ignē eternū: nonmaterialē qͣlis ē qͥ apud nos ē ſed qͣlē vtiqꝫ nouit deus.ignis aūt corꝑeus ē materialis. gͦ ille ignis n̄ ē corꝑeus.Pͣ. Augꝰ ſuꝑ gen̄. xij. ad litterā dicit. Non ſunt corporalia ſed corporalibꝰ ſimilia qͥbꝰ anime corꝑibꝰ exuteafficiūt̉ ſeu bene vel male. gͦ aīa ſeꝑata igne corꝑeo nonpunit̉. ¶ Pͣ. Agēs ⁊ patiēs ꝯueniūt in mat̓ia ẜm boe.ī li. de dua. na. ſꝫ aīa ⁊ ignis corꝑeꝰ nō coīcāt ī mat̓ia. gͦaīa ſeꝑata ab igne corꝑeo n̄ patit̉. ¶ Sed ꝯtra eodemigne dānati puniūtur poſt reſurrectionē ⁊ demones. ſꝫdānati poſt reſurrectionē puniētur igne corꝑeo. gͦ ⁊ demones igne corꝑeo puniētur. ¶ Pͣ. Per q̄ peccat qͥs ꝑhoc dꝫ torq̄ri: vt d̓r Sap̄. xj. ſed pctōres peccauerūt nimis amando corporalia. erga ꝑ corporalia debent puniri ⁊ ita aīe ſeꝑate igne corꝑeo punient̉. ¶ ℟º ꝙ circapunitiones aīe fuit multiplex opīo. Quida em̄ dixerūtvt origen̄. oīa que d̓ penis corꝑalibꝰ dānatoꝝ dicūt̉ ẜmmetaphorā intelligi vt ꝑ eas ſpūalis afflictio deſignet̉.ſed ẜm hoc n̄ eēt ibi niſi pena dāni q̄ rn̄det auerſioni n̄pena ſenſual̓ q̄ rn̄det ꝯuerſiōi. nā ſpūalis dolor erit decarentia btītudinis. ⁊ ideo alij dixerūt ꝙ intelligūturnon ẜm corꝑalē actionē ſed ẜm imaginariaꝫ viſionemſicut accidit in ſomnis. Sed hͦ eē non p̄t cū viſio imaginaria ſit actus potētie ſenſitiue qui in aīa ſeparata n̄erit: qͣꝫuis hoc Augꝰ dicat inqͥrendo magis qͣꝫ ſentiēdo⁊ ideo dd̓m ꝙ igne corꝑeo aīe dānatoꝝ ſeꝑate puniuntur ⁊ ſpūs demonū. pōt aūt ignis aīas affligere nō virtute nature: ſed vt eſt inſtrumentū dīne iuſticie. affligitaūt non alterādo ſicut agit in corꝑa ſed detinēdo. vniri autē p̄t aliqͦ mō ſpūs corꝑi vt motor ſed ꝙ corꝑi cuivnit̉ ſpūs qͦdamodo liget̉ hoc hꝫ ignis dīna ꝟtute vt eſtinſtr̄m eiꝰ iuſticie. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ Dam̄. loquiturqͣꝫtū ad ꝓximū afflictū aīe. ignis em̄ exteriꝰ ligās nō affligeret niſi app̄hēderetur vt nociuꝰ. ignis aūt app̄henſus n̄ ē materialis vl̓ d̓r n̄ eē materialis qͣꝫtū ad moduꝫagēdi. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ Augꝰ loqͥtur inqͥrēdo. ¶ Adtertiū dd̓m ꝙ ob̓o illa ꝓcedit de actiōe naturali que eſtper modum alterationis.O qͣrtū ſic ꝓceditur. ⁊ videtur ꝙ corꝑa dānatoꝝ ab igne n̄ patiant̉. Corꝑa em̄ dānatoruꝫerūt paſſibilia. ſed oē hm̄oī corpꝰ natū eſt abigne hm̄oi ꝯſumi. ſi gͦ corpora dānatoꝝ ignecruciant̉ qn̄qꝫ totaliter ꝯſumentur. ¶ Pͣ. Ignis agit incorꝑa ea ſibi aſſimilādo. hoc aūt nō p̄t fieri niſi ꝑ exceſſuꝫ caloris ⁊ ſiccitatis qui armoniā corꝑis ſoluēs mortem inducit. ergo ſi corꝑa dānatoꝝ igne cruciāt̉ qn̄qꝫ ꝑhoc mortē incurrēt. ¶ Pͣ. Immēſitas doloris animaꝫa corpore ſeꝑat. ſed ignis inferni ē maxime afflictiuꝰ. ſiergo eo dānatoꝝ corpora cruciant̉ ex hoc mortē incurrent ⁊ non etit pena ꝑpetua: qd̓ eſt ꝯtra fidē. ergo corpora dānatoꝝ igne non cruciabūtur. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓Augꝰ dicit in li. de ciui. dei di. xxj. Iehēna illa corꝑeuſignis erit ⁊ cruciabit corpora damnatoꝝ ¶ Pͣ. Maior eſt affinitas corporis ad ignē corporcum qͣꝫ aīe. ſedaīe puniūtur igne corporeo vt dictū eſt. ergo multomagis corpora damnatoꝝ. ¶ ℟. dd̓m ꝙ corpora damnatoꝝ igne corporeo cruciabūtur poſt reſurrectionē: nontn̄ ꝯſument̉ ꝑ ignē. Cuiꝰ ratio ē. qꝛ corpꝰ ſenſibile agere poteſt dupliciter. Uno modo tranſeūdo naturaꝫ ſicut agit ignis in acrē. Alio modo inferendo ſuā ſpecieꝫſine tranſmutatione nature ſicut color agit in aerē ⁊ īpupillam qꝛ ꝟo ceſſante motu pͥmi mobilis nulla pot̓ittranſmutatio eſſe nature: ignis nō aget in corpora dānatoꝝ tranſmutādo natura: ſed ſolū ſpēm ſenſibilē īgerendo. ⁊ ideo affliget quidē ſed non corrūpet Et ꝑ hocpatet ſolutio ad obiecta.
F iij