Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝑduriſſet nullo defectu vel errore exn̄te. Ad pͥmū ergo dd̓m ꝙ quicqͥd defuit ad ꝑfectionē ſtature vel integritate corporis ꝓpter defectu tꝑis vel nature totū aliūde ſupplebit dīna potentia. Ad ſcd̓m dd̓ꝫ ꝙ in pueroē fortior vigor nature qͣꝫtū ad efficaciā ꝯuertēdi. ſꝫ in iunene eſt ꝑfectior quantū ad terminū cōplemēti. Adtertiū dd̓m ꝙ ſexus femineus nō ē ꝯtra naturā ſed ē intētꝰ a natura vl̓i: lꝫ natura ꝑticularis prīcipalit̓ intēdatſexum virilē: vnde vterqꝫ ſexus reſurget.D tertiū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ corꝑa beatoꝝ n̄erūt ſpūalia. Btītudo em̄ ẜm Boe. ē ſtatustio btītudinis colligit ī ſe oēs delectatōes: ⁊oīm bonoꝝ ꝯgregatiōe cōpletus. gͦ ⁊ delectaic in corꝑibꝰ btōꝝ erit actus nutritiue ⁊ gn̄atiue qͥ advitā aīalē ꝑtineret. in his aūt actibꝰ magna delectatioꝯſiſtit. gͦ corꝑa beatoꝝ nō erūt ſpūalia. Pͣ. Magisrepugnat ꝑfectiōi defectus ex paſſiōe relictus qͣꝫ paſſibilitas. ſed in corꝑibꝰ btōꝝ erūt aliqͥ hmōi defectꝰ .ſ. cicatrices in manibus vt in xp̄o fuerūt. gͦ nō erit īpaſſibilitas que ꝑtinet ad corꝑis ſpūalitatē. Pͣ. Id qd̓ ꝯuenit corꝑi rōne eius qd̓ ē ei naturale in reſurrectione nōtollet̉. ſed replere locū ꝯuēit corꝑi rōe corꝑeitatis ſub̓enaturalis. gͦ hͦ etiā in reſurrectōe ſibi ꝯueniet. corꝑa igitur btōꝝ nō erūt ſubtilia vt cū alijs corꝑibꝰ ſil̓ ī eodē loco eē poſſint: qd̓ etiā ad ſpūalitate corꝑis ꝑtiere videt̉.Pͣ. Agilitas ordinē ad motū dicit. ſed corꝑa beatoꝝno mouebunt̉ cū motus ſit actus imꝑfecti. gͦ non erūtagilia: qd̓ etiā ꝑtinet ad corꝑis ſpūalitatē Pͣ. Omneqd̓ ē claꝝ de neceſſitate videt̉ ab hn̄te viſum. ſed corꝑagl̓ioſa nō de neceſſitate vident̉: vt pꝫ de xp̄o qui ſe diſcipuloꝝ aſpectibꝰ ſubtrahebat cū volebat poſt r̄ſurrectionē. gͦ in corꝑibꝰ btōꝝ n̄ erit claritas que ꝑtinet ad ſpūalitatē corꝑis. nō gͦ corꝑa beatoꝝ erūt ſpūalia. Sedꝯtra eſt qd̓ d̓r̄. j. ad Coꝝ. xv. ſeminat̉ corpus aīale reſurget ſpūale. Pͣ. Premiū debet merito rn̄dere. ſed ſancti merendo corpora ſua ſpūi ſubdiderūt. gͦ in reſurrectiōe eoꝝ corꝑa debēt eē ſpūalia. ℟º dd̓m ꝙ btītudohoīs eſt ex ꝯiuctione ad deū cui ẜm ſpm̄ ꝯiūgit̉. vn̄ opꝫꝙ ex btītudine ſpūs gloria redūdet ad corpus vt Augꝰdicit in epl̓a ad Dioſcolū. vn̄ opꝫ corpus glorioſū oīnoſpūi eſſe ſubiectū: q̄ qͥdē ſubiectio attendit̉ dupl̓r. Unomō vt ꝑſcē ſubdat̉ ei tāqͣꝫ motori. ⁊ ex hoc erit agile. q.ꝑatū ⁊ efficax ad oēm motū explēdū quē ſpūs imꝑabitAlio modo ſubdetur ei vt forme. a forma aūt materiatria ſuſcipit pͥmo naturā ſpēi ⁊ quātū ad hoc corpꝰ glorioſū erit ſubtile ſicut dicimꝰ aurū ſubtile inquantummateria ē ꝑfecte terminata ꝑ ſpēm. Scd̓o ſuſcipit eſſe⁊ eius ꝯſeruationē: ⁊ quantū ad hoc erit īpaſſibile id ēnulliꝰ corruptiui paſſiuū. Tertio recipit ꝓprietatem forme ꝓporcionatā: ⁊ quantū ad hoc erit claꝝ. nā claritascorꝑis maxime cōgruit aīe claritati. quidā tn̄ hoc attribuūt nature qͥnte eēntie q̄ tūc in corꝑibꝰ dn̄abit̉ claritari nature: qd̓ nō videt̉ veꝝ cū qͥnta eēntia nō veniat ī cōꝑationē materialē corꝑis mixti. Ad. j. gͦ dd̓ꝫ ꝙ ꝑ actūnutritiue ⁊ gn̄atiue aīa maxime ad corpus inclinat̉ vn̄⁊ ſpūalitati repugnat. nō aūt opꝫ ꝙ oēs delectationesbtītudo ꝯtineat collectiue ſed ꝟtual̓r ſicut imꝑfectū cōtinet̉ a ꝑfecto. Ad ſcd̓m dd̓ꝫ ꝙ īpaſſibilitas corporisgl̓ioſi excludit paſſionē nociuā qd̓ erit ex ꝑfcā ſubiection corꝑis ad aīam inquantū dat ⁊ ꝯſeruat eſſe: nō aūterit ex dn̄io qͥnte eēntie vt qͥdā volūt rōne iā dicta. neqꝫex ſubtractiōe qualitatū actiuaꝝ ⁊ paſſiuaꝝ vt alij dicūt: cū hmōi qͣlitates ſint de rōne corꝑis mixti cicatrices aūt in martyribꝰ nō erūt cū aliqͦ defectu ſed cū core glorie in ſignū p̄cedētis ꝟtutis. Ad tertiū dd̓m ꝙſubtilitas corꝑis gl̓ioſi nō ē intelligēda ad modū ſub̓e

in corꝑee vel aeris vt qͥdā heretici poſuerūt: cum corpꝰxp̄i pꝰ reſurrectionē palpabile fuerit neqꝫ hoc mō vt alud corpꝰ ſe cōpatiat̉ in eodē loco vt ml̓ti dicūt. hoc eneē nō poſſet niſi quātitas corꝑis tolleret̉ rōe cuiꝰ dimēſiōes ſeꝑate locū replēt aliud corpus ſecū nō patientesẜm ph̓m in. iiij. ph̓icoꝝ. ſed d̓r ſubtile inquantuꝫ ꝑfecteſtat nature ſpēi vt dictū ē. pōt tn̄ corpus gl̓ioſū ſil̓ eē cūalio corꝑe in eodē loco miraculoſe dina ꝟtute faciente.Ad qͣrtū dd̓m ꝙ corpꝰ gl̓ioſū nō mouebit̉ ꝓpt̓ aliquāindigentiā ſed ꝓpter ꝟtutis demōſtrationē: vn̄ motꝰ ille nō atteſtat̉ imꝑfectōꝫ niſi ẜm ꝙ corpꝰ in vno loco exſtens ē imꝑfectū inquātū ē potētia in alior non acturītn̄ mouebit̉ corpus gl̓ioſū in inſtāti ſed in tꝑe imꝑceptibili. Ad. v. dd̓ꝫ ꝙ claritas corꝑis gl̓ioſi erit redūdāsex gl̓ia aīe vnde ſuberit arbitrio volūtatis vt ẜm eamcorpus agat in viſū vl̓ nō agat ſicut ⁊ quelibet eiꝰ actio⁊ ꝓpter hoc in poteſtate corꝑis gl̓ioſi erit ꝙ videatur cūclaritate vel abſqꝫ claritate vel nullo modo.D qͣrtū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videtur ꝙ corꝑa dānatorū cū ſuis deformitatibꝰ reſurgēt. Sicut enīdeformitates hr̄e ē quedā pena: ita ⁊ deformitatibꝰ carere ē qd̓dā p̄miū. ſed dānatis nullūpͥmiū debetur. gͦ cū deformitatibꝰ reſurgēt. Pͣ. Effectus nō tollitur manēte cā. ſed cā hoꝝ defectuum fuitpaſſibilitas q̄ ī corꝑibꝰ dānatoꝝ erit. gͦ ⁊ hmōi defectꝰin eis erūt. Pͣ. Deformitates hmōi ꝑtinēt ad ꝓprietatē aīalis vite qͥ remanebit in corꝑibꝰ dānatoꝝ cun̄ ſintfutura ſpūalia. gͦ ⁊ hmōi deformitates in eis erunt. Sed ꝯtra ē qd̓ d̓r. jͣ. ad Coꝝ. xv. Mortui reſurgēt īcorrupti: qd̓ intelligitur de bonis ⁊ malis ẜm glo. gͦ reſurgēt ſine deformitatibꝰ. Pͣ. Qd̓ ē ꝯtra naturā nonpōt eē ꝑpetuū. ſed hmōi deformitates ſūt quedā nature vicia. gͦ imꝑpetuū nō remanebūt. ℟º dd̓m ꝙ duplex ē deformitas. Quedā q̄ ꝓuenit ex defectu membri⁊ hec in corꝑibꝰ dānatoꝝ nō erit vt oēs dicūt. Alia ē q̄ꝓuenit ex indebita ꝓporciōe ꝑtiū: ſicut lepra: cruris cuiuitas ⁊ hmōi: de qͥbꝰ Augꝰ relinqͥt ſub dubio. Un̄ qͥdādicūt ꝙ hmōi deformitates erūt in corꝑibꝰ dānatorū.Alij ꝙ nō erūt: qd̓ videtur ꝓbabilius. qꝛ in reſurrectōeauctor nature in omnibꝰ naturā reꝑabit. vn̄ oīa hmōiq̄ ſunt vicia nature tollētur. Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ reꝑationature in aliqͦ reſurgēte n̄ rn̄det merito eius ſed meritoxp̄i. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ corꝑa dānatoꝝ erūt q̄dā paſſibilia afflictionis ſed n̄ corruptionis qd̓ erit ꝓpter ſtatunature in quo ceſſante motu pͥmi mobilis: oīs alia mūtatio ceſſabit hmōi aūt deformitates ſūt corruptionesq̄dā Ad tertiū dd̓m ꝙ corꝑa dānatoꝝ n̄ erūt ſpūaliaſed aīalia: qꝛ n̄ īmutabūtur: vt pꝫ. j. ad Coꝝ. xv. n̄ tn̄ cibis egebūt aut potibꝰ: quia non erit ſtatus aliquid generandi vel corrūpendi.I vero queritur decorꝑibꝰ ⁊cͣ. Hic queruntur quattuor Primo vtꝝ aīa poſſit remanere a corpore ſeꝑata. Scd̓o vtꝝ oēs potētiasſecū trahat. Tertio vtꝝ poſſit ab ignecorporeo pati. Quarto vtꝝ eodem igne damnatorūcorpora puniantur.O pͥmū ſic ꝓceditur. ⁊ videtur ꝙ aīa n̄ poſſitremanere poſt corpus. Nulla em̄ ſub̓a potertremanere ſine ꝓpria oꝑatione. ſed nulla ꝓpriaoꝑatio aīe p̄t remanere ſine corꝑe. qꝛ etiā intelligere corrūpitur qͦdā interiꝰ corrupto ẜm ph̓m in ſꝫmo de aīa. gͦ aī a n̄ p̄t remanere a corꝑe ſeꝑata. Pͣ. x.quoꝝ ē vnū ēe ſimul incipiūt ⁊ deficiūt ſed aīa ⁊ corpuseynū eē. qꝛ aīa dat eē corꝑi ſicut forma materie. gͦ ſil̓ ci