Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Fx.IIII

Reg. vj. gͦ nō requirit̉ motus li. ar. ad infuſionē ſapīe. gͦnec ad infuſione gr̄e. Pͣ. Uidet̉ ꝙ nec requirat̉ ꝯtritoLu. vij. remittunt̉ ei pctā ⁊cͣ. glo. Ardor charitatis inea rubiginē pctōꝝ ꝯſumpſit ergo ꝑ viam amoris de bono nō doloris de pctō iuſtificata fuit Pͣ. Uidet̉ ꝙ necremiſſio culpe. effectꝰ eī nō cōnūerat̉ ſue cauſe. gͦ nec infuſio cā eſt remiſſionis culpe gͦ ⁊cͣ. Cōtra in illo ver.pſal. ꝯmouiſti terrā. notant̉ hec quatuor. Primo gr̄e infuſio cū dicit̉ cōmouiſti terrā. ſcd̓o ꝯtritō cū ſubiūgit̉ cōturbaſti eam. tertio pctī remiſſio cū addit̉ ſana ꝯtritiones eius. quarto motus li. ar. in deū cum addit̉ qꝛ commota eſt. ℟º. ſicut ī mutatōibꝰ naturalibꝰ actus actiuoꝝ nō ſūt niſi in agēte ⁊ patiēte ſic etiā ī moralibꝰ. Inqualibet quippe mutatōe ex ꝑte agētis fit alicuiꝰ formerepulſio ⁊ altētiꝰ introductio. In patiente ꝟo reqͥrit̉ duplex diſpoſitio. vna ad expulſionē vniꝰ forme Altera adintroductionē alteriꝰ. ẜm hoc in mutatōe inſtificatiōisimpij ꝯcurrūt quattuor. duo ex ꝑte agētis .ſ. gr̄e infuſioet culpe expulſio. alia duo ex ꝑte ſuſcipiētis motꝰ li. ar.in deū ⁊ ꝯtritio de pctō. Ad. j. de gr̄a. dd̓m ꝙ non eſtſil̓e qꝛ creatio nihil ſupponit. iō in eo nō pōt aliqd̓ cadere mediū ſed iuſtificatio aliqͥd p̄ſupponit. vel dd̓m ꝙ ſicut in creatōe eſt forma naturalis qua res creata eſſe formaliter incipit ita ⁊ in recreatōe eſt forma gratuita ſiueſuꝑnaturalis qua res creata incipit. bn̄ eſſe .ſ. ẜm eē gr̄e. Ad. ij. dd̓m ꝙ nō eſt ſil̓e qꝛ ſapīa magis reſpicit intellectū qͣꝫ affectū gr̄a ꝟo ecōuerſo. vn̄ cum intellectꝰ cogipoſſit. affectus ꝟo non iō nō requirifad ſapīam voluntariā diſpoſitio ſicut ad gr̄am. Ad. iij. dd̓m ꝙ illa cōſumptio ītelligit̉ quo ad reliqͥas culpe. nō ad culpā. vr̄dd̓m ꝙ feruor charitatis ſemꝑ habꝫ ſecū odium ꝯtrat Ad. iiij. de cā dd̓m ꝙ hoc veruꝫ eſt in cā et effectu vl̓rſe ꝯſeq̄ntibꝰ ſicut p̄ſentia ſolis ⁊ illūinatio aeris ſꝫ nonſic ſe habꝫ remiſſio culpe ⁊ infuſio gr̄e cum in ſtatu innocētie fuiſſet gl̓ie infuſio ſine remiſſione culpe.O ſcd̓m ſic pcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ remiſſio culpe p̄cedat infuſionē gr̄e. in om̄i em̄ motu receſſusa termino a quo p̄cedit acceſſum ad terminūad quē vel tꝑe vt in motu ſucceſſiuo vel natura vt in mutatōe ſubita. culpe autē remiſſio dicit receſſum atermino a quo gr̄e īfuſio acceſſus ad terminū adquē ergo ⁊cͣ Pͣ. Uidet̉ ꝙ motus li. ar. p̄cedat gr̄e infuſionē qꝛ motus li. ar. eſt diſpoſitio ad gr̄am. diſpoſitioꝟo natural̓r p̄cedit formā. Cō. motꝰ nō eſt meritoriꝰniſi gr̄a informatꝰ gͦ gr̄a p̄cedit. Pͣ. Uidet̉ ꝙ cōtritiop̄cedat motū li. ar. prius em̄ eſt declīare a malo qͣꝫ face̓bonū gͦ ꝯtritio de pctō p̄cedit mottū li. ar. in deū. Cmotus li. ar. eſt motꝰ fidei motꝰ ꝯtritiōis eſt motꝰ pnīefides aūt p̄cedit pnīam gͦ ⁊cͣ. Pͣ. Uidet̉ ꝙ culpe remiſſio p̄cedat ꝯtritionē. ꝯtritio eſt actus ꝟtutis actus ꝟtutis nō egredit̉ niſi a potētia purgata gͦ p̄cedit purgatapotētia ⁊ ſic culpe remiſſio p̄cedit ꝯtritionē. Contraſi ꝯtritio nō p̄cedit gͦ adultus iuſtificat̉ nō ꝑ ꝯtritionē. ℟º. In iuſtificatiōe impij hec quattuor .ſ. motus li.ar. ꝯtritio infuſio gr̄e et remiſſio culpe ſil̓ ſunt tꝑe ſicutin naturalibꝰ diſpoſitio q̄ eſt neceſſitas mat̓ie forme introductio ⁊ alt̓iꝰ repulſio. nō tn̄ ſil̓ nat̉a. nā pͥoritas etpoſterioritas ẜ ordinē nat̉e ad ordinē cāe ⁊ cāti aliqͦ mōreducūt̉ qꝛ principiū ⁊ cauſa idē ẜm ph̓m. vn̄ ẜm diuerſum genꝰ cauſe vnū iſtoꝝ prius eſt alio ⁊ ecōuerſo. ſicut diſpoſitio que eſt neceſſitas materie eſt cauſa materialis forme forma ꝟo cauſa formalis neceſſitatis materie ⁊ hoc mō poteſt dici qd̓ motus li. ar. ⁊ ꝯtritio ſuntpriora alijs duobꝰ in genere cauſe materialis. alia veroduo .ſ. gr̄e infuſio ⁊ culpe expulſio ſunt hijs priora in genere cauſe formalis. ⁊ iterū a ꝑte diſpoſitionū prior eſt

contritio que remouet ꝓhibens in genere cauſe materialis ſed motus li. ar. in genere cauſe formalis. ſimiliter ex ꝑte formarū prior eſt culpe remiſſio in genere cauſe materialis. ſed gr̄e infuſio prior eſt in genere cauſe formalis qꝛ culpe remiſſio eſt diſpoſitio ad gr̄e infuſionē.qꝛ vero agens generat ſibi ſil̓e in forma ⁊ natura principaliter intendit introductōnem forme. ideo ẜm ordinēcauſe formalis eſt ordo ẜm cauſam agentē et finalē. Etper hoc patet ſolutio ad obiecta.Irca ſecundū querūtur duo. Primo vtrū de quolibet peccato debeat homo cōfiteri. Scd̓o dequantitate ꝯtritōis.O primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ nō requirat̉ ꝯtritio ſpecialis de ſingulis pctīs. qꝛ ſimul fit ineodē inſtanti de ſingulis pctīs iuſtificatio. ſil̓em̄ ⁊ in eodē inſtanti nō pōt haberi de om̄ibꝰ(ꝯtritio ſpecialis ergo ad iuſtificatiōꝫ nō requirit̉ ſpecialis ꝯtritio. Pͣ. Si requirit̉ ſpecialis. aut ergo ſufficiens de qͦlibet aūt nō ſi ſufficiēs gͦ ad primā ꝯtritōeꝫ an̄alias fit iuſtificatio. ſi nō ergo ꝑ ꝯtritionē inſufficientēfit iuſtificatio Pͣ. Contritio eſt de pctō inquantū eſtdei offenſa ergo in rōe generali nō in ſpeciali ſinguloꝝ Contra. pſal. Lauabo ꝑ ſingulas noctes glo. ꝑ ſingula pct̄ā ꝯſcientiā. ergo requirit̉ ſpecial̓ ꝯtritio de ſingul̓.G. Reqͥrit̉ ſinguloꝝ ꝯfeſſio ſpecialis ergo ⁊ cōtritio. ℟º. Contraria ꝯtrarijs curant̉ ideo ſicut in quolibꝫpctō mortali eſt actualis auerſio volūtatis a deo ad peccatū ita oꝑtet qd̓ in remiſſione peccati mortalis ſit actualis ꝯuerſio a pctō ad deū hec aūt auerſio appellaret̉ cōtritio Cōtritio em̄ volūtatis manētis in pctō nō tollit̉niſi ꝑ volūtatis fractionē omnimodā que appellareturꝯtritio non tamen oportet qd̓ in ip̄o inſtanti quo quisiuſtificat̉ conteratur de omnibꝰ peccatis in ſpeciali. qꝛhoc eſt impoſſibile ſed ſufficit qd̓ tunc in generali in ſpeciali vero ante vel poſt. Ad primū ſimul fit idem. dicendū ꝙ qͣꝫuis ſimul fiat iuſtificatio tamē ſucceſſiue fitp̄ꝑatio ad iuſtificationē. et ideo ꝯtritio in ſui principiooportet qd̓ ſit ſigillatim de omnibꝰ ſed in ſui fine cumeſt gratia informata eſt ſimul. ⁊ ſic eſt de hijs que requiruntur ad iuſtificationē impij. Ad ſcd̓m an ſit ſufficiens aut non. dicendū ꝙ requirit̉ ſufficiens de omibꝰgeneralibꝰ ad iuſtificatōꝫ ẜm quā r̄mittūt̉ pctā ſꝫ qͣꝫuisad preꝑationē in principio poſſit eſſe ſufficiens non tamen ꝑ eam remittūtur pct̄a. Ad tertiū de offenſa. dicenduꝫ ꝙ qͣꝫuis ratio auerſionis ſit cōmunis tamē mōdus auertendi eſt differens.D ſcd̓m ſic ꝓceditur. ⁊ videtur. ꝙ cum cōtritio ſit maximus dolor qui poſſit eſſe Hiere.vj. Luctū vnigeniti ⁊c. Glo. docet penitentequid debeat facere. nihil em̄ dolentius morte vnigeniti ergo requirit̉ dolor maximus Pͣ. Quantus eſt amor coniunctionis tantus eſt dolor ſeꝑatōisſed anima mugis debet diligere cōiungi deo qͣꝫ ꝓpriocorpori ergo magis debet dolere de eius ſeperatione. Contra minimꝰ dolor cūgr̄a ſufficit ad ſalutē ergnon requirit̉ maximus. Pͣ. Omnis dolor qui eſt ſubiecti corruptiuus eſt immoderatꝰ ſed ſi reqͥreret̉ maiovel equalis dolor mortis eſſet ſubiecti corruptiuus etgo ⁊c̄. Pͣ. Uidetur ꝙ non requiratur maximus ẜmdurationem confeſſionem vel ſatiſfactionē exterioremnon ſemꝑ oportet durare ergo nec ſimile cōtritione ſeudolore interiorē. ℟. in contritione duplex eſt dolorvnus in volūtate qui non eſt aliud qͣꝫ diſplicentia peccati ⁊ in hoc cōſiſtit eēntia ꝯtritionis aliter inſenſuali