Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI.IIII

illius terre aquā appoſuit non tn̄ de ſacr̄i neceſſitate ſedde ꝯgruitate. Ad. iij de materia ꝯſecratōis panis. dicendū ꝙ non eſt ſimile qꝛ farina ſine aqua nō ē panis ſꝫvinū ſine aqua eſt vinū Ad qͣtū dd̓ ꝙ aquadebet apponi vino in cāꝑua quātitate ꝙ neqꝫ vinum ꝯuertat̉ invinū ⁊ vinuꝫ in ſanguinē xp̄i. Quidā tamē dicūt ꝙ acmanet ⁊ nō ꝯuertit̉ in aliud. ſꝫ vinum tm̄ ꝯuertt̉ i ſa ngͣguineꝫ. Sꝫ hec poſitio ⁊ cōtra naturā ē ꝑ quā videmusꝑuā aquā a multo vino aſſumi ⁊ ꝯͣ ritū ſacr̄i qꝛ pꝰ ſūptionē ſāguīs iteꝝ pt̓ hō ꝯmuīcare qd̓ nō eēt ſi aliquis potus corꝑal̓ ibi remaneret.Ad. v. ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ xp̄s ſeip̄m ī ſacramēto ſūpſit. nā ſuꝑ illudl Leu. viij. de ſāguītarietis dic̄ glo. Primo ſacerdos deinde filintingebant̉ qꝛ xp̄s prius in cena ſanguinē ſuum accepit. deīde diſcipulis dedit. bibit em̄ ⁊ alijs bibere dedit. Pͣ. Ut daret exemplū baptiſandi. prior ip̄ebaptiſmū ſuſcepit. gͦ a ſil̓i vt daret exemplū cōicandi qꝛdifficiliꝰ eſt pͥmo cōicauit. Cōtra ſi māducauit autſacr̄aliter aūt ſpūaliter ſi primomō ī digniori qͣꝫ apl̓i. ſiſcd̓o gͦ aliquē effectū maiorꝭ gr̄e qͣꝫ habuerit. ibi ꝑcepit ſꝫvtrūqꝫ eſt falſum gͦ nullo mō ſeip̄m in ſacr̄o ſumpſit.Pͣ. Corpus paſſibile nō p̄t māducari ſine ſui leſioneſed corpus xp̄i tunc erat paſſibile. ſi gͦ ſeip̄m māducauitꝓpriū corpus leſit. Pͣ. Si tūc corpꝰ xp̄i māducari potuit ⁊ ꝯſecrari pari rōe ⁊ qn̄ in ſepulchro iacebat. ſed tūcerat in aīatū. g ⁊ abſqꝫ aīa in ſacro fuiſſet. qd̓ nō videt̉ cūforma ſacr̄i eundē effectū hr̄et tūc ſicut ⁊ mō qn̄ corpusaīatū in ſacr̄o exiſtit. ℟º. dd̓m ꝙ ẜm quoſdā nō ſumpſit ī cena ſacr̄m corꝑis et ſanguīs ſui ſꝫ ſimplicē ſpeciēnon ꝯſecratā panis ⁊ vini. ẜm alios videt̉. ꝓpter glo. inductā qd̓ ſumpſit ſacr̄m corꝑis et ſanguinis ſui nō ꝓpt̓indigentiā. ſed gr̄a exēpli. vn̄ ſumpſit mō ſacr̄ali tm̄ nōſpūali. vn̄ ab antiqͥs verſus ē factꝰ Rex ſedet in cenaturba cinctus duodena. Se tenet in manibꝰ ſe cibat ip̄e cibus. Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ xp̄s comedit ſacr̄aliter corpꝰ. aliter tn̄ qͣꝫ nos na ip̄e in ſacram̄to vidit rem ſacr̄i ſed nonex ſacr̄o in eā ducebat̉ Nos aūt ecōuerſo ſil̓r āt comeditſpūaliter ſed aliter qͣꝫ nos. nam in nobis cauſat̉ ⁊ augelgr̄a quantū ad habitū qd̓ in xp̄o nō fuit ſꝫ in eo erat ſpūalis refectio ẜm actū. ⁊ ꝓpter hāc differentiā. quidā dicunt ꝙ comedit ſacr̄aliter ſed non ſpiritual̓r. quidā qd̓neutro mō. Ad. ij. dd̓m ꝙ corpꝰ xp̄i qͣꝫuis tūc eēt paſſibile non tn̄ ꝑ cōmeſtionē ledebat̉. qꝛ leſio corꝑis eſt ꝑdiuiſionē ꝯtinūitatis ip̄ius. nō aūt eſt ſub ſacr̄o ẜm ſitūꝓpriarū dimenſionū ſed panis vn̄ qͥcquid ei ab extrinſeco p̄t accidere mediante qͣꝫtitate vt tangi pati crucifigi?hmoi nō vere dicit̉ de eo ẜm ꝙ eſt ſub ſacro vn̄ corpꝰ xp̄iin ſacr̄o erat paſſibile non tn̄ ibi patiebat̉. nam paſſibileꝯuenit corꝑi ẜm ſuā ꝓprietatē. ſꝫ pati ꝑ actuꝫ exteriorisagētis. Hu. tn̄ dixit ꝙ xp̄s aſſumpſit tunc dotē impaſſibilitatis qd̓ nō p̄t eſſe. cōſtat em̄ ꝙ in ꝓpria ſpecie paſſbilis erat. idem aūt nō eſt ſiml̓ paſſibile ⁊ impaſſibile. Ad. iij. dd̓m ꝙ quidā dicūt ꝙ in illo triduo nō poterat corpꝰ xp̄i ꝯſecrari ſed forma erat ſuſpēſa. ſed hͦ vanūeſt cū auctoritate nō ꝯfirmet̉. vn̄ dd̓m eſt ꝙ ſi in illo triduo aliqͥs diſcipuloꝝ ꝯſecraſſet fuiſſet ibi corpꝰ ſine aīaquia anima nō eſt ibi ex vi ſacr̄i. ſed ex naturali ꝯcomi.tantia ad corpꝰ q̄ tunc nō erat facta ſeꝑatiōe aīe a corꝑevn nō ſequit̉ ꝙ forma tunc fuerit minus efficax. DI.XIII aūt queritur Hicquerunt̉ quatuor. Primo an accidentia ſint ſine ſb̓o in hoc ſacr̄o ꝟtute diuīa. Scd̓o an poſſit ſpēs frangi. Tertōan poſſit ꝯuerti in alimētū. Quarto an ꝑ hoc ſacr̄m

ꝟtutes augeant̉ ⁊ pctā remittant̉.O primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉. ꝙ accidētia ꝟtutediuina nō ſint ſine ſubiecto in hͦ ſacr̄o. deꝰ em̄non p̄t facere ſil̓ idem ineſſe ⁊ nō ineſſe gͦ cumaccidētis eſſe ſit in eſſe non p̄t facere accidēsſil̓ eſſe ⁊ nō in eſſe Pͣ. Deus non p̄t diffinitōnē a diffinito ſeꝑare ſubiectu ꝟo cadit in diffinitōe accidētis: qꝛaccidens eſt qd̓ adeſt et abeſt p̄ter ſubiecti corruptionegͦ non p̄t accidēs a ſubiecto ſeꝑare. Pͣ. Deus nō p̄t facere vt accidens ſit ſil̓ ſubſtātia ⁊ accidēs gͦ non p̄t facere vt diffinitio ſubſtātie p̄dicet̉ de accidēte ſꝫ d̓ rōe diffiniti vel ſb̓e eſt ꝑ ſe ſubſiſtere gͦ deus nō p̄t facere vt accidens ſubſiſtat ꝑ ſe Contra nō eſt ibi aliqͣ ſb̓a qͣꝫ corpꝰxp̄i ſed accidētia illa nō ſunt in corꝑe xp̄i vt in ſubiectoergo ſunt ibi ſine ſubiecto non niſi ꝟtute diuina gͦ ⁊c.Pͣ. Sicut ꝑ naturā nō p̄t accidēs ſeꝑari a ſubſtātiaſi c̓ nec ſb̓a ab accidēte ſed deus ſeꝑat ſb̓am a ꝓprio accidente vt ſolē ab illuminatōe: vt ptꝫ in morte xp̄i. gͦa ſil̓iin eiꝰ ſacr̄o ſeperat accidēs a ſb̓a. ℟º. Circa hec ſuntplures opiniones quidā dixerūt ꝙ in hͦ ſacr̄o ſunt accidentia in ſubiecto ⁊ hij diuidunt̉. nam aliqͥ dixerunt ꝙſunt in forma ſb̓ali panis q̄ manet. Sed ꝯͣ hoc eſt qꝛnec forma panis manet: nec ſi maneret ſubiectū accidētiū eſſe poſſet qꝛ qͣꝫtitas nō reſpicit formā niſi rōne materie. vn̄ forme īmateriales dimēfiōibꝰ carēt. Alia ꝟo accidentia mediāte qͣꝫtitate referunt̉ ad ſb̓am. Alij ꝟodicūt ꝙ ſunt in aere circūfuſo ſed hͦ falſū eſt cū duricieset calor et hm̄oi nō ſint accidētia apta nata eſſe in aere.Et iō alij dicūt ꝙ ꝟtute diuīa ſunt ibi accidētia fine ſubiecto ⁊ hoc ſic on̄dunt. Oīs em̄ cā pͥmaria vt habet̉ in li.de cauſis. plus eſt influēs in cauſatū cāe ſecūdarie qͣꝫ cāſecūdaria cū gͦ ſb̓a ſit ſecūdaria cā accidētis. et deus cāpͥmaria. eſt em̄ cā ſb̓e ⁊ accidētis plus influit deus in eēaccidētis qͣꝫ ſb̓a vn̄ cū ſubtracta oꝑatōe cāe ſcd̓e maneatoꝑatio cāe pͥme. ſubtracta ſubſtātia nihilominꝰ manetaccidēs ꝑ influentiā cauſe pͥme. vnde ſunt accidētia diuīa ꝟtute ſine ſubiecto Sꝫ duplex ē ſubiectū accidētꝭ qd̓dam primū qd̓ eſt ſub̓a aliud ꝓximū qd̓ eſt accidēs vt ſuꝑficies eſt ſubiectū coloris. in hͦ gͦ ſacr̄o oīa accidētia ſūtſine ſubiecto pͥmo qꝛ ſine ſb̓a. ſꝫ eoꝝ quedā ſunt ſine ſubiecto ꝓximo. vt qͣꝫtitas q̄ īmediate inheret ſb̓e. Quedaꝫꝟo ſine ſb̓a ꝓximo vt qualitas ⁊ cetera accidētia q̄ in ſūtſb̓e mediante qͣꝫtitate. duplex autē rō aſſignat̉ quare deus faciat in hͦ ſacr̄o accidētia eſſe ſine ſubiecto. vna qͦ adſignificationē qꝛ ſpēs ille ſine ſubiecto exn̄tes exp̄ſſiꝰ ducunt intentū fidelis h̓ credētis in corpꝰ xp̄i ꝯtentū ſubſpeciebꝰ. Altera qͦ ad cālitatē qꝛ em̄ hͦ ſacr̄m cibꝰ eſt ſpūalis. vn̄ nō decuit vt cū hͦ ſit ibi aliqͥs cibꝰ corꝑal̓. Adpͥmū gͦ dd̓ꝫ. ꝙ ineē nō dicit eſſe abſolutū accidētis ſꝫ inordine ad cām ꝓximā .ſ. ſb̓am cui nō eſt eſſe nanqꝫ cōe eānalogū ſb̓e ⁊ accedēti ſed nō ineē. ſubtracto ꝟo ordinead cām ꝓximā nihilominꝰ p̄t manere ordo accedētꝭ adcām pͥmā ẜm ꝙ eiꝰ eſſe nō eſt in eē ſꝫ ab alio eē. Ad. ij.de diffinitiōe. dd̓m ꝙ inclinatio accidētis ad ſubiectuduplex eſt ẜm aptitudinē ⁊ ẜm actū. pͥma īclinatō eſt didiffinitōe accidētꝭ .ſ. qd̓ aptū natū ē īeē alt̓i. ſcd̓a ꝟo īclinatio accidētꝭ ad ſb̓am nō eſt de diffinitōe eiꝰ .ſ. ꝙ actuinſit qꝛ diffinitō dicit aptitudinē ⁊ nō actū. ⁊ iō pͥma inclinatio accidētis ad ſb̓am nō p̄t tolli ab eo. ſꝫ ſcd̓a ſic.vn̄ qͣꝫuis actu nō inſit ſꝑ tn̄ aptū natū eſt ineē. ſicut ī accalida qͣꝫuis actu non ſit frigiditas. apta nata eſt tn̄ ineſſe Ad. iij dd̓m ꝙ ꝑ ſe ſubſiſtere p̄t duplicit̓ intelligiaut ẜm aptitudinē ⁊ ſic cadit in diffinitōne ſb̓e. aut ẜmactū ſic nō. qꝛ ꝑtes diffinitōis intelligunt̉ ẜm aptitudinē nō ẜm actū vt rōnale. mortale de hoīe exemplū huiꝰmanet in aīa qꝛ ſb̓a eſt. et tn̄ qͣꝫdiu eſt in corꝑe ꝑ ſe ſubſiſtere ꝯuenit ei aptitudine. ſed non actu.