LI.III

paſſioni obtulit. vt noſtre redemptōnis opus expleret.vel ſicut voluntariū mixtum ſicut qn̄ aliquis ⁊ ſi velletnon pati tamen magis vult ſuſtinere paſſionem qͣꝫ aliquid contra deū faciat ⁊ ſic etiam cōtingit paſſione mereri. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ meritū eſt de indebito ⁊c̄. dd̓mꝙ inſufficiens eſt diuiſio. nam dicit̉ tertio modo quismereri quando facit de debito vno modo vel vna ratōne debitum ſicut puer baptizatus facit ſibi debitum regnum celorum. cum peruenit ad perfectam etatem peactum ꝓpriū qd̓ prius erat ei debitū rōne habitus et ſixp̄s ꝑ paſſione ſibi meruit. ¶ Ꝙ obijcit̉ om̄e meritū eſtin volūtate rōnali. Ad hoc dd̓m eſt quod qͣꝫuis meritūſit in rōne cōpletiue ⁊ cauſaliter tn̄ in alijs viribꝰ poteſteſſe materialiter.T amota ignea rumphea q̄ quidē poſita in ꝑadiſo t̓reſtri ſignificabat impedimentū qd̓ ꝓhibebat ingreſſum paradiſi celeſtis. ſꝫ nec mox. Poſt carnis ꝓbabile hoc eſt qꝛ etiā alie anīe ſctōꝝ que nihil purgabile hn̄t mox poſt ſeꝑationē a corꝑe impaſſibiles fiūtIn qua forma crucifixꝰ eſt in ea exaltatꝰ eſt. ¶ Cōtra exaltatō eſt vſqꝫ ad equalitatē pr̄is qd̓ nō ꝯuenit humanenature in qua crucifixus eſt. ¶ ℟º dd̓m ꝙ qͣꝫuis natureẜm ſe nō cōueniat tn̄ cōuenit ꝑſone in natura ita ꝙ terminus exaltatōis refert̉ ad ꝑſonā motus ꝟo ad naturāQui multo amplius humiliatꝰ eſt. ¶ Sciendum ꝙ exparte termini a quo et ex ꝑte termini ad quē magis fuitxp̄i hūilitas in deſcenſuqͣꝫ primoꝝ parentū in aſcenſu.qꝛ xp̄s ab eſſentiali ⁊ vera diuinitate deſcendit ad ſtatūpenalē nature humane. adam ꝟo a ſtatu innocētie voluit aſcendere ad ſtatuꝫ diuinitatis nō eſſentialiter ſedꝑti cipatiue ꝑ aſſimulatōꝫ. Impleto dei d̓creto. decretūdicit̉ p̄ceptū qd̓ adam tranſgreſſus eſt qd̓ xp̄s obediēdoimpleuit. vl̓ decretū dicit̉ ſnīa mortis quā ī adam tranſtulit ⁊ hoc etiā decretū xp̄s impleuit qn̄ mortē ſuſtīuitCyrographū dicit̉ memoria p̄uaricatōis ade ſiue reatip̄iꝰ qd̓ xp̄s ꝓ nobis ſatiſfaciēdo deleuit. Tm̄ fuit pctm̄ip̄ius ⁊cͣ. Cōtra alius modus liberatiōis fuit poſſibilis¶ ℟º verū eſt ex ꝑte dei ſed nō ex ꝑte nr̄a.¶ DIXIXVnc igit̉ queramus⁊c̄. Hic pͥmo obijcit̉ ꝙ xp̄s n̄ liberauitInos a pctō ꝑ paſſionē ſuā corꝑale em̄ nop̄t agere ī ſpūale paſſio xp̄i corꝑal̓ fuit.non pōt agere in aīas nr̄as ſpūales ⁊ ſic nec eoꝝ pctā delere ¶ Pͣ. Liberatio dicit̉ eſſe a pctō iuſtificatio ſed hocattribuit̉ reſurrectōi Ro. v. reſurrexit ꝓpter iuſtificatōnr̄am. ergo liberatō a pctō nō debet attribui paſſioni ſreſurrectōi ¶ Pͣ. eoꝝ que ſunt equalia. vnū nō deſtruialteꝝ ſed quantū bonū erat paſſio xp̄i ex parte patiētistm̄ malū erat occiſio ex parte occidētis. ergo illud pctrꝑ paſſionē deleri non potuit ⁊ ſic non om̄ia pctā. ¶ Cōtra Apocal̓. v. Lauit nos a pctīs nr̄is in ſanguīe ſuo acColl̓. ij. Cōuiuificauit nos cum illo donās nobis omnia delicta. ergo paſſio xp̄i om̄ia deleuit ¶ Pͣ. Per emedam et ſatiſfactionē condignā fit remiſſio pctī. ſed paſſio xp̄i fuit emenda cōdigna ꝓ pctīs nr̄is ergo ⁊cͣ ¶ Adhoc dd̓m eſt qd̓ aliquid dicit̉ delere pctm̄ dupl̓r. aut pemodū cauſe formalis ⁊ ſic gr̄a delet pctm̄. aut ꝑ moducauſe efficiētis. ⁊ hoc tripl̓r. aut principalis ⁊ ſic ꝯuenittm̄ deo apud quē reſidet auctoritas ⁊ principalitas deletionis culpe. aut inſtrumētalis ⁊ ſic ꝯuenit ſacramentis. aut ꝑ modū merentis. et hoc dupl̓r. vl̓ inſufficiēter

et ſic cōuenit puro homī inquantū vnus alteri pōt mereri primā gratiā merito cōgrui non cōdigni. aut ſufficienter ⁊ ſic cōuenit xp̄o vt agenti delere culpā paſſioniaut eius vt principio per qd̓ agit. qꝛ actio eius cum ſitdei nō tm̄ hoīs pōt in tota naturā ⁊ ideo ip̄e ſufficiēterdiſpoſuit totā naturā ꝑ meritū ⁊ paſſionē ſuam ad deletionē culpe. nō aūt alius purus homo ſed qd̓ aliqͥs deletionē pctōꝝ nō conſequat̉. hoc eſt ex indiſpoſitōe eiꝰ¶ Qd̓ ergo obijcit̉ ꝙ corꝑale nō pōt agere in ſpūale. dd̓ꝫꝙ qͣꝫuis ẜm ſe eſſet corꝑalis paſſio xp̄i tn̄ inquantū diuina et accepta a volūtate eius habuit virtute ſpiritualē.¶ Ad ſcd̓m qd̓ obijcit̉ de reſurrectōe. dd̓m ꝙ iuſtificatōnotat remiſſionē pctī ẜm terminū ad quē. peccati autēdeletio ẜm terminū a quo. ⁊ ideo attribuit̉ pctī liberatio morti que vitam paſſibilē vite peccatrici ſil̓em in pena a xp̄o ademit iuſtificatio aūt reſurrectōeꝫ ꝑ quā noua vita in chriſto inchoata eſt. vn̄ apoſ. ad Ro. iiij. Reſurrexit ꝓpter iuſtificationē ⁊ traditꝰ eſt ꝓpter delicta nōſtra. ¶ Ad tertiū qd̓ obijcit̉ dd̓m de pctō crucifigentiūẜm Anẜ. qꝛ neſciebāt chriſtū eſſe dei filiū ignorantia excuſauit in parte pctm̄ eorū. vn̄ malū eoꝝ nō fuit equalebono vite chriſti. dato etiam qd̓ ſciuiſſent qͣꝫuis equalefuiſſet materialiter .i. quo ad factū ſeu opus oꝑatū nontamen formaliter quo ad radicē faciendi vl̓ opus operans qꝛ chriſtꝰ mortē ſuſtinuit ex maiori bonitate qͣꝫ illi intulerūt ex malignitate et p̄terea bonū eſt efficatiꝰ qͣꝫmalū qd̓ nō niſi virtute boni agit. vt dicit Dyo.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ per paſſionē chriſti non ſumus liberatia diabolo. libertas em̄hoīs in hoc cōſiſtit qd̓ li. ar. eius cogi non poteſt ſed ſicut nunc li. ar. cogi nō pōt a diaboloita nec etiā ante chriſti paſſionē. ergo paſſio chriſti nonliberauit nos a ptāte diaboli. ¶ Pͣ. Demon ante paſſionem nō habebat ptātē niſi vel aīam temptandi vel corpus verādi ſed hanc eandē adhuc habet ⁊ exercet. ergoab eius ptāte liberati nō ſumꝰ ¶ Pͣ. Sicut diabolꝰ nōpōt modo affligere hoīes niſi ꝑmiſſus ita ante paſſionenō poterat. vt patet Iob. jͣ. ⁊ ſicut ante poterat ꝑmiſſusita poſtea potuit. vt patꝫ in anthonio qui ꝑmiſſione diuina a demonio fuit flagellatꝰ ergo ita potens eſt in nobis ſicut ante fuit. ¶ Contra victoris eſt aduerſariuꝫ apoteſtate dominij abijcere. ſed chriſtus per paſſionē victor fuit. Apoca. v. Uicit leo de tribu iuda. ergo a poteſtate dominij diabolū eiecit ¶ Pͣ. Ioh̓. xij. inſtante paſſione dixit dn̄s. nunc princeps huius mundi eijciet̉ foras. ergo per paſſionem chriſti dominium ſui principatus amiſit. ¶ Ad hoc dicendū eſt quod ptās diaboli induobꝰ conſtituit̉ ẜm duas manus eius. vnam qua impellit ad peccatū. alterā qua trahit ad ſuppliciū vtranqꝫexercet vniuerſaliter cōtra totū genus humanū ⁊ particulariter contra ꝑſonas. ẜm primā primos ꝑentes et ineis totū genꝰ humanū vicerat quo ad peccatū originale et quo ad actualia quantum ad multos. ẜm alteramom̄es ad infernū trahebat ⁊ detinebat. ſecūdā deſtituitin omnibꝰ quo ad ſufficientiaꝫ in membris autem ſulsquo ad efficatiā ſed primam debilitauit cum hoſtem vicit ⁊ hominibꝰ multa auxilia p̄parauit ꝓ peccato originali ſatiſfaciendo. ¶ Ad primū ergo quod obijcit̉ de cōactiōe dd̓m ꝙ licet ante paſſionē nō poſſet cogere li. ar.ſicut nec modo tn̄ poterat magis inclinare inquātū homo erat debilior ad reſiſtendū vnde hec libertas qua ꝑchriſtū ꝯſecuti ſumꝰ dicitur libertas a peccato libertasenim a coactione ineſt nobis a natura. ¶ Ad ſecunduꝫqd̓ obijcit̉ ſicut habebat ptātem in corꝑe ⁊ anima ita etmodo. dd̓m ꝙ nō habebat tantā qꝛ qͣꝫuis temptet nonita facile ſuꝑat ꝓpter auxiliū gr̄e. ¶ Ad tertiū qd̓ obijcit̉