Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI.II

O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ non om̄is p̄latioſit a deo. nihil enī qd̓ a deo fit ꝑuerſe fit ſꝫ quidam ad p̄lationē ꝑuerſe ꝑueniūt vt ſymoniaci ⁊ violēti. gͦ nō om̄is p̄latio eſt a deo. PͣQue a d̓o ſūt ordīat aſt vt dr̄ ro. vj. xiij. ſꝫ ī aliqͥbꝰ p̄latōbꝰ ē inordinatio. qꝛ ordinē iuſticie nō ſequūt̉. gͦ nō oīsp̄latio eſt a deo. Pͣ. Ro. xiij. ꝓbat apl̓us. ꝙ ptāti noneſt reſiſtendū. qꝛ ptās eſt a deo. ſed ptāti alicuiꝰ p̄latōiseſt reſiſtendū .ſ. demonis. gͦ om̄is p̄latio eſt a deo Sꝫcōtra eſt qd̓ d̓r Prouer. .viij. ꝑ me reges regnāt ⁊ legū cōditores iuſta decernūt. P Ro. xiij. dr̄ nō eſt ptās niſia deo. ſed om̄is p̄latio in aliqua ptāte fundat̉. gͦ om̄is p̄latio eſt a deo. ℟º. dd̓m ꝙ in platōe tria poſſunt cōſiderari. primū eſt ip̄e p̄latōis ordo. quo quidā alijs p̄ferunt̉ qd̓ ad pulchritudinē vniuerſi ꝑtinet ⁊ qd̓dā bonūeſt. vn̄ eſt diuīe ſapiētie effectꝰ. ſcd̓m eſt modus quo adprelationē ꝑuenit̉ qui qn̄qꝫ malus eſt. ⁊ nō eſt a deo. qn̄qꝫ vero bonus ⁊ a deo. tertiū eſt p̄latōis vſus qui qn̄ bonus eſt a deo eſt. nō aūt qn̄ eſt malus Ad primū ergodd̓m ꝙ rō illa ꝓcedit de modo adipiſcēdi p̄latōꝫ Acſcd̓m dd̓m ꝙ rō illa ꝓcedit de vſu platōis. Ad tertiūdd̓m ꝙ diabolo ꝯcedit̉ a deo ptās tanqͣꝫ hoſti ad impugnandū. ad exercitandū nō tanqͣꝫ regi ad gubernanduꝫet ideo eſt ei reſiſtendū.Einde querit̉ de obediētia. Et circa hec q̄runt̉ duo. Primo vtrū p̄latis hō obedire teneat̉. Secundo vtrū ſuperioribꝰ p̄latis ſemꝑ homo magis teneat̉ obedire.O primū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ſubditꝰ p̄latisnō ſemꝑ teneat̉ obedire. grauior enī eſt ſeruitus pcti qͣꝫ ſeruitꝰ homīs. ſed ꝑ gr̄am xp̄i hō liberat̉ a ẜuitute pctī Ro. vj. liberati a pctō ſer(ui facti deo. gͦ multomagis liberat̉ a ſeruitute hoīs nōergo ſemꝑ xp̄ani tenent̉ ſuis dn̄is obedire. Pͣ Filij regum nō tenent̉ hoſtibꝰ regū obedire. ſed hoīes iuſti ſūtfilij eterni regꝭ .ſ. dei Ro. viij. Ip̄e ſpūs teſtimoniū reddit ſpūi nr̄o qd̓ ſumꝰ filij dei. gͦ cū īfideles ⁊ pctōres ſinihoſtes dei. videt̉ ꝙ iuſti hoīes infidelibꝰ ⁊ pctōribꝰ obdire nō teneant̉. Pͣ. Maxime vident̉ ad obedientiāp̄latoꝝ religioſi teneri qͥ obedientiā ꝓfitent̉ ſꝫ ip̄i nō tenent̉ obedire ī oībꝰ ſuis p̄latꝭ. vn̄ dicit Bern̄. in li. de diſpenſatiōe ⁊ p̄ceptonihil p̄latꝰ ꝓhibeat hoꝝ que ꝓmiſinihil plꝰ exigat qͣꝫ ꝓmiſi. gͦ nec alij ſubditi ſuis dn̄is obedire tenent̉ Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ dicit̉ .i. pe. ij. ſerui ſubditi eſtote dn̄is vr̄is nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis ſed etiā diſcolis ſin ſubiectōe obediētia includit̉. gͦ ſubditi ſuis p̄latꝭ obdire tenent̉. Pͣ. Math. xij. Reddite q̄ ſunt ceſarꝭ ceſari ⁊ q̄ ſunt dei deo. ſꝫ inter alia q̄ ceſari debebant̉ eratvt eius p̄ceptis ⁊ legibꝰ obediret̉. gͦ ſubditi tenent̉ obedire dn̄is tꝑalibꝰ p̄ter obedientiā quā debēt deo ℟º dꝫꝙ ſicut diuina ꝓuidentia regunt̉ res naturales quodāordine ita ⁊ res hūane. in gubernatōe aūt rerū naturaliū talis ordo attēdit̉ qd̓ deus infima ꝑ ſuꝑiora mouetſicut habet̉ ab Aug. in. iij. de trini. ⁊ ſil̓r ī rebꝰ humanisoportet qd̓ inferiores a deo mouentibꝰ ſuꝑioribꝰ gubernent̉. mouent aūt p̄lati ſuos ſubditos ꝑ imꝑiū vn̄ ſicutquilibet tenet̉ ſubeſſe diuīe ꝓuidētie. ita ⁊ obedire ſuisp̄latis. ſed in hac obligatiōe ſunt tria attendēda quorūprimū eſt vt p̄latꝰ iuſte p̄latōis locū obtineat. alias ſi ꝑpotentiā occupauerit nō tenent̉ ſubditi ei obedire niſieius p̄latio ſit ratificata ꝑ ꝯſenſum ſubditoꝝ vel auctoritatem alicuiꝰ ſuꝑioris. ſcd̓ꝫ eſt vt p̄cepta nō ꝓponat cōtraria diuinis p̄ceptis. ſic enī p̄ciꝑet cōtra ordinē diuine ꝓuidētie. vn̄ ſubditi ei obedire nō deberēt. ſicut nec

diuine ꝓuidētie repugnare. tertiū eſt vt p̄cepta ꝓponathijs ad q̄ ſe extēdit ſua p̄latō aliaſ ſb̓diti ei n̄ tenerēt̉ obedire ſicut ſi princeps ſecularis vellet diſpōere de ſpūalibus ſuo p̄cepto Ad primū gͦ dd̓m ꝙ ſubiectio qua bonū ſubdit̉ hoī eſt ex ordine diuine ꝓuidētie ꝯͣ quē ē ſubiectio qua hō ſubdit̉ pctō. ⁊ iō nō eſt ſil̓e. Ad. ij. dd̓mꝙ lꝫ p̄latꝰ inquantū eſt pctōr ſit hoſtis dei. tn̄ inquātuꝫeſt p̄latꝰ eſt dei miniſter. vt pꝫ Ro. xiij. ⁊ ſcd̓m hoc debet̉ei obediētia ⁊ reuerētia. Ad tertiū dd̓m ꝙ p̄latio p̄lati in aliqua religiōe ſe extedit ad ea q̄ ſunt illius religionis ẜm regulā ordinata vel explicite ſicut p̄cepta regule vel implicite ſicut pene ꝓ culpis ⁊ mutua obſeqͥa ⁊ inhijs non eſt dubiū qd̓ ſubditꝰ tenet̉ p̄lato obedire. ī hijſvero que ſunt regula grauiora cōiter dicit̉ qd̓ obedire n̄tenet̉. qꝛ hmōi ius p̄latōis excedūt. ſil̓r etiā de hijs queſunt cōtra deū vel cōtra regulaꝫ malū eſt qd̓ obedire nōtenet̉ de indifferentibꝰ vero eſt diuerſa opinio qͥbuſdaꝫdicētibꝰ. qd̓ religioſus in hijs tenet̉ obedire p̄lato qͥbuſdam qd̓ nō. tn̄ ꝑfecte obediētie eſt obedire in omnibꝰ q̄non ſunt cōtra deum.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ nō ſit magis obediendū ſuꝑiori p̄lato qͣꝫ inferiori. ſuꝑior enī ēſpūalis p̄latio qͣꝫ tꝑalis. ſi gͦ ſuꝑiori plato ſemper eſſet magis obediēdū videtur ꝙ quantuꝫad omnia eſſet magis obediendū ſpūali prelato qͣꝫ tꝑali. Pͣ. Archiep̄s ep̄o ſuꝑior eſt ſed in qͥbuſdā ſubdit̉ep̄i magis ei obedire tenet̉ qͣꝫ archiep̄o. gͦ nō ſꝑ ſuꝑiori p̄lato eſt magis obediendū Pͣ. Ep̄s eſt ſupra abbatē ſꝫmonachꝰ plus tenet̉ obedire abbati qͣꝫ ep̄o vel pape qꝛabbati obiam vouit nō ep̄o vl̓ pape. gͦ īferiori p̄lato aliꝰqn̄ eſt magis obediēdū Sed ꝯͣ p̄latio cauſat obediētiedebitū. gͦ ei qͥ eſt in ſuꝑiori p̄latōe ꝯſtitutꝰ maior obedietia debet̉. Pͣ. Ordo p̄latōis in hūanis eſt ſicut ordomotiōis in rebꝰ nat̉alibꝰ. ſꝫ ī naturalibꝰ qͣnto cā mouēseſt ſuꝑior tanto vehemētiꝰ mouet vt ptꝫ in li. de cauſisergo ⁊ in rebꝰ hūanis quāto p̄latus eſt ſuꝑior tanto eiꝰp̄ceptū magis aſtringit. ℟º dd̓m ꝙ p̄latio ſuꝑior ⁊ inferior dupl̓r ſe poſſūt hr̄e. vno mō ſic. qd̓ tota p̄latio inferior a ſuꝑiori cauſet̉ ⁊ diſponat̉. ſicut p̄latio ꝓcōſulisſe habet ad ptātē imꝑatoris vel ptās balliui ad ptātemregis aūt ep̄i ad ptātē pape. ⁊ in talibꝰ quantū ad omīaeſt magis obediēdū ſuꝑiori p̄lato qꝛ qd̓ obediat̉ inferiori hoc nō ē niſi ex autoritate ſuꝑioris. alio mō ſe poſſūthre hoc mō qd̓ inferior nō total̓r depēdeat a ſuꝑiori. ſꝫambe ꝓcedant ab vna ſuprema que inferiorem in quibuſdā ſupponit ſuꝑiori non aūt in oībꝰ ſicut ſe hēt ptāsarchiep̄i ⁊ ep̄i. qͦꝝ ordinatō dependet ex auctoritate pape qui immediate habet auctoritatē a dn̄o ieſu xp̄o. vlvt talibꝰ obediendū eſt magis ſuꝑiori qͣꝫ ad ea in qͥbuseſt ſuꝑior nō aūt quātū ad om̄ia ⁊ ꝑ hoc ptꝫ ſolutio adpͥmū ꝙ obijciebat̉ de p̄latiōe ſpūali ⁊ tꝑali. qꝛ vna nō totaliter depedet ex altera. ſed vtraqꝫ a deo et iō vtriqꝫ eimagis obedienduꝫ in hijs in quibꝰ accepit prelatione adeo ⁊ ſiml̓r patet ſolutio ad ſcd̓m de p̄latiōe archiepi etep̄i. Ad tertiū dd̓m ꝙ monachꝰ in hijs que ad diſciplina regularē ꝑtinent plus tenet̉ obedire abbatiqꝫ ep̄oIn hijs enī ſe voto aſtrinxit abbati. ſed in hijs que ꝑtinent ad eccleſiaſticā ordīationē plus tenet̉ obedire epoſed ī vtriſqꝫ plus tenet̉ obedire pape. a quo ⁊ abbas plationē habet ⁊ regula quā monachꝰ vouet firmitatē ſuꝑom̄es aūt obedire tenenmur deo et pr̄i dn̄i nr̄i ieſu xp̄icuiꝰ honor ⁊ imꝑiū in ſecula ſeculoꝝ Amen.