Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI.I

tiones ve. te. factas eē ꝑ angelos de viſibilibꝰ aūt miſſionibus no. te. duplex ē opinio. Quidā enī dicūt eas eſſefactas ꝑ angelos. alij aūt dicūt ꝙ nō. ꝯcordādo autemvtroſqꝫ p̄t dici ꝙ in viſibili miſſione eſt ſpēs rep̄ſentāsexteriꝰ ⁊ gr̄a rep̄ſentata īteriꝰ pͥmū fuit miniſterio angloꝝ. ẜm ꝟtute diuina tm̄. ⁊ ideo vtraqꝫ opinio hꝫ aliqͥdveritatis Ad pͥmū ẜmones dei ⁊cͣ. dd̓m ꝙ loqͥt̉ Aude ẜmone quē filiꝰ in corꝑe aſſūpto ꝓtulit quē ꝯſtat immediate a deo eē ꝓlatū nō de illis ẜmonibus in qͥbꝰ fiebant ſenſibiles apparitōes. Ad ſcd̓m ſi angelꝰ formabat ſpēs. dd̓m ꝙ nō eſt incōueniēs ſimul angelū mittiī ſpē exteriori. ⁊ ꝑſonas diuinas in gr̄a īteriori vel dd̓m⁊ meliꝰ ꝙ angelꝰ ī ꝑſona diuina in hmōi ſpeciebꝰ apparebat nō vite ꝓprie ꝑſone. ⁊ ideo nō angelꝰ ſed ꝑſona diuina in his creaturis d̓r mitti etiā rōne exterioris apparitionis. Ad tertiū ſicut corpꝰ aſſumptū dd̓m ꝙ nonē ſil̓e. qꝛ corpꝰ aſſumptuꝫ eſt vnitum filio ī ꝑſona. vndepropter ſuam dignitatem nō decuit vt ab angelo ſed adeo formaret̉ ſed ſpēs viſibiles nō vniūt̉ .ſſ. in ꝑſona. etideo nō oꝑtuit vt īmediate formarēt̉ a deo. Ad dictūAugꝭ. reſpōdēdū eſt ꝙ dictū eiꝰ eſt referēdum ad illudqd̓ eſt exterius nō ad interiꝰ ſignificatū. Ad qͥntumde Dyo. dd̓m ꝙ dictū eius hꝫ veritatē in effectibꝰ qui acreatura fieri poſſūt non autē talis effectꝰ eſt gr̄a. ⁊ ideoqͣꝫtum ad interius qd̓ eſt ī miſſiōe viſibili angeli nō habent oꝑationē ſꝫ qͣꝫtū ad id qd̓ exterius eſt. OIXVIIAm nunc accedamus⁊cͣ. Hic q̄runtur qͣttuor. Primo vtrūIIIcharitas ſit aliqͥd creatuꝫ in aīa. Scd̓ovtrū charitas ſit ex charitate diligenda. Tertio vtꝝcharitas poſſit cognoſci haberi ab habēte ip̄m Quato vtrū charitas det̉ ẜm capacitateꝫ naturaliū.O primū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ charitas nō ſitaliqͥd creatum ī aīa. ꝑfectius enī eſt agēs ſinemedio qͣꝫ ꝑ mediū. deus aūt agit ī nob̓ actusmeritorios qͥ ſunt actus charitatis. gͦ cum ſiagēs ꝑfectiſſimū agit eos nō ꝑ aliqͥd creatū medium.charitas ē ip̄e deus. Pͣ Sicut aīa ſe habet ad corpꝰvt vita ip̄ius ita deus ad aīam vt dicit Augꝰ. ſꝫ aīa nōviuificat corpus ꝑ aliquā formā mediaꝫ. gͦ nec .ſſ. aīamꝑ habitū mediū Pͣ Propinquiora ⁊ ſil̓iora ſunt deooꝑa gr̄e qͣꝫ oꝑa nature. ſed oꝑationē nature oꝑatur ſinemedio ſcꝫ creando. gͦ ⁊ oꝑa gr̄e ſcꝫ recreando Pͣ Om̄eqd̓ nō eſt bonū per eſſentiā p̄t actu vel intellectu carerbonitate. ſꝫ charitas nō p̄t carere bonitateⁱ actu vel ītelectu. ergo eſt bona ꝑ eſſentiā. ⁊ ſic ē deꝰ. Cōtra nō fitaliqͥd ſil̓e niſi forma aliqͣ inherēte ꝑ charitatē qd̓ fit nr̄ad deū aſſimilatio. gͦ ip̄a eſt forma inherēs nō gͦ increta. Pͣ Ex ꝯiūctiōe charitatis viuit aīa ſꝫ nō viuit niſi ex eo ꝙ ꝯiungit̉ ei vt forma. nō enī corpꝰ motū ab angelo viuit. gͦ ꝯiungitur aīe vt forma gͦ eſt forma creata℟º dd̓m ꝙ opinio magiſtri fuit ꝙ ī nobis nō ē aliqͥshabitꝰ charitatis creatus eliciēs actū dilectōis graturte. attēdit enī ip̄ius actꝰ dignitatē rōne cuius ponit.nulla pura creatura ī iſtū actū ſufficeret. ſꝫ ip̄e .ſſ. hunactū in cordibꝰ hoīm oꝑatur. Sꝫ hͦ nō videt̉ ꝯueniēterdictum. qꝛ om̄is oꝑatio debet eē ꝓportionata ſuo pͥncipio. qꝛ cuꝫ res q̄libet ſit ꝓpter ſuā oꝑationē oꝑtet ꝙ ẜmꝯuenientiā ſue oꝑatiōis res oꝑans diſponat̉. ſicut ẜmꝯuenientiā finis ea que ſūt ad finē. actus autē gratuitedilectōis ē actus li. ar. vt exequētis. qͣꝫuis ſit ſpūſſanctꝰvt mouentis. ⁊ ideo oꝑtet ꝙ ſicut ī actu dilectōis gͣtuite ē aliqͥd ſupra actū dilectiōis naturalis. ita ī volūtatehūana ſit aliqͥd ſuꝑnaturale qd̓ ē pͥncipium actus talis

⁊ hoc dicimꝰ habitū charitatis. Sic ergo in hoīe ē duplex charitas. ſcꝫ charitas creata informās volūtatem⁊ .ſſ. qui eſt charitas increata mētē inhabitās Ad primū gͦ dd̓m ꝙ mediū eſt duplex. vnū qͣſi media cā agēs⁊ id mediū qn̄qꝫ atteſtat̉ impotētiā agētis. ſed nō ſemꝑqꝛ qn̄qꝫ exigit̉ ꝓpter ꝯgruētiā effectus ⁊ non ꝓpter impotentiā agētis. aliud mediū ē cauſa formalis q̄ eſt princpiū alicuius eē ⁊ oꝑationis ⁊ tale mediuꝫ nūqͣꝫ atteſtat̉impotētia agētis ſed magis virtuti cuꝫ ꝑtineat ad ꝑfectionē effectus q̄ demōſtrat ꝑfectionē agētis Ad ſcd̓ꝫde vita corporis ⁊ aīe. dd̓m ꝙ ſil̓itudo eſt ī genere cauſeſed nō ī ſpe. qꝛ aīa eſt vita corꝑis formaliter. ⁊ id̓o nonviuificat ꝑ formā aīaꝫ ſꝫ deus eſt vita aīe effectiue ſolū. Ad tertiū de oꝑibus nature dd̓m ꝙ deꝰ ſine om̄i medio efficiēte dat eē nature nō tn̄ ſine medio informāte⁊ tale mediū ē charitas. Ad qͣrtum dd̓m ꝙ charitasnō d̓r bona ſicut ſubſiſtēs ī bonitate. ſꝫ ſicut quo aliqͥdformaliter ē bonū. ⁊ hoc mō nihil ꝓhibet aliqͥd creatuꝫdici bonū ꝑ eſſentiā ſicut q̄libet bonitas creata vel pōtdici ꝙ etiā ſi charitas nullo mō eſſet bona ꝑ eſſentiā tn̄nō pōt nō eſſe bona ex hocip̄o ꝙ in ſui rōne īcludit ꝯiūctionē ad deū qͥ eſt bonus ꝑ eſſentiā.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ charitas nō ſit excharitate diligēda. qͣttuor enī ſunt diligēdatm̄ ex charitate vt in tertio li. d̓r. ſcꝫ deus aīaꝓximꝰ ⁊ corpꝰ. ſꝫ charitas nulluꝫ hoꝝ ē. gͦ ⁊cͣ.Pͣ Sicut ſe hꝫ ſenſus ad ſentire ita affectꝰ ad dilige̓ſed fenſus proprius nō ſentit ſe ſentire. gͦ nec effectusdiligit ſe diligere. charitas aūt eſt in affectu. gͦ charitasſiue charitatis actꝰ ex charitate nō diligit̉. PͣOē qd̓diligit̉ aliqͣ dilectiōe actuali diligit̉. ſi gͦ actꝰ charitatisamat̉ oꝑtet ꝙ aliqͦ alio actu amet̉. ⁊ iſte actꝰ qͦ diligitureadē rōne erit alio diligēdus. gͦ erit abire in infinitumqd̓ nec nat̉a patit̉ nec ītellectꝰ capit. Pͣ Fides n̄ ē denumero credēdoꝝ nec ſpes de numero ſperādoꝝ. gͦ neccharitas de numero diligēdoꝝ. Cōtra Augꝰ dic̄ ī lr̄aqͥ ꝓximū diligit ꝯſequēs ē vt ip̄am dilectiōeꝫ diligat. ſꝫꝓximꝰ diligendus ē ex charitate. gͦ ⁊ ip̄a charitas. ⁊ꝓpter ꝙ vnūqd̓qꝫ tale ⁊ illd̓ magis. ſi gͦ ꝓximꝰ diligēdꝰē ꝓpt̓ charitatē. qꝛ ſcꝫ amicꝰ deiē vel eē p̄t multomagisip̄a charitas diligēda ē ex charitate ℟. dd̓m ꝙ duplexē amor Unꝰ beniuolētie qͦ qͥs vult bonū amato. Aliusꝯcupīe qͦ qͥs vult amatū alicui. res āt n̄ ſubſiſtēs n̄ hꝫ aliqd̓ bonū. ſꝫ ip̄a p̄t eē bonū alteriꝰ. vn̄ nō p̄t beniuolētieamore diligi. ſꝫ ꝯcupīe tm̄. res vero ſubſiſtēs ⁊ precipuerōnalis p̄t hr̄e aliqd̓ bonū qd̓ oꝑat̉ ꝓpter beniuolētiā etvalitudinē vel hmōi. ⁊ iteꝝ ex tali re p̄t aliqd̓ alicui bonū ꝓuenire. vn̄ hmōi res pōt amore ꝯcupīe diligi. Inamore aūt beniuolētie ſꝑ includit̉ amor ꝯcupīe. qꝛ beniuolentia ē reſpectu eiꝰ cui bonū optat̉. ꝯcupīa aūt reſpectu eiꝰ qd̓ ei optat̉. Ex hͦ ptꝫ ꝙ charitas cū nō ſit res ꝑ ſiſubſiſtēs nō p̄t diligi amore beniuolētie ſꝫ ꝯcupīe tm̄. qͥtn̄ amor īcludit̉ ī amore beniuolētie qͦ ex charitate aliqͦs diligimꝰ. qꝛ hͦ nob̓ ⁊ eis optamꝰ ꝙ charitatē habeamus Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ ī dilectōe illoꝝ qͣttuor īcluditur dilectio charitatꝭ vt dictū ē. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ſenſus ꝓpriꝰ ē potētia alligata organo corꝑali. nulla aūt talis potētia p̄t cognoſcere ſuū actum vt Auic̄. ꝓbat. hocenī ē ſolūmō potētiaꝝ īmaterialiū cuiuſmodi ē voluntas. ⁊ ideo nō ē ſil̓e. Ad tertiū dd̓m ꝙ cū in amore beniuolētie qͦ qͥs ſe amat īcludat̉ amor ꝯcupīe qͦ charitatēamat ptꝫ ꝙ eodē modo qͦ ſe amat ⁊ ſuū actū amat. ⁊ ſicnō ē abire ī infinitū. Ad qͣrtū dd̓m ꝙ fides ⁊ ſpes nōpn̄t ſuꝑ ſe reflecti. qꝛ ſūt abſentiū. nihil aūt ē ſibijp̄i abſens. amor aūt p̄t eſſe p̄ſentis. ⁊ ideo nō eſt ſil̓e.