DI.VII

vtrūqꝫ enī veriſſime ī deo ē ⁊ actꝰ vtriuſqꝫ. ¶ Ad tertiūde ph̓is dd̓m ꝙ deuenerunt ī cognitōem nat̉e diuine ꝑcreaturas. ī creaturis autē imꝑfecte relucet nat̉a diuīa⁊ oꝑatio eiꝰ q̄ eſt generatio. ⁊ ido ī cognitōem nat̉e qͣꝫtūad oꝑatōeꝫ generatōis nō clare deuenire potuerūt.¶DI.VIIIIc ſolet q̄ri ⁊cͣ. Hicjrūtur duo. ¶ Primo de potētia: generādi in deo. ¶ Scd̓o de cōmunitate ip̄ius.¶ Circa primū q̄rūtur duo ¶ Primo vtrū ī deo ſit potentia ad generādū. ¶ Scd̓o an illa potentia ſit aliqͥdabſolutū vel aliquid aliud.D primū ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ ī deo nō ſit potētia ad generādū. qͥcqͥd enī exit ab aliqͣ potētianaturaliter pͥus ē ī potētia qͣꝫ in actu. ſi gͦ filiꝰexit a potētia generādi q̄ ſit ī pr̄e naturaliterfuit pͥus in potētia qͣꝫ ī actu. ſꝫ hoc de deo ē falſū qꝛ eternū nō eſt pͥus ī potētia qͣꝫ in actu gͦ primū. ¶ PͣOmnispotētia aut eſt actiua aut paſſiua. potētia actiua eſt ẜmph̓m pͥncipiū trāſmutatōis ī aliud ẜm ꝙ aliud ⁊ potentia paſſiua ē pͥncipiū trāſmutatōis ab alio ſꝫ tale pͥncipiū ad generādū nullū ē ī pr̄e. gͦ nll̓a potētia ¶ Itē illd̓qd̓ eſt ꝑ opus nature nō exit ab ea mediāte aliqͣ potētiaſicut eſſe īmediate dat aīa corpori. ſꝫ generatio eſt per ſeopus nature vt dicit Dam̄. gͦ nō ē opus potētie. ¶ Cōtra Augꝰ arguit ſi pater nō p̄t generare equalem filiuꝫſibi impotēs fuit. gͦ potētia generādi filium eſt in patre¶ PͣCuiꝰ ē actus eiꝰ ē potentia. ſꝫ pater filiū genuit. gͦpotētia generādi ī eo fuit. ¶ ℟º dd̓m ꝙ duplex ē potertia ſcꝫ paſſiua ⁊ actina Paſſiua potētia eſt ẜm ꝙ aliqͥdreceptiuū alicuiꝰ ꝙ deo nō cōpetit ꝓpt̓ hͦ qd̓ ē oīno ꝑfectus. Potētia ꝟo actiua ē vis q̄dam ꝑ quā aliqͥd alteriſe cōicat qd̓ ꝑfectōis ē. ⁊ ideo attribuit̉ deo. Cōicat aūtſe deus dupliciter. Uno mō ẜm ſil̓itudinē imꝑfectamſicut creature. ⁊ ſic ponit̉ in deo potētia reſpectu creaturarū. Alio mō ẜm ſil̓itudinē ꝑfectam ⁊ ſic ꝯmunicat ſedeꝰ pater filio ⁊ ſpūiſancto. ⁊ reſpectu huiꝰ ꝯmunicationis ponit̉ in deo potētia generatiua ⁊ ſpiratiua. ¶ Adpͥmū d̓ prioritate naturalit̓ dd̓m ꝙ hoc locū hꝫ. vbi potētia realiter differt ab actu ⁊ obiectꝑ ſuo. qd̓ hic nō cōtingit. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ph̓s loqͥtur de potētia actiuanaturali q̄ ⁊ materiā p̄ſupponit ⁊ ꝑ motu ſuū effectumſuū cauſat. vn̄ nō ꝯtingit potētie diuine. ¶ Ad tertiuꝫdd̓m ꝙ duplex ē actꝰ nature ſiue eſſentie. primꝰ qͥ eſt eſſeſcd̓s qͥ eſt oꝑatio primꝰ īmediate egreditur ab eſſentiaScd̓s mediāte potētia ⁊ talis actus ē generare.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ potētia generādiſit ad aliqͥd. potētie enī diſtinguūt̉ ꝑ actus etactus ꝑ obiecta. ſꝫ generare qd̓ ē actꝰ potētiegenerādi dicit ad aliqͥd. gͦ ⁊ potētie generādi.¶Pͣ Om̄is actio ꝓpria egredit̉ aꝓpriā forma agētis generare ē actꝰ ꝓprius patris ⁊ egredit̉ a potētia generādigͦ potētia ē forma ꝓpria generātis q̄ ē paternitas. gͦ ē adaliqͥd nō qͥd. ¶ Pͣ In diuīs idē eſt ſub̓a ꝟtus ⁊ oꝑatio.gͦ ē ī diuinis idē potētia generādi ⁊ generatio. ſꝫ generatio ſiue generare dicit ad aliqͥd. gͦ ⁊ potētia generandi.Cōtra ī diuinis nō differt eē ⁊ poſſe. gͦ nec eſſentia etpotētia. ſꝫ eſſentia dicit qͥd. gͦ ⁊ potētia. ¶ Pͣ Oīs ſcīa etvolūtas ī diuīs eſſentialis ē n̄ relatiua. gͦ ⁊ oīs potētia¶ ℟. cuꝫ dico potētia generādi duo dico ſcꝫ potentiaꝫ⁊ generare potētia ꝑtinet ad naturā ⁊ dicit qͥd generare ad ꝑſona. ⁊ dicit ad aliqͥd Dicendū gͦ ꝙ hͦ ꝯpoſitū potētia generādi dicit eſſentialē tractū ad ꝑſonaꝫ ſicut cūd̓r deus gignēs hoc ē deus ſignificat eſſentiā hoc qd̓ eſtgingnens ꝑſonā ¶ Ad pͥmū potētie diſtinguūt̉ dd̓m ꝙ

hͦ nō ē dictū ꝙ ī eodē p̄dicamēto ſint potētie ⁊ actꝰ. qꝛactꝰ ſūt ī p̄dicamēto actōis. potētia ī p̄dicamēto qͣlitatis. ⁊ id̓o nō ſeqͥt̉ ſi generare ē ad aliqͥd ꝙ potentia generādi ſit ad aliqͥd. ſꝫ e dictū ꝙ diuerſis potentijs diuerſiactꝰ debent̉. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m ꝙ qͣꝫuis potentia ẜm ſe ſitcōis. tn̄ potētia generādi actiue ꝓprie ē pr̄is nō rōne potētie ẜm ſe ſꝫ ordīs ad actū notionalē. qꝛ potentia generādi ꝓut dicit ordinē ad actū nō tm̄ dicit potētiā ſꝫ potētiā ſub rōne ꝓprietatis q̄ ē paternitas. ⁊ ſub tali rōneid ē paternitatis nō reꝑit̉ niſi ī pr̄e ſic̄ ſub rōe filiatiōisnō reꝑit̉ niſi ī filio ſic̄ eēntia ī pr̄e ē paternitas ī filio eſtfiliatio. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ qͣꝫuis ſint idē re tn̄ differūtrōne ⁊ ꝓpt̓ dr̄iaꝫ rōnis reducunt̉ ad diu̓ſa p̄dicamentaIrca ſcd̓m querūturtria. ¶ Primo vtrū potētiā generādi ſit infilio. ¶ Scd̓o vtꝝ filiꝰ poſſit aliū filiuꝫ generare ¶ Tertio vtꝝ pater poſſit generarealiū filiū.D pͥmū ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ potentia generādiNgͦ ſil̓iter nec potētia. ſꝫ potētia generādi ē ī paſit ī filio. nll̓a enī ſcīa ē ī patre q̄ nō ſit in filio.(tre ergo ī filio ¶ Pͣ Pater generat filiū eqͣlē ſibi nō eqͣlitate mol̓ ſꝫ ꝟ̓tutis. gͦ oīs ꝟtus que ē ī patre eſt ī filio. gͦꝟtus generādi ¶ Pͣ ꝑfectior ē generatio celeſtis carnali. ſi gͦ carnalis generatio cōicat genito potētiā generādi multomagis celeſtis. ¶ Cōtra genitū nō ē pͥncipiuꝫgeneratiōis ſꝫ filiꝰ ē genitꝰ. potētia aūt generādi ē pͥncipiū generatōis. gͦ ī filio nō ē potētia generādi. ¶ Pͣ Inpotētia generādi īcludit̉ pr̄nitas. ſꝫ pr̄nitas n̄ ē ī filio gͦ⁊cͣ. ¶ ℟º dd̓m cū d̓r potētia generādi hͦ gerūdiuū generādi p̄t eē gerūdiuū vbi actiui vel ꝟbi īꝑſonalis vel ꝟbipaſſiui. pͥmo mō potētia generādi d̓r potentia ꝑ quā generet. ſcd̓o mō potētia ꝑ quam fit generatio. tertio mōpotētia ꝑ quā ip̄e generet̉. pͥmo mō potētia generādi ē īſolo pr̄e. qꝛ ſolꝰ pr̄ p̄t generare. tertio mō in ſolo filio. qꝛſolꝰ filiꝰ p̄t generari. ſcd̓o mō in pr̄e ⁊ filio ⁊ ſpūſancto.oēs enī hn̄t potentiā ſcꝫ eſſentiā qͣ aliqͥd generat̉. ¶ Adpͥmū de ſcīa dd̓m ꝙ nō eſt ſil̓e de ſcīa ſiue de voluntate.qꝛ nō ſic ordināt̉ ad actū notionalē ſicut potentia generādi q̄ ē ad generādū. nō enī generatōis ē principiū voluntas vel ſcīa ſꝫ natura. ¶ Ad ſcd̓m de eqͣlitate ꝟtutꝭdd̓m ꝙ qͣꝫuis oīs potētia ſit ī filio q̄ ē ī pr̄e nō tn̄ ad eūdem actu. potētia ꝟo generādi nō tm̄ noīat eſſentiā potentie. ſꝫ ordinē eiꝰ ad actū. vn̄ ī argumētādo eſt falſa accedētis ¶ Ad tertiū de pr̄e carnali dd̓m ꝙ tota rō ꝯmunicatōis potētie generatiue carnalis n̄ ē ꝑfectio ip̄iꝰ generatōis ⁊ generatꝭ vel geniti ſꝫ īꝑfectio admixta. qꝛ n̄cōicat̉ totū vni genito qd̓ ē generatis. nec ſufficient̓ ſaluat̉ in vno genito nat̉a cōis hoc ꝟo in deo nō ꝯtingit.D ſcd̓ꝫ ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ filiꝰ poſſit generarealiū filiū. potētia enī nō impedita p̄t exire inactū. ſꝫ ī filio ē potētia generādi nō impeditagͣ p̄t exire ī actū generatōis. ¶ Pͣ Filiꝰ ē imago pr̄is exp̄ſſiua. gͦ in oībꝰ eſt ſil̓is. gͦ in poſſe generare. ¶ PͣPoſſegenerare ē aliqͣ dignitas ī pr̄e. ſꝫ qͥcqͥd eſt digͥnitatis inpr̄e ē in filio. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pͣ ẜm Anẜ. minimū incōueniēs ēdeo īpoſſibile. ſꝫ ſi filiꝰ generaret filiū ſeq̄ret̉ ī deo incōueniēs. qꝛ ille filiꝰ generaret alteꝝ. ⁊ ſic ī infinitū. gͦ filiꝰnō p̄t generare. ¶ Pͣ Qui nō p̄t eē pr̄ nō p̄t generare. ſꝫ.filiꝰ nō p̄t eē pater. qꝛ ſeq̄ret̉ ꝯfuſio ꝑſone gͦ ⁊cͣ. ¶ Iuxtahoc q̄rit̉ vtꝝ pater poſſit generare aliū filiuꝫ. ⁊ videt̉ ꝙſic. qꝛ ꝑ generatōeꝫ ī nll̓o diminuit̉ eiꝰ potētia gͦ qͣ rōnep̄t generare vnū p̄t generare pl̓es. ¶ ℟. dd̓m ꝙ filiꝰ nōp̄t filiū generare Et rō eſt. qꝛ ille filiꝰ ī nullo diſtingue̓t̉ab alio. qꝛ ꝑſone diſtīguūt̉ ꝑ relatōes origīs. īpoſſibile

b 2