DI.IIII

actualē amorē. vn̄ dicit in. xiiij. de tri. ꝙ ꝟbū eſſe ſine cognitione nō p̄t ī tribꝰ ꝑſonis. ⁊ poſitꝰ iſtꝭ imago iſta cognoſcit̉ ſcꝫ memoria intelligētia ⁊ volūtate. hāc autemnon dico ītelligentiā qͣ intelligimꝰ cogitātes. ⁊ ſic aſſignatio attendit̉ ẜm habitum ⁊ duos actꝰ. qͣꝫuis etiampoſſit dici ꝙ attendit̉ ẜm potētias nō ꝙ memoria ⁊ intelligētia ſint diuerſe potētie. ſed dicūt diuerſos ordīesvnius potētie ad diuerſa. memoria ſcꝫ ad habitū ⁊ ītelgentia ad actū ſicut etiā rō ſuꝑior ⁊ inferior diſtinguitur ẜm ordinē ad diuerſa. ¶ Ad primū anima non cognoſcit dd̓m ꝙ ſicut ſpecies illuſtrata lumīe intellectꝰagētis. ⁊ ꝑ qͣꝫ aīa cognoſcit d̓r eſſe habitꝰ in ea ita eſſentia ſua ꝑ quā ſeip̄am cognoſcit p̄dicto modo cognoſcit.cum habeat lumē intellectuale ad mixtū d̓r eſſe ī ea habitus vn̄ cognoſcēdo ſe ꝑ eſſentiā cognoſcit ſe ꝑ habitū¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ hic ſumūt̉ materialiter ꝓ re amata:⁊ ꝓ re cognita. que ē ip̄a ſub̓a anime. ⁊ ideo ſūt habitusꝯſubſtātiales. cū modo iam dicta ip̄a eſſentia aīe ꝓ qͣ h̓ſumūt̉ amor ⁊ noticia ſit habitꝰ ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ eodem habitu ſcꝫ noticia memoria ⁊ ītelligētia reducunt̉ad ſuā oꝑationē. habitꝰ enī eſt principiū oꝑatiōis. id̓omemorie cū nō hꝫ ꝑ ſe actū aliquē qͥ ſit ſimpliciter oꝑatio nō rn̄det aliqͥs habitꝰ diſtinctꝰ vel dicēdū ꝙ memoria ītelligētia ⁊ volūtas nō ſunt tres potētie vt dictū ē.¶ DI.IIIIIc orit̉ q̄ſtio ſatis neceſſaria. ¶ Hic q̄runtur duo pͥncipaliter.I¶ Primo de generatōe in diuīs ¶ Scd̓ode predicatiōe. ¶ Circa pͥmū q̄runtur tria. ¶ Primoan in diuinis ſit generatio. ¶ Scd̓o ſuppoſito ꝙ ſit anhec ſit vera deꝰ genuit deū ¶ Tertio de alijs locutionibus que ex lr̄a iſta cōcludūtur. ¶ Quarto vtrum p̄dicatio affirmatiua poſſit p̄dicari de deo.Oprimuꝫ ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ generatio nōſit in diuinis. generatio enī eſt ſpēs mutationis. ſꝫ in diuinis nō eſt mutatio. Iac̄. j. Apd̓quē nō eſt trāſmutatio. gͦ nec generatio. ¶Ubicunqꝫ ē generatio oꝑtet ꝙ ſit aliqͥd ingenito cōminicatum a generante. gͦ oꝑtet eſſe ibi aliquid aliud ꝑ qͣab ip̄o diſtinguat̉ cū omne generatū a generāte diſtictum ſit. gͦ om̄e qd̓ generat̉ eſt cōpoſitum cuꝫ ſit ibi aliqͥd ad aliqͥd. ſed ī deo nō eſt cōpoſitio. gͦ nec generatio.Pͣ Om̄e illud ſine quo diuinū eſſe ītelligit̉. ſūme ꝑfectum nō eſt de ꝑfectione eē diuini. ſed generatio ē hmodi. qꝛ ī ſpūſſancto eſt eſſe diuinū ꝑfectiſſimū ſine generatione gͦ ⁊cͣ. ¶ Cōtra qͥcquid eſt ꝑfectionis attribuēdū eſt deo. ſed generare ſibi ſil̓e eſt ꝑfectōis. gͦ eſt deo attribuēdū. ¶ Pͣ Eſa. vlt̓. d̓r Si ego qͥ ceteris generationem tribuo ſterilis ero dicit dn̄s. ergo ⁊cͣ. ¶ ℟º quicqͥdꝑfectionis ī creatura eſt attribuēdū eſt creatori. in generatione ꝟo creature ē aliqͥd ꝑfectōis ⁊ aliqͥd imꝑfectōisꝑfectionis eſt cōmunicare eſſentiā ſuā alij ⁊ accipere abalio eſſentiā. ſed imꝑfectōis eſt. qꝛ hoc fit ꝑ mutatiōem⁊ deciſionē ſui. eſt ergo generatio ī diuinis qͣꝫtū ad illd̓qd̓ ꝑfectionis eſt. ſcꝫ cōmunicare eſſentiā ſuā alij et accipere eſſentiā ab alio. nō qͣꝫtum ad alia que ſunt imꝑfectionis. ¶ Ad primū generatio eſt ſpēs dd̓m ꝙ verumeſt ẜm ꝙ habet imꝑfectioneꝫ admixtam. ⁊ ſic non eſt indiuinis. ſed alio modo ſicut dictum eſt. ¶ Ad ſcd̓m ꝙin diuinis eſt diſtinctio generātis ⁊ geniti nō ꝑ aliquioeſſentiale. ſed ſolū relationibꝰ ſicut dare eſſentiā ⁊ accipere eam. pl̓itas aūt iſtaꝝ relationū ī diuinis non repugnat ſimplicitati. qꝛ relatōes p̄dicte n̄ differūt re a ſub̓aſed rōne tm̄ vt dictum eſt ſupra. vn̄ nō faciūt ꝯpoſitōeꝫcum ſub̓a. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ generatio ē de ꝑfectione

diuini eē ſimpliciter. qꝛ ſine hoc nō eſt ſūma in deo ꝑfectio qͣꝫuis nō ſit de ꝑfectione eē diuini in ꝑſona ſpūſſancti vel dd̓m ꝙ prima ꝓpoſitio eſt falſa. qꝛ q̄ ponit fidesī deo ꝑfectionis ſūt. ⁊ tn̄ creat̉a naturali cognitōe ad eaītelligēda ī deo deuenire nō p̄t.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videtur ꝙ hec non ſit veradeus genuit deū. deus enī cum ſit tres ſub̓alis ſignificat eſſentiā. gͦ ſi deus genuit deumeſſentia genuit eſſentia quod falſum ē. ¶ RͣGenerare ⁊ generari imꝑtāt diſtinctōem. ſed hec ē falſa. deus diſtinguit̉ a deo. gͦ ⁊ hec deꝰ genitꝰ eſt a deo. gͦ ⁊prima. ¶ Pͣ Sicut pater eſt deꝰ. ita ⁊ filiꝰ. ſi gͦ hec ē vera. deus generat. qꝛ pater. pari rōne. ⁊ hec deꝰ nō generat. qꝛ filiꝰ nō generat. ⁊ ſic due ꝯtradictorie ſimul ſuntvere qd̓ eſt impoſſibile. ¶ Cōtra in ſymbolo d̓r. deū dedeo genitū. ſed non generat̉ de deo. nō ſicut de generāte. gͦ deus generat deū. ¶ Pͣ Tam genitus qͣꝫ generāseſt deus. gͦ vere poteſt dici deus generat deū. ¶ ℟º ſciēdum eſt ꝙ hoc nomen deus qn̄qꝫ ſupponit pro eſſentia.quandoqꝫ ꝓ perſona. quādoqꝫ pro vna. quādoqꝫ ꝓ pluribus. ꝙ ſupponere poſſit ꝓ eſſentia hinc eſt. qꝛ in diuīsres nature ⁊ natura nō differūt vt deitas ⁊ deus. qd̓ ꝓvna ꝑſona. hoc eſt ex vi nomīs. qꝛ imponit̉ ad ſignificādum eſſentiā ī ſuppoſito cum ſit nomen ſub̓ale cōcretūvt homo. ꝙ ꝓ pluribꝰ ꝑſonis. hoc eſt qꝛ forma a quā imponit̉ deus ē vna non multiplicata ſcꝫ ip̄a eſſentia ī tribus ꝑſonis. ſꝫ hoc nomē eēntia ⁊ ſignificat ⁊ ſupponitſemꝑ eſſentiam. ⁊ ideo. qꝛ ꝑſona generat ꝑſonaꝫ. bn̄ d̓rdeus generat deū. reqͥritur enī actus nocionalis ꝙ hocnomen deus ſupponat ꝓ ꝑſona diſtincta tam a parteſuppoſiti qͣꝫ appoſiti. ¶ Ad primū dd̓m ꝙ qͣꝫuis hec ſitvera. deus generat deū. nō tn̄ hec ē vera eēntia generateſſentiā. qꝛ nunqͣꝫ trahit̉ ad ſupponēdū ꝓ ꝑſona eſſentia¶ Ad ſcd̓m generare imꝑtat dd̓m ꝙ verum eſt ſꝫ tamēꝑmddū actus: actꝰ aūt ſunt ſuppoſitoꝝ. ideo generaredicit diſtinctionē ſuppoſitoꝝ. Diſtinguere aūt imꝑtain generali diſtinctōem. ⁊ id̓o ſua ſignificatio det̓minaretur ad diſtinctōem eſſentie ſi termio eſſentiali ꝯiungeret̉. determinat̉ enī ſua ſignificatio ẜm exigētiā t̓mī cuiadiūgit̉. ¶ Ad tertiū de ꝯtradictōe dd̓m ꝙ hoc nomendeus hꝫ naturā termini cōmunis ī hoc ꝙ p̄t multis cōmunicare ſcꝫ tribꝰ ꝑſonis. ⁊ ideo p̄t redde̓ locutōem verum ꝓ vno. ⁊ ideo hec eſt vera. deꝰ generat deū. qꝛ ꝓ pr̄ehabet veritatē. habet etiā naturā termini ſingularis qꝛimponit̉ a forma nō multiplicabili. ⁊ id̓o qͥcqͥd negat̉ d̓ip̄o ꝓ tota trinitate negat̉. vn̄ hͦ falſū eſt deꝰ nō generat.D tertiuꝫ ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ hec ſit vera. deꝰgenuit ſe deū vel aliū. qd̓ enī ⁊ diuerſuꝫ ſufficiēter diuidūt ens. ſi ergo deus genuit deumvel genuit eūdem vel aliū. ¶ Pͣ Bene ſeqͥturhomo generat hoīem. gͦ vel ſe vel alium. gͦ ſimiliter ſedtur. deus generat deū. gͦ generat ſe deū vel alium. ¶ PͣEx hac q̄ falſa eſt deus generās eſt genitꝰ. ſeqͥtur ꝙ idēeſt generās ⁊ genitus. gͦ ab oppoſitis ex hac q̄ eſt vera deus generās nō eſt deus genitꝰ. ſeqͥtur ꝙ alius eſt deꝰ generas aliꝰ genitus. gͦ hec eſt vera. deꝰ genuit ſe deuꝫ velalium deū. ¶ Pͣ Unū ī ſub̓a facit idem ī quātitate eqͣlein qͣlitate facit ſimile. ſed ī diuinis idem eſt ſub̓a quātitas ⁊ qualitas. cum ergo hec ſit vera. deꝰ genuit deumſil̓em. id ē. equalē ſibi. gͦ ⁊ hec. deus genuit deum eūdeꝫſibi. ⁊ ita deus genuit ſe deū. ¶ Iuxta hͦ q̄ritur vtrumhec ſit vera. deꝰ genuit deū qui eſt pr̄. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. quiaſi nō. gͦ genuit deuꝫ qͥ non ē pater. ⁊ eſt deus qͥ non ē pater. ergo ſūt duo dij. ſed hoc ē falſuꝫ. gͦ ⁊ hoc ex qͦ ſeqͥturſcꝫ deus genuit deū qͥ non eſt pater. ergo hec ē vera. deꝰgenuit deū qui eſt pr̄. ¶ Cōtra hoc nomē qͥ eſt relatiuū