Druckschrift 
Tractatus plurimi iuris. - Modus legendi abbreviaturas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Modusciſandr

Primo reū citat. poſt hoc fertur illiliber. Inducie dant̉ poſt hoc de reqꝫ petita. Lis ꝯteſtatur. ſequit̉ colūnia ꝑtisQuerūtur teſtes ac inſtrumēta ſequūtur. Producti manifeſtātur ſuper hijsplacitet̉. Diffinitiua poſt hec ſententiadetur Que mala ſi fuerit datur appellono parti. De citatione.Rimo Viden eſt de citatione. citatio eſt vocatio rei ad iudiciū. eſt principiū cauſe ita poſt ipſam d̓r incepta ẜm ius canonicū.Unde Si iudex citet aliquē. ille citatus pendente citatione trāſfert ſe ad aliam iuriſdictionē .i. ad iudiciū alteriusiudicis Iſte p̄t declinare iudiciū primi iudicis: qꝛ p̄uentus eſt citatōne.Notandū citatio dꝫ fieri tribꝰ edictꝭquoꝝ quolibet reus vocitat̉ vt rn̄deat.vel qd̓ melius ex p̄t fieri vna ꝑemptoria: ita reus primo ꝑemptoriepareat vel tn̄deat. Notandū ē iudexDe legatus a papa vel a legato citat aliquē ꝑemptoria citatione. citatōi dꝫ īſerere autenticū dn̄i pape vel legat inpria forma ip̄ius. Hoc H. dei grāDecanus maioris eccīe leodien̄. iudexa dn̄o papa delegatus tali ſacerdoti.Salutē ī dn̄o. lrās dn̄i pape recepimꝰin hac forma. Alexāder ep̄s ẜuus dei.dilcō filio ſuo decano talis eccīe Salutem apl̓icam benedictionē. Suā nobis. Henricꝰ de tali loco querelā monſtrauit. N. de tali loco quidā alij canonici laici talis cītatis in quadā ſumma pecunie vel poſſeſſione alijs rebꝰīiuriant̉ eidē .i. ſuꝑ certis debitis Ideoqꝫ diſcretioī tue ſcripturā apl̓icā maͣDamꝰ quatinꝰ ꝑtibus cōuocatis audias cām. appellatōe remota ſuo debitoFine deſcindas eāqꝫ deciſione facias.

diſernes cēſurā eccleſiaſticā firmiterobſeruare. Teſtes vero ſi qui ītermīatiid ē citati ſe grā odio vel amore vel tīore ſubtraxerīt: cēſura ſil̓i cogas veritatiteſſīoniū ꝑhibere. Datuꝫ. ⁊cͣ. Huiꝰ mandati aplīci aucͣte nobis in hacte delegata in virtute ſancte obedientiediſtricte p̄cipiendo mādamus quatenᵍp̄dictū N. ꝯſocios ad nrām ꝑemptorie citeris pn̄tiam vt ꝓxima feria quarta poſt feſtū M. corā nobis in tali locoꝯpareat. a.. b. ciuibꝰ legitīe tn̄ſurus De ferijs in quibusnon habentur iudiciavGſt hoc Videdum eſt iudex dꝫ aliquēcitare temꝑe feriato Sunt āt triplicesferie .ſ. ſolennes. tuſtice. repentine.Solēnes ſunt introducte ſunt ob reuerentiā dei ſanctorū. vt ſunt diesfeſti quos pplūs ſolet celebrare In hieferijs valꝫ citatio facta a iudice. necꝓceſſus iudicij fictus vel habitus. necſnīa lata. vt fi iudex citaret: vel nīamferret in hijs ferijs: ſalcem niſifueritconſenſu ꝑtium. Ruſtice ferie ſunt queintroducte ſunt ꝓpter ncc̄itatē hominūvt tempus meſſium vel vindemiatumEt tūc quieſcere dꝫ ſtrepitus iudicij. iudex tn̄ p̄t citare ſi de conſenſu ꝑtiuꝫ fuerit. ec ꝓcedere ī inferijs ruſticisRepētīe ferie vocāt̉ qͦs aliqͥs pͥnceps ītroduxit ꝓpter diē natiuitatis filie velſui. vel quia tūc triumphauit cum īimicis ſuis. obtinuit victoriam. he ferie non ſunt in vſuEus citatꝰ aut comparet autnon. Si non comparet cōtumaciter ſe abſentat excōicādꝰeſt ꝓpter ꝯtumaciam. Iudex āt quiexcōicat ſic ſcribit D. dei grā decanustalis loci. iudex vnicus a papa conſti