Impedimētaprocuratorum

Unde ꝯſanguinei inter ſe non poſſuntteſtificari. Serui ⁊ ancille ſiue familiares teſtimonium pro domino dare nonpoſſunt Laicus contra clericū nō poteſtItē teſtes debent deponere .i. teſtificarede aliquo loco vel tꝑe Aduocatus ſiue ꝓcurator eſt qui d̓fendit cauſam proprepis¶ Plura īpediūt aliquē eē ꝓcuratorēInfamia. ſeruitꝰ. cecitas. puericia. monachatus. irreguſaritas. Monachꝰ tn̄p̄t aduocare. ſi abbas ſuus ſibi imperatvel ſi eſt cauſa ſue eccleſie Idem eſt iudicium de canonico regulari. UndeSurdus. cecus. mutus. vel perpetuusfurioſus. Femīa vel ſeruus. infans. velminorēnis. Publicꝰ atqꝫ pugil. male.credes religioſus Pactus ⁊ abnegās.non abneganda ſacerdos Itē ſacerdosnon p̄t aduocari niſi in cauſa ꝓpria. vl̓ incauſa ſue eccleſie. vel in cauſa ꝯiuncte ꝑſone .i. fratris ſororis vl̓ nepotis ⁊c̄. Incauſa miſerabilis perſone vel vidue orphani. vel ceci¶ Itē qui ꝓcurare non poſſuntTeſtis. aſſeſſor. paſcens. reus. ⁊ iudexactor. auditor. commēdator. ſimul iſtarequire. Procuratores. doctores ſiml̓iſta ſociabis. Ruſticus nec miles: mulier necnon minorennis. Pauper bānitꝰnon ꝓcurare debēt. Aſſeſſor qui aſſidetin iudicio iudici. ⁊ inſtruit eum ſi forteiudex eſt imperitus Procurator eſt illequi de mandato dn̄i ſuinegocium vnūvel plura ſuſcipit peragenda. Item aliquis ꝓhibetur eſſe ꝓcurator multis modis vel multis de cauſis. vt ſi eſt mulierMiles excōicatus vel irregularis: puervel ruſticus. vt dicit̉ in verſibꝰ. Ruſticꝰnec miles ¶ Auditor eſt. cui aliquiscertus articulus audiendus vel examinandus a iudice ꝯmittitur. vt in recep-

tione teſtium Et hoc de perſonis que debent ſiſtere in iudicior que dicta ſufficiant.¶ Sequitur de ordine ⁊ proceſſu iudicij.Eus citari debet a iudice. ⁊ eo veniēte ad iudiciuꝫ libelſus offeratur ab actore: qͦ oblato inducie deliberandi dantur ipſi reoin quibꝰ deliberare debꝫ. an velit ꝯtēdere vel liti cedere. Finius inducijs reusvenire debꝫ ad iudicium. Et ſi ei non cōpetant exceptiones per quas poſſit declinare .i. effugere iudiciū. rn̄dere teneturactori ſuper petitione ſua affirmādo velnegando illud qd̓ actor ꝯtra eū ꝓpoſuit ſiue ꝓpoīt. Et iſta affirmatio vel negatio d̓r litis ꝯteſtatio. lite conteſta p̄ſtandum eſt iuramentū calumnie a partibꝰQuō preſtito partes .i. actor ⁊ reus int̓rogētur a iudice ſuper cauſa principali.Deinde partes debēt producere teſtes⁊ inſtrumenta ad ꝓbandum intentionēſuā Poſt hoc publicāda ſunt dcā teſtiūin iudicio preſentibus partibus. ſuperquibus dictis diſputat̉. Quibus publicatis ⁊ inſtrumētis adhibitis ab vtraqꝫ partium ⁊ allegationibus factis abaduocatis partiū ſeu etiam ab ipſis ꝑtibus. iudex debet motum animi ſui īformare ẜm dicta teſtium ⁊ inſtrumentorūẜm rationes aduocatorum ⁊ allegationes. Deinde iudex cum inſpexerit autdiſcuſſerit merita cauſe pleniſſime debꝫip̄m negocium terminare per ſententiādiffinitiuam ¶ Hijs omnibus premiſſis cum iudex fuerit ſufficiēter inſtructꝰde meritis cauſe deſcindere debet cauſaꝫper ſententiam diffinitiuam. vt ſupra.A qua ſi iniqua aut iniuſta fuerit poteritiudicatus appellare ¶ Predictus ꝓceſſus in hijs habetur verſibus