peremptoriā¶ Citatio
tus preſbitero tal̓ loci. Salutē in dn̄o.Qm̄. D. miles vr̄ ꝑrochianꝰ citatꝰ ē corā nobis. ad inſtātiā. h. ciuis monoſteri en̄ aucͣte p̄ſignata: quē cū nec ꝑ ſe necaliū die p̄fixo ſibi ꝯparere curauit cōtumacē reputamꝰ. ⁊ ꝓpter ꝯtumaciaꝫexcōicamꝰ. Quapropt̓ mādamꝰ vobisquatenꝰ ipſum ſingulis diebꝰ dn̄icis ⁊feſtiuitatibꝰ ī eccīa vr̄a publice nūcietꝭDatū ⁊cͣ. Si vero citatꝰ ꝯparet. ſi cōpetut ſibi exceptōes p̄t exciꝑe. Un̄ videndū quid ſit exceptio ¶ Exceptio ē actoris exc luſio. ⁊ eſt q̄dā defenſio: ꝑ quā reus intēdit ſe defendere Et q̄dā eſt dilatoria q̄dā ꝑemptoria. Dilatoria d̓r.qꝛ ꝑ eā differt̉ ⁊ īpedit̉ cā. Et qn̄qꝫ p̄ponitur cōtra iudicē. Qn̄qꝫ cōtra ſuā iuriſrdictionē Qn̄qꝫ cōtra actorē ⁊ ꝓcuratorem actoris. Qn̄qꝫ cōtra tꝑs qͦ aliquiscitatus eſt. ¶ Contra iudicē ſic excipitreus dicēs. Nō poteſtis eē iudex meuseſtis ſeruilis ꝯditōis vel infamis vel excōicatus vel ſuſpectus mihi ex certa rōeEo ꝙ eſtis inimicꝰ meꝰ. vel ꝯſanguineꝰaduerſarij mei. ſic̄ ſuꝑius dictū eſt. Cōtra actorē ſic excipiat reus dicēs. Uosnō poteſtis eſſe actor cōtra me. qꝛ excōicatus eſtis. gͦ non hētis ꝑſonā ſtandi iniudicio. Eode mō excipiat reus cōtra ꝓcuratore actoris ꝙ ſit excōicaꝰ ¶ Cōtraiuriſdictionē iudicis ſic excipiat reꝰ. nōpoteſtis me citare. qꝛ non ſum d̓ fo. vrōEgo eī ſum de dyoceſi magūtinē ſis vosde dyoceſi colonienfi. hec exceptio valꝫꝯtra iudicē ordinariū. ſed nō ꝯtra iudicem delegatū: qui eſt d̓legatus pape. qꝛille p̄t citare ex aliena dyoc̄. Cōtra tꝑsſic excipit̉ qͦ tēꝑe citatus ſum non potuiiure citari. qꝛ feriatū fuit. vn̄ peto ꝙ cōdemneus partem aduerſam in expenſis¶ Exceptio peremptoria.Ereptoria ex
ceptio eſt: que probata perimit cauſam⁊ intentioneꝫ actoris. Uerbi grā. vt ſireus dicat contra actorē. Tu petis a memarcas quas tenebar: ſed iniuiſti iuremecū pactu d̓ nō petēdo .i. ꝙ nō peteresa me debitū. hͦ fcō reus ſo luit̉ ab inſtantia iudicij. Et actori īponat̉ ſilentiū ꝑpetuū illiꝰ cauſe Sꝫ reo citato venientead iudiciū. ſi non ꝯpetāt ei exceptōes p̄dicte. in̄dere tenet̉ actori. ſꝫ pͥꝰ certificādū eſt ſuꝑ qͦ īpetit̉ ab actore. vn̄ offerridꝫ ei libellus. in qͦ certificādꝰ ē. vt d̓t canō ⁊ decretū offerat̉ ei libellus: qͥ ad iudiciū ē vocatus. ⁊. xxi. dieꝝ gaudeat inducijs in qͥbus deliberat ſe vtꝝ velit cōtēdere an liti cedere ¶ Uidēdum ē igit̉Quid libellus. ⁊ quo ſit formandꝰ. vn̄alius ē libellus eccīaſticꝰ q̄ dat̉ in criminalibꝰ cauſis Aliꝰ ꝯuētional̓. Et ē ſcriptura ꝯtinēs ꝑſonā iudicis rei ⁊ actoris.⁊ rē q̄ petit̉. ⁊ cām petēdi. Formant̉ eīſic. Dn̄e ⁊cͣ. Ego ciuis tal̓ ꝓpono in genere ꝙ traddidi dn̄o. b. militi de tali loco. xx. marcas puri argenti: quas mihiſoluere ꝓmiſit in ꝓxīo feſto paſche trāſacto qd̓ adhuc n̄ fecit. vn̄ peto quatinꝰip̄m ad ſolutōeꝫ d̓cē pecuīe ꝯpellatis ꝑvrām diffnitiuā hͦ tn̄ ſaluo iuris bn̄ficōaddēdi. minuēdi. mutādi. declarādi. ꝓteſtor ec̄ expēſas meas mihi eē ſoluēdasfcās ī lite ⁊ extra lite. ⁊ adhuc feciēdasEt nota ꝙ libellus ꝯuētionalis d̓r. qꝛ ꝑip̄m reus cōuenit̉ ab actore. ⁊ dꝫ hūc libellū actor offerre iudici ⁊ iudex offeratip̄m reo: qͦ oblato iūdex dabi treo inducias deliberandi. In quibus ſe deliberꝫan velit contendere an liti cedere. Et nota ꝙ libellus non debet eſſe obſcurus.Si enim obſcurus fuerit reus petet ſibi declarari. Uerbi gratia. Si petat actor a reo viginte: marcas petat ſibi declarari: cuius monēte fuerini Item ſi petit actor agrum vel vineam vel domum