Obligatioin contractu
emi vendi deponi permutari ⁊ mutari.Quedaꝫ ꝟo ſunt quaꝝ vſus p̄t ſeꝑaria ꝓprietate eaꝝ ipſis manentibꝰ in eſſe.vt domus ⁊ alie poſſeſſiones ſcꝫ equꝰdeſtis ⁊cͣ. ⁊ tales emi poſſunt vendi ⁊etiā locari. Alia autem ſupradicta nonpn̄t locari. qꝛ ex tali locatione nulla poſſet ꝑcipi vtilitas. In his autē vltimiscum dn̄iuꝫ ſtet penes locantē. vſus aūtpenes ꝯductorem licite poteſt de talibꝰaccipi penſio ꝑ locanteꝫ. vſus āt penesꝯductorem ꝓpter penſionem reſidebit.Nam in rebꝰ que vſu ꝯſumunt̉. ſi quisvellet ſe orſum ꝯputare vſum a re violentaret naturam rei. vt ſi quis ſeorſuꝫvellet vendere vinum. ⁊ ſeorſum vſumvini. vel venderet id qd̓ n̄ eſt. vel eādeꝫrem bis venderet: qd̓ in rebꝰ qͦꝝ vſus aꝓprietate poteſt ſeꝑari non cadit. vn̄ intalibꝰ poteſt vtrūqꝫ ſeorſum concedi vtputa ſi eſſet qui alteri traderet dominiūſiue ꝓprietateꝫ domꝰ. reſeruato ſibi vſuad aliqd̓ tempꝰ vel ecōtra. cum quis cōcedit alicui vſum domus reſeruato ſibidn̄io ⁊ ꝓprietate domus. licite poteſt accipere preciū ꝓ vſu domꝰ. vt. ff. ⁊. C.locati. ꝑ totum. Uerbis ꝯtrahitur obligatio per interrogationem precedenteꝫ⁊ rn̄ſionem immediate ſubſequentemvn̄ niſi interrogatio precedat rn̄ſioneꝫnon vꝫ obligatō. vtputa ſi iohānes itaſtipuletur a petro ꝓmittente mihi darecentum vel facere hoc. ⁊ petrus rn̄deatincontinenti vꝫobligatio. Eſt auteꝫ ſtipu latio firma verboꝝ ꝯceptio qua quisaliquid ſe factuꝝ daturūue ꝓmittit alteri ſuꝑ quo interrogatio dirigit̉. ⁊ dicit̉a ſtipulō grece .i. firmū latine. vel dicit̉a ſtipula .i. ſtipite deſcendens. Et ſociꝰꝓ ſocio poteſt ſtipulari. filius ꝓ patre.ſeruus ꝓ dn̄o. ſimiliter frater ꝓ fratre.ꝓcurator ꝓ ꝑte. curator ꝓ adulto. Lr̄isꝯtrahit̉ obligatio qn̄ aliquis miſit lr̄as
ex cā mutui recipiendo decem vel vigīaiqui nō recepit: ſed fecit ſpem future numeratōnis. vn̄ vigore illaꝝ lr̄aꝝ ſi infrabienniū non exceꝑit de nō numerata pecunia. lapſo biennio tenet̉ ciuilit̓ ⁊ naturaliter vt ſupra dictū eſt. Cōſenſu ſolo ꝯtrahit̉ obligatio. vt ī ſocietate mādato emp. ⁊ ven. illa em̄ conſenſu ſoloꝯtrahunt̉. Item ꝯtrahit̉ aliqn̄ obligatio pure. aliqn̄ in diē. aliqn̄ ſub ꝯditōe.Pure ꝯtrahit̉ obligado qn̄ ꝓmittituraliquid dari non appoſito certo die velcōditōne. vt dicendo ꝓmitto tibi daredecem ex cā mutui. vn̄ hec pure debent̉i. incōtinenti. ſed non ita incōtinenti ꝙprius non debeat expectari qͣꝫdiu numerent̉. vel tādiu vt ꝯmode ſolui poſſuntIn diē ꝯtrahit̉ obligatio vtpote ꝓmitto tibi dare decem hinc ad paſca. vndefacta ꝓmiſſione incōtinenti debitor factus ſum. non tn̄ poteſt a me petere niſiadueniente die. Sub ꝯditōne fit obligatio vtpote ꝓmitto tibi dare decem ſinauis venerit ex aſia. vn̄ licet pendenteꝯditione non oriat̉ obligatio vel actio.ea tn̄ ſecuta ꝯditione eſt actio. Ceteruꝫſtipulatiōes inutiles reddunt̉ multis d̓cauſis. Aliqn̄ rōne interualli interpoſitiniſi modicum ſit interuallum. vn̄ certūeſt ꝙ in ſtipulatōne neceſſaria eſt interrogatio ⁊ reſpōſio. ita neqꝫ mutꝰ neqꝫſurdus neqꝫ infans ſtipulationē cōirahere pn̄t. nec etiam abſens qm̄ ambo audire debent. Iteꝫ inutilis eſt ſtipulatiorōne diſſenſus. vt ſi ſtipulor vnū. ⁊ tuꝓmittis aliud. Iteꝫ reddit̉ inutilis rōeꝯditiōis impoſſibilis. vt ſi celū digitotetigeris ⁊cͣ. Itē ſi ex cā turpi deſcēditvt ſtipulor ſi ſacrilegiū adulteriū vel homicidiū. Itē inutilis ē ſi fiat ꝑ mētū vl̓dolū. Ite inutilis ē rōne detractōis vl̓abiectōis. vt ſi ſtipulor pure ⁊ tu rn̄desſub ꝯditōe. Itē inuulis ē rōne perſone