Pactacontrahentium

appoſite. vt ſi ſtipulor noīe illius cuiusmandatū nō habeo. niſi ſit talis cui ſubiectus ſum. vtputa filiꝰ patri ſeruꝰ dn̄o⁊cͣ. Ualet em̄ tunc talis ſtipulatio ⁊ extali acquirit̉ patri actio. ſimiliter ⁊ dn̄oſꝫ alteri qͣꝫ dictis ꝑſonis nō poteſt quisſtipulari niſi ſua interſit. Un̄ ſi ſtipuloralteri dare cui dare mea int̓ſit: tenet ſtipulatō vt ſi ſtipulor dati creditori meovel ꝓcuratori vel curatori aut tutori velſimilibꝰ ꝑſonis. lꝫ ex tali ſtipulatiōe ſolus ego agere poſſim ⁊ nō iſte cui ſtipulatus ſim dare. In caſu tn̄ ex mea ſtipulatione agit iſte cui dare pactus ſum. vtſi tutor paciſcat̉ dare pupillo. vel curator furioſo. vel actor vniuerſitati. Iteꝫſi ꝓcurator abſens ſtipulatus eſt daredn̄o tenet. veꝝ lꝫ alteri ſtipulari vel paciſci nemo poſſit vt dictū ē. ſi tn̄ adijcit̉ſtipulationi pena: ſtipulatio pene vꝫ. vtſi quis ita ſtipulet̉. ꝓmittis mihi ꝙ dabis bertoldo centum. ⁊ ſi nō dederis eidabis mihi deceꝫ noīe pene. Ultima ſtipulatio pene tꝫ lꝫ principalis nō teneat.Et qn̄ pena adiecta pacus exigi poſſit ⁊qn̄ non habet̉ in. c. ꝓxi.Capitulum. vij.IIſo de contraccbꝰ ⁊ ꝯtractuū partibꝰ ⁊ eaꝝ diuiſionibus. Reſtat nunc videre de pactisꝯtrahentiū ⁊ ipſoꝝ diuiſionibꝰ. Undepactū eſt ꝯſenſus duoꝝ vel pluriū ī idēalteri ab altero paciſcentiū dandum vl̓facienduꝫ. Attende ergo ſingula verbadiffinitionis. pactus em̄ ſolo ꝯſenſu ꝑficit̉. vt in emp. ⁊ vend. ⁊ hoc ad dr̄amſtipulationis. in qua non ſolū cōſenſusſed etiaꝫ ꝟba neceſſaria ſunt. qꝛ hꝫ fieriꝑ interrogationem ⁊ rn̄ſionem vt ſupradictū eſt. Item neceſſariū eſt vt ī pactoſint duo vel plures qui ꝯſentiant in idēdandū vel faciendū. Et ſic differt a pol

licitatiōe. qꝛ pollicitatio ſolius offerētꝭeſt ꝓmiſſio. vt. l. pactum. ff. d̓ polli. Etin idem ⁊ nō in eodem. ⁊ bn̄. qꝛ ſi ego⁊ tu cōſentiamus ꝙ ſempronius ſit lapis non eſt pactū. qꝛ talis conſenſus nōobligat vnū alteri. nec eſt de dando velfaciendo. Dicit̉ etiam alteri ab altero.qꝛ ſi conſentiamꝰ ꝙ vnus noſtrum detaliquid ticio. vel ꝙ ticius det vni ex nobis non eſt pactum. vt. ff. de verbo. ob.l. ſtipulatio iſta. in prin. Cum alteri ſtipulari vel paciſci quis non poſſit niſi eidem obliget̉. nō autem obligatur regulariter aliquis negociuꝫ alterius ꝑmittendo. Dicit̉ autem pactum a pactōneid eſt a pace ⁊ actu. Nam ſi paciſcimusex diuerẜ ⁊ contrarijs animoꝝ moribꝰpoſt multa variaqꝫ dictamina in vnamconſonantem deducimur ſententiaꝫ. vtl. i. §. i. ff. e. ti. vel dicit̉ pactū a palmaꝝꝑcuſſione vt ſepe fieri ſolet. Pactoruꝫmulte ſunt ꝯditōnes de deſeruientibusad ꝓpoſitū dumtaxat dicet̉. Pactoruꝫquedam ſunt inutilia. quedā ꝟo vtilia.Utilis pacta ſunt que rōne veſtiuntur.⁊ eoꝝ quedam rōne perſonaꝝ. quedamrōne reꝝ. ⁊ quedā ẜm iuris ordinē fiūt.Eſt autem ſcienduꝫ ꝙ ꝑſone que pactūfaciunt oportet ꝙ tales que ſint ſe obligare poſſunt. ⁊ res etiam ſint tales ſuꝑquibꝰ pactū fieri dꝫ: que a iure non ſintꝓhibite. ⁊ ꝙ ſeruetur ordo iuris vt inpreced̓. ca. ſupra. viſum eſt de perſonisrebus ⁊ obli. Inutilia ꝟo ſunt pactaque fiunt contra leges conſtitutiones ⁊edita pretorum ⁊ in fraudem. Contraleges dicitur fieri pactum quando alienatur predium minoris ſine decreto. vtl. cum mancipi. ⁊. l. non ſolum. ⁊. l. nōeſt. ⁊. l. ⁊ ſi his. C. de predijs vel alijsrebus minorū ſine decreto alienand̓ velnon. Ul̓ qn̄ alienat̉ fundus dotalis. vtin. l. i. C. de fundo dota. ꝯtra ꝯſtitutōeꝫ

k iiij