Appellatioa diffinitiua
Et ſunt plures ſpecies apoſtoloꝝ. namquidam ſunt cōuētionales. vt qn̄ parsadmittit appellationem ſnīe in iudicioiudice eam refutante vel tacente. vt deap. ſepe. ⁊. c. oblate. ſiue extra iudiciūvt ibi. Alij ſunt teſtimoniales. qꝛ teſtificātur de appellatione facta corā iudicevel alijs honeſtis perſonis. Alij ſunt dimiſſorij: ꝑ quos apparet ꝙ iudex appellationi detulit. Et appellantem a ſua iuriſdictione exemit. ⁊ cauſam ei ad quēappellatum eſt remittit. Alij ſunt reuerētiales. vt quādo ꝓpter ſuꝑi oris reuerētiam appellationi defertur vt in. l. eos.§. ſuper his. C. de ap. Alij ſunt refutatorij: per quos apparet ꝙ iudex nō defertappellationi. ſcilicet cū appellatio eſt friuola ⁊ fruſtratoria. Talibꝰ eniꝫ appellātibꝰ non eſt deferenduꝫ a iudice. nec iusdefert. vt in. ca. cum appellationibꝰ. deap. li. vi. Unde vt ſciat̉ cui appellatōideferendum ſit an non. eſt aduertenduꝫꝓ quadruplex eſt appellatio. Quia eſtappellatio manifeſte fruſtratoria: vt qn̄appellatur in crimine notorio. Eſt ⁊ latens fruſtratoria. vt cum in appellatiōeexprimit̉ rōnabilis cā ſed iſta eſt falſa.Eſt etiam latens probabilis. vt quādoexprimitur in ea cā iuſta: ſed a iure nonexpreſſa. Item eſt aliqua manifeſte ꝓbabilis. vt cum appellatur ex cā iuſta iniure expreſſa manifeſte notoria. vt litenon ꝯteſt. c. ij. ⁊ ſic attenditur qualitasappellationū. Attenditur etiā qualitasiudicis. videlicet an ſit delegatus cumclauſula ap. re. vel ſine tali clauſula ſeuordinarius. Prima appellatio repellit̉a iure ⁊ a iudice quocūqꝫ. Secunda repellitur a iure ſed admittitur a iudice. qͦuſqꝫ cōſtet de fallitate cauſe. Tercia admittitur a iure ⁊ iudice. niſi dato cumclauſula app. re. Iſte non tenet̉ tali appellationi deferre. Quarta admittitur
a iure ⁊ iudice. ita pꝰ pe. ⁊ ab. no. Io.an. in. c. paſtoralis. de ap. Et quādoqꝫiudex aſſignat appellanti terminū in datione apoſtoloꝝ ad appellationis ſue ꝓſecutionem. vt in. c. cum ſit romana. deapp. cum concord̓. Utrum iſta terminiaſſignatio habeat vim de lationis ſoletnotari in. c. abbate. d̓ ap. plenius in. c.cum appellationibus. e. ti. li. vi. Et dicitur ibi ꝙ non. quia iſta ponunt̉ ibi vtdiuerſa. Si ꝟo dicat notariꝰ ꝙ iudexbenigne recepit appellationem. an intelligatur de latum. no. in ſpec. de appel. §.nunc dicamus. in fi. Et dicit Guil. ibiꝙ non videtur iudex detuliſſe. dicit tn̄ꝙ Elementi placebat contrarium. Siiudex ſimpliciter d̓at apoſtolos non exprimendo an deferat vel non. dicit abbas ꝙ deferre videtur. ita notat ipſe inca. dilec. de app. Item dicit. ſi dat actapro apoſtolis quia tunc detuliſſe intelligitur. ita eſt deciſum in rota. An autempoſtqͣꝫ iudex detulit appellationi. poſſitdelationem ipſam reuocare. no. de ap.conſtitutus. ij. de accu. meminimus. deapp. cum appellationibus. li. vi. Et tenent doc. ꝙ non poſſit etiam re integra.Licꝫ Io. tenuerit contrarium per duasrationes. Prima quia interlocutoriaꝫpoteſt iudex reuocare. ergo ⁊ delationē⁊cͣ. Item qꝛ appellans poteſt reuocareappellationem. pari ratione iudexdelationem. ſed iſte rationes non vrgent. vtibi no. Et quando iudex detulit appellationi. an poſt delationeꝫ poſſit ſtatuereterminum appellanti. euam no. in. c. cūappellationibus. Et per Ber. in. ca. ij.de matri. contrac. con. interdi. eccle. iniiij. glo. ⁊ tenetur ꝙ ſic. ⁊ probat Io.an. in. c. cum appellationibus. in nouell̓per plures rationes. vt ibi patet. Et eſtaduertendum ꝙ aliquādo iudex defertappellationi. Aliquādo pars appellata.
f iij