¶ Appellatioa diffinitiua

ꝓuidentia pape. ij. anno primo die. ij.menſis decembris. hora terciarum velquaſi in oppido erforden̄. magūtinen̄.dyoceſis. in domo vel loco tali. coramtl̓i iudice. In meiqꝫ notarij publici ſubſcripti ⁊ teſtium infraſcriptoꝝ preſentisperſonaliter conſtitutus Diſcretus virtalis principalis vel talis ipſius procurator nomine procuratorio. habens inmanibus ſuis quandam papyri cedulāinfraſcriptam appellationem in ſe continentem. quam appellationem ibidē interpoſuit. ⁊ legit alta intelligibili ⁊ ſonora voce prout in ipſa cedula continebatur. ſeu ẜm eiuſdem cedule appel lationis formaꝫ ⁊ tenorem appellauit. apoſtolos petiuit proteſtabatur ⁊ alia fecitſicuti exprimitur ī eadem. Cuius appellationis tenor de verbo ad verbum fuit⁊ eſt talis. Coram ⁊cͣ. Qua appellatōeſic interpoſita ac apoſtolis petius a iudice ſupradicto. Idem iudex appellatōnēeandem ꝑlectam ⁊ interpoſitā habuit:copiam eiuſdeꝫ appellationis ab appellante petijt. ⁊ eam ſibi per eundem appellantem vel eius ꝓcuratorem traditārecepit. ac talem diem vel terminū iurꝭad dandum ſibi apoſtolos. ⁊ ꝑinde adrecipiendum eoſdem ei pro termino aſſignauit ⁊ infra terminū iuris ſe apoſtolos datuꝝ eidem promiſit. Super quibus omnibꝰ ⁊ ſingulis idem appellāsvel ipſiꝰ ꝓcurator me notariuꝫ publicūvt ſibi vnum vel plura conficerē inſtrumenta requiſiuit. Acta ſunt hec anno indictione menſe. die. hora ⁊ loco quibꝰſupra preſentibꝰ ⁊c. Et appellatio ſempec poteſt interponi. ſiue dies feriata ſitſiue non. Et peci poſſunt apoſtoli etiamextra locum iudicij. In loco tamen cōgruo ⁊ honeſto. ⁊ hora congrua. nō qn̄iudex eſt in balneo. vel in menſa ⁊c. vtnota. in cle. qͣꝫuis rigor. de app. Et ſuffi

cit appellationem coram iudice interponi ⁊ iudici ſcriptam offerri. licet ipſiusappellationis tenor non legatur. vt. ī. c.appellatio. e. titu. li. vi. Et ꝙ dicitur ininſtrumento ꝙ iudex aſſignat certū diem ad dandum ⁊ recipiendum apoſtolos appellanti. vel dicit ſe daturū infraterminuꝫ iuris. vel in termino iuris quieſt infra. xxx. dies. qui currunta tēporeinterpoſitionis appellationis. non a dieſnīe vel grauamine vt tenet ibi Genze.⁊ cuꝫ eo tenet Ber. ꝓpter motiua ⁊ ratiōes quas inducit. licꝫ Io. an. in dictacle. qͣꝫuis teneat ꝙ a die late ſententie.⁊ niſi appellans petat apoſtolos infra.xxx. dies. vel in termino ſibi per iudiceꝫad hoc aſſignato appellationi renūciat.vt in alleg. cle. qͣꝫuis. Et iudex teneturillos dare appellanti ⁊ petenti al̓s ipſiꝰꝓceſſus non valebit. vt in. c. i. ⁊ in. c.ab eo. eo. ti. li. vi. Et appellans nihilominus poteſt proſequi appellatōꝫ ſuamvt in cle. qͣꝫuis. in fi. Et ibi etiam no. inglo. ſepius. An gratis dari debeāt apoſtoli vel expenſis ipſius appellantis. Etſunt apoſtoli quedam litteraruꝫ breuisforma vel verborum: quia ſcriptura noneſt de ſubſtantia: iudicem ad quem appellatur inſtruens. motiuum iudicis aquo ⁊ totius appellationis circumſtantias breuiter comprehendens vt ꝓbatur. ij. q. vi. poſt appellationem. ⁊ cap̄.forma. Et dicuntur apoſtoli ab ep̄i. qd̓eſt ſupra. ⁊ ſtolon miſſio. quaſi litteramiſſa ad ſuperiorem. Et debent ꝯtinerequis appellauit. a quo: contra quem: ſuper quo ⁊ ex qua cauſa. Et an ille a quoappellatur deferat appellationi vel non.⁊ quare hoc faciat vel non. vt. in. l. vnica. ff. de libe l. dimiſſo. ⁊ in capitul. cordi. de appellatiōibus. libro ſexto. ⁊ no.in cle. qͣꝫuis. d̓ appellationibꝰ. eo. titu.⁊ in ſpecu. eo. titu. parte. iiij. §. penulti.