Apoſtolioimiſſorit

Sed ob iudicialem reuerentiam iudexdebet appellationeꝫ recipere. Pars ꝟodicitur illam approbare appellationemvt no. d̓ appel. interpoſita. In poteſtateergo eſt alterutrius ſcilicꝫ iudicis ⁊ appellantis approbare appellationeꝫ. Un̄appellatus etiam iudice īuito poteſt eaꝫapprobare. ⁊ econtra. Iudex poteſt eāadmittere. qͣꝫuis diſpliceat appellanti.Et ſic in hoc equiparantur iudex ⁊ appellatus. ſed iudex ⁊ appellator etiamequiparātur in vno videlicet in termino aſſignando. vt in. c. perſonas. ⁊ ī. c.abbate. de ap. Sed in poteſtate ſoliusappellatoris eſt an̄ appellet vel n̄. ⁊ ſubqua forma. Caueat tamen ne erret. vt īca. i. e. ti. li. vi. In poteſtate autem ⁊ arbitrio ſolius appellātis eſt an velit principale negocium tractari in cur̄. vel nō.vt in. c. cordi. iam alle. Et effectus delationis eſt ꝙ per eaꝫ abdicatur iuriſdictōa iudice a quo. ⁊ in ſuperiorem ad quemtranſfunditur. vt in. c. cum appellationibus. ſepius alle. Effectus ꝟo aſſignationis termini eſt. ꝙ ſi in termino appellans non proſequitur ſuam appel lationem inducitur renūciatio ⁊ deſertio appellationis. ⁊ actus a quo emiſſa eſt appellatio manet ratus. vt in. c. cum ſit. ⁊etiam ī. c. reprehenſibilis. ⁊ in. c. ſepe.de app. Et terminus huiuſmodi ſtatuit̉vel ad iter arripiendum. vel ad preſentandum ſe ſuperiori ad quem appellatūeſt. De quo in. c. perſonas. in glo. ij. ⁊ſuper ea. Ipſius tamen termini diuerſiſurgunt ⁊ cauſantur effectus. ẜm ꝙ inipſius aſſignatione aliqua concurruntvel non. Nam aliquando appellatio ſolum recipitur a iudice. Ita ꝙ cum aſſignatione termini concurrit dilatio iudicis. Aliquando ſolum approbatur aparte. Aliquando concurrit vtrūqꝫ. qꝛrecipitur a iudice. ⁊ a parte approbat̉.

Aliquando neutrum fit. quia nec recipitur nec approbatur. Si ergo appellatio recipitur a iudice vel etiam ſi approbatur a parte. tunc terminus huiuſmōihabet vim perempt̉. Ita ꝙ non venientem conſtituit contumacem. ſic ꝙ in articulo appellationis contra eum vt contumacem poteſt procedi. Et tenet̉ mittere procuratorem ſufficientem. ſaltemad eruiculum appellationis expediendūvt in. c. ſepe. ⁊. ca. nicolao. de appellati.Idem ⁊ fortius vbi vtrūqꝫ concurrit.ſcilicet receptio iudicis. ⁊ approbatiopartis. ſed vbi neutrū interuenit. quianec recipitur a iudice appellatio. nec approbat̉ a parte. tunc ſufficit mittere ꝓcuratorem ad impediendum. ⁊ contradicendum tantum. nec procedere in articulo appellatiōis contra abſentem. vtno. in dicto. c. nic olao. Licet gloſatoribi videatur tenere contrarium. Si autem recipitur ⁊ approbatur appellatio ⁊cum hoc petit appellatus. ꝙ veniat appellans inſtructus. tunc debet mittere procuratorem inſtructum ſufficientem. nedum ad articulum appellationis. ſed etiam ad cauſam principalem. vt in. cap.cordi. d̓ ap. li. vi.¶ Forma apoſtolorum qui dimiſſorijdicuntur eſt iſta.Sactiſſimo in chriſto patri ac domino. domino paulo diuina prouidentia. ſacroſancte romaneac vniuerſalis eccleſie ſummo pōtifice.Epiſcopus talis ⁊cͣ. vel talis officialiseius deuotus fidelis ac obediens. deuota pedum oſcula beatoruꝫ. Nouerit ſanctitas veſtea. ꝙ cum ī cauſa que inter a.ex vna. ⁊. b. ex altera parte. de ⁊ ſuperdomo l̓ fundo tali. ſeu debito tali. coraꝫ