¶ Exceptiopreiudicialis
rubri. de re iudi. §. quāta. ver. nec actōne ꝑempto. Item quō aliq̄ peremptoriarum dicūtur ꝓprie exceptōnes Aliquedefenſiones. Exceptiones vocantur qͣipſo iure tollunt obligationem naturalem. ciuilem non. ſed iſtam ope exceptionis elidunt. Un de melius exceptōeselilorie qͣꝫ peremp. vocarentur. quia nōperimunt actionē. ſed elidunt. vt exceptio pacti de non pētendo in perpetuū. ⁊iureiurandi ⁊ ſimiles defenſiones: queipſo iure tollunt ⁊ perimūt oēm actōeꝫvt ſolutio. acceptilatio. de quo in ſpec.de exce. in prin. Iſte licet defendāt reuꝫnon tn̄ excludūt vel elidūt actionem. cūnulla ſit actio. qꝛ ſublata eſt Aliqͥ tn̄ vtfranciſcus vercell̓. volūt dicere. ꝙ differentis verboꝝ huiōi reſpici at ſolū vſum⁊ modū duplicē loquendi: quo rei vtūtur. dicendo excipiendo ꝓpono vel ad iuris mei defenſionem ꝓpono. Uel vt d̓tipſe Defenſio poteſt dici que reum perſonaliter defendat. Exceptio que realiter. de quo per Io. an. in dicto. c. de excep. li. vi. in nouella. ſi gͦ reo deficiuntdilatorie. ſi hꝫ aliquaꝫ de perempto. p̄uilegiatis lit. conteſtat. impedientibuspoteſt ſe ad illam cōuertere ⁊ opponeretā ante lit. conteſt. Et erit tūc forma exceptionis iſta.Forma exceptōnis preiudicialisOram vobisAhonorabili viro dn̄o officialivel iudice ⁊cͣ. ꝓcurator noīe ꝓcutatoriotalis rei ꝓponit ⁊ d̓t excipiendo ꝙ illavice inter predictū reū ⁊ actoreꝫ prefatum. coram tali iudice ipſiꝰ rei ꝯpetentide ⁊ ſuꝑ pretenſo debito. ꝑ ip̄m actorēab eodē reo etiā ex eadem cā tunc petitovel de ⁊ ſuꝑre īpretēſo ipſiꝰ actorꝭ libello petita: quā actor ad ſe general̓r. vl̓ excā tali tūc etiā aſſeruit ꝑtinere. extitit li
tigatū Et ip̄e actor ab eodē iudice ꝯtrariam ſententiā diffinitiuaꝫ reportauit. ꝑquā reus ipē ab eiꝰ īpetitōe fuit abſolutus: q̄ ſentētia appellatiōe nō ſuſpenſa īrē trāfiuit iudicatā Uel ſic. Corā vobis ⁊cͣ. vſqꝫ ibi extitit litigatū. Et tādeꝫꝑtes ipſe ſpōte libere ſuꝑ huiōi q̄ſtione⁊ lite trāſierūt. ſic ꝙ ipſa cā per trāfactionē ſopita ē extincta. Un̄ ipē actorʸ nūcſopitā eo mō queſtionē reſuſcitare ⁊ refricate p̄ſumēs. ſuꝑ hͦ obſtāte ſibi re iudicata vel trāſactōe p̄dcā. audiēdꝰ nō exiſtit. Quare p̄dcūs ꝓcurator rei petitꝑ vos ꝓnūciari decerni ⁊ declarari perprefatū actorē ſuper petitōe ſua ⁊ cauſahuiōi nō eſſe vlteriꝰ audiendū. nec ad agendū fore admittendū p̄dicto reo. inexpenſis legittimis ꝯdēnetis Ita debetpetere. qn̄ iſte exceptōes opponūtur an̄lit. ꝯteſt. Et tūc etiā ẜm iſtā petitōis formā hꝫ iudic̄. ꝓnūciatio fieri vt no. c. i. d̓lit. conteſt. li. vj. ꝓpter qd̓ eſſet tutiꝰ. exceptōes tales deferre. poſt. lit. conteſt.quia tunc abſolueretur reus ſuper principali. vt ibi no. de quo in ſpe. d̓ excep.§. dicto. in vl. carta. ¶ Ad hoc autemvt obſtet exceptō rei iudicate. plura habent concurrere. videlicꝫ ꝙ idem ſit corpus ſeu quantitas Idem modus petēdi. Eadem conditio perſonarum ⁊ ꝙ reus poſſedit tempore ſententie rem petitam ab eo. vt no. in. ca. penul. d̓ excep.⁊ in alle. c. i. de lit. conteſt. Item ad validitatem ⁊ efficatiam exceptionis trāſactionis requiritur ꝙ tranſactio tenuerit. Unde poteſt actor contra predictasexceptiones replicare ſic dicēdo. Procurator talis actoris. replicando. contra pretenſas exceptiones talis rei proponit ⁊ dicit. ꝙ licet alias inter partes ſuꝑ eadē re vl̓ eodē d̓bito fuerit coram tali litigatū. ⁊ ſnīa lata diffinitiuanec ꝑ appellatōeꝫ ſuſpēſa. qꝛ tn̄ ille corā