Modusexcipiendi
Dicendo contra triplicationem. Proparte talis attoris ꝯtra exceptōnem talis rei oblatā. ꝓponit ꝓcurator ipſiꝰ reiduplicando. Et dicit ꝙ ipſa triplicatiopretenſa eſt inutilis. ⁊ inualida: nec exceptionem ipſius rei verā ⁊ legittimamafficete poterit vel viciare. cū ille a quoactor ſe abſolutū aſſerit abſolutioīs tꝑeminime habuit abſoluendi poteſtatemQuare petit ꝓcurator ipſiꝰ rei p̄dcīsſuis exceptionibꝰ inherēdo per vos ꝓnūciari ⁊ fieri. ꝓut in ipſis acceptionibꝰ ēpetitum. ⁊ actorem ſibi in expenſis ꝯdēnari. ꝓpoſitis ſic exceptionibus replicationibus. duplicatōibus. ⁊ aliqn̄ triplicationibus. quadruplicatioībus. tandēpartes vlterioribus ſuper hoc altricationibꝰ renunciatis. petant īterloqui ſuperexceptōe vel replicatione ſua. Iudex ꝑſuam inter locutoriā ꝓnūciabit ſuꝑ exceptione. an obſtet vel nō. vel ſi ſuper esinducte ſint ꝓbatōes. an ſit ꝓbata velnon. Quia tales exceptiones dicūturemergentes. ⁊ ſuꝑ illis eſt ꝓnūciandūlicet ſuper incidente non ſit neceſſe ꝓnūciari de quo plene d̓ or. co. c. i. Et an̄ ſitꝓnūciandū ſuper exceptōe rei vel replicatione actoris no. plene in. c. a nobis.de excep. qꝛ ſi exceptio ē emergens. tūcquātucunqꝫ ſequat̉ replicatio duplicatio triplicatio ⁊c̄. ſatꝭ exit ſuper exceptōeꝓnūciari. vt ibi no. Eſt etiā vt dixi exceptio mixta. vt ſi reus dicat ſe debituꝫpetitum ꝓmiſiſſe ſub ꝯdictōe ſi citiꝰ aſcēderit capitoliū. Iſta vocat̉ mixta. Id̓oqꝛ dubiū eſt. an ſit dilatoria an ꝑempNam ſi extabit cōditio erit dilatoria. ſinunqͣꝫ extabit ꝯditio. ꝑemptoria Qn̄gͦ ſit opponēda. an ante lit. ꝯteſt. an poſtG. in ſpe. de excep. §. i. in fi. Exceptōesāt perēptorie. ante li. ꝯteſt. regularit̓ locum non habent ſed poſt. Excipiunturtres caſus videlicet qn̄ excipitur de re
iudi. trāſacta vel finita Iſte tres ꝑemp.ſunt priuilegiate ꝙ ante lit. conteſt. opponi poſſunt. ⁊ ipſam lit. conteſt. impediunt vt in. c. i. de li. conteſt. li. vi. Sichabent naturam preiudicialium quia ꝓceſſui preiudicant. Et quomō quatuormodis dicitur poſitio vel exceptio preiudicialis. no. de or. cog. tuā ibi de hocinſti. de acti. ⁊ peti. §. preiudiciales. ⁊ inc. exceptiones. de lit. conteſt. libro. vi.¶ Aduertendum ergo ꝙ ſunt exceptiones peremptorie: que proponi poſſunt⁊ probari ante li. conteſt. ⁊ poſt vſqꝫ adconcluſionē cauſe vt ſunt predicte trespriuilegiate. Alique tamē ſunt que noͣpoſſunt ante lit. conteſta. opponi. ſic vtli. conteſtationem impediant. ſed ſoluꝫpoſt li. conteſt. vſqꝫ ad ſentētiam ſeu cōcluſionem. Et iſtud eſt regulare. Itemſunt alique que etiam poſt ſententiā poſſunt opponi ⁊ probari. etiam ſi a ſententia non fuerit appellatuꝫ. ſicut eſt exceptio compenſationis. de quo de or. cogc. vl. de fi. inſtru. cum Io. ⁊ in ſpe. deapp. §. vl. ver. ſed nunqͣꝫ in cauſa. Undeexemptionum peremptoº. alique ſuntque non ſtant per ſe. ſed ſtant inquantūconcernunt principales actiones. vt exceptio pacti. de non agendo. ⁊ conſimiles que non opponuntur poſt ſententiāniſi in cauſa appellationis. qui. vis ſeueffectus illarum tollitur per ſententiamAlie ſunt que ſtant per ſe. ſic ꝙ de ſui natura non concernunt principales actiones. ⁊ ſic vis iſtarum non tollitur perſententiam. ſicut exceptio compenſationis. Et ideo opponuntur etiam poſt ſententiam. de quo tamen dicendum. vtno. de or. cog. c. vl. Et calus ī quibꝰ cōponitur exceptio peremp. poſt ſnīam ponit Guil. in ſpe. d̓ excep. §. dcō. ꝟ. vbiāt a ſententia. ⁊ Hoſti. in ſum. §. ⁊ qn̄.ver. in caſibus non. de ſen. ⁊ re iud̓. ſub